Dragimoya

What UC4 Workload Automation Suite Can Do For Your Business

2009-03-09T15:04:00.000-07:00

UC4 Workload Automation Suite is IT process automation and job scheduling software that can be used to integrate and automate enterprise workload.

UC4 Workload Automation Suite is IT process automation software that will integrate and accelerate enterprise workload across your existing IT landscape. We built the UC4 Workload Automation Suite on an enterprise job scheduling platform that you can use to manage, monitor, control and synchronize business applications with IT infrastructure workload. This allows you to create intelligent, automated end-to-end IT processes that span multiple applications and operating systems.

We use proven and certified interfaces to ensure existing investments are fully leveraged and you get full integration with strategic applications and IT system management tools. With dynamic dispatching and management of workload across enterprise servers, you'll see your performance and throughput maximized.

UC4 Workload Automation Suite can drive your business' processing based on calendars, events, dynamic data changes, message queues, database triggers, file arrivals, thresholds, resource availability and more. We know you have other things to do beside managing dependencies and performing housekeeping jobs–that is why we do it for you, automatically.

UC4 solutions enable organizations to become more agile and flexible by removing human interactions and reducing latency through advanced automation of manual tasks–from functional users keying forms input through to IT Operations staff handling a console alert. UC4 Workload Automation Suite is designed to complement managing your business workload at all levels. In fact, it is what we do best.
Modernization and consolidation of existing scheduling tools into UC4 Workload Automation Suite
The automation demand on the data center has grown historically and continues to grow today. Different automation solutions are in place to solve different kinds of problems, e.g. for mainframe/midrange solutions, distributed systems or applications.
There are more reasons why products of other vendors and company specific applications have to be integrated into a common infrastructure: Some 85% of enterprises have two or more job scheduling solutions in place today. With complexity growing, tracking and monitoring of business processes from end to end becomes a cumbersome task.
High maintenance and personnel costs, complex interfaces, a lack of agility and overview can be issues arising from the use of multiple automation tools. The deployment of one solution for all automation demands in your IT and business processing can improve and accelerate monitoring, error analysis, usability, maintenance, updates, migrations, and reporting.

Socoin Porto Rotondo srl

2009-03-09T14:47:00.000-07:00

Azienda leader nell’ intermediazione immobiliare e promozione turistica a Porto Rotondo e per le ville di prestigio in tutta la Costa Smeralda. I 25 anni di esperienza hanno ormai consolidato ed affermato l’ azienda a livello internazionale. Lo staff della Socoin, ha raggiunto da tempo un altissimo grado di professionalità, riuscendo a soddisfare appieno le numerose richieste dei propri clienti.

La società ha la fortuna di svolgere la sua attività in una delle zone più affascinanti del mondo, fra spiagge paradisiache bagnate da un mare color smeraldo ed inebrianti profumi mediterranei. Il Nord Est Sardegna meglio conosciuta come Costa Smeralda, è un angolo magico di questa terra antica, dove cultura millenaria e folklore si fondono mirabilmente con mondanità ed eleganza, in una modernissima concezione di vacanze, grazie ai modernissimi porti turistici, i campi da golf e le varie strutture ricettive e sportive. Oggi Porto Rotondo e Porto Cervo sono luoghi dove gli ospiti vengono coccolati e viziati sia dal lusso che dalla semplice bellezza del territorio.

La tradizione ed il carattere di quest’isola collocano l’ospitalità al primo posto fra i molteplici pregi naturali.

L’esperienza maturata nei 25 anni di attività permette alla Socoin di poter offrire ai propri clienti una consulenza su misura sia per i loro Investimenti in Costa Smeralda (acquisto e gestione di ville e appartamenti) che per le loro vacanze con una grande offerta di dimore in affitto ( anche settimanale per gli appartamenti ) dove è possibile godere la lunghissima (da maggio ad ottobre), profumata, fresca estate della Sardegna.

Affinché le vostre vacanze siano ancora più spensierate e piacevoli, siamo tra le pochissime Agenzie Immobiliari in grado di fornire tutti i servizi, quali cuochi qualificati, colf, domestici, giardinieri, manutentori, per il periodo e le ore di cui avete bisogno.

precision gantry system

2009-03-07T15:57:00.000-08:00

Anorad is the world's leader in precision gantries with an installed base of several thousand systems reliably operating around the world. The success of these products is due to Anorad's ability to competitively meet the aggressive performance demands of OEMs in an ever-increasing array of precision manufacturing processes.
Hercules Series Gantry X-Y stages
Anorad's standard low cost Hercules Series Gantries are designed for economy and performance. Their highly efficient layout provides the best utilization ratio of system X-Y travel to overall gantry footprint.
The Hercules family of gantries are designed to address a multitude of performance requirements for inspection, pick-and-place, assembly or dispensing applications. Taking advantage of economies-of-scale, the Hercules gantry stages are based on a single platform design. Many linear servo motor selections, linear encoder options and several travel lengths allow Anorad to uniquely support a variety of applications with a cost effective solution.
The standard model Hercules gantries feature Anorad's new LC iron core linear motors. These motors are ideally suited to meet the rapid point-to-point motion common in the electronics assembly industry. These high force LC motors, combined with a low mass, ridged webbed X-axis crossbeam, allows high acceleration to help maximize throughput.
Additional design features include cable carriers terminating at a fixed bulkhead connector. This provides for easy integration. Travel limits for both the X and Y axes are adjustable to optimize total work area. A variety of optical encoders with multiple resolutions can be selected based upon application requirements.
The Hercules Gantry is the first of its type to offer a standard modular base plate to reduce total gantry cost in a standard base configuration. This innovative design offers user flexibility with work surface fixturing and interchangeability. The modular base allows the machine builder to utilize the same machine on differently tooled multiple lines.
In addition to all these features, the Hercules Series Gantries can be supplied with many desirable value-added options including Z axis or Theta axis modules, servo drive and control packages, machine frames, enclosures and the complete line of over 500,000 world-class industrial automation products available only from Rockwell Automation.
Product Features
Low-cost modular design
Optional modular base plate offers flexibility with work surface fixturing
XY travels from 250-to-650 mm
High output iron core or zero cogging motors
Dual-motor Y axis options for high-speed precision applications
Compact Footprint maximizes use of production area ,,,alıntı,,,
window.google_render_ad();

Kadınlara her gün fedâ olsun!..

2009-03-04T15:38:00.000-08:00

Yüzlerce özel gün, hafta, festival, kurtuluş günü, şenlik var da; şu hediye gerektiren günler iyice bıktırdı. Birisini kutlayıp daha soluklanmadan öteki geliyor.

Zaten her ailede yeterince doğum günü, evlilik yıldönümü var. Bir de Sevgililer Günü, Kadınlar Günü, Anneler Günü, Babalar günü kutlamanın ne âlemi var. Zaten Kadınlar Günü'yle Anneler Günü'nün ne farkı var da, 2 ay arayla hediye avcılığı yapılıyor bir türlü anlayamam. Sanki erkeklerden de anne olurmuş gibi, Kadınlar Günü'ndeki hediye borcunu ödemeden bir de Anneler günü hediyesi derdi çıkıyor. Bir de Sevgililer Günü'nü hesap edersen, 3 ayda 3 hediye. Bir de kadınların ezildiğinden, horlandığından dem vurulup, feminist akımlarca kıyametler koparılır. Hiç aslı yok kadınların mağduriyetinin. Esas mağdur, erkekler. Kadınların yüzde 70'inin ev kadını olduğunu, yani ev dışında başka bir işte çalışmadığını düşünürseniz, bir ailede erkek de hediye alsa, kadın da alsa, çocuklar da alsa, parası erkekten çıkıyor.

Tüm günler kadınlara adanmış. Ayıp olmasın diye bir de Babalar günü uydurmuşlar ya, ne zaman Babalar Günü olduğunu bilenlerin sayısı parmakla sayılacak kadardır ancak.

Laf açılınca Türkiye'nin çoğunluğunun ataerkil aile olduğu söylenir, evde erkeklerin sözünün geçtiğinden yakınılır. Külliyen yalan. Gerçi, eşin, dostun yanında mangalda kül bırakmaz, erkekliğe toz kondurmayız. Hatta hanımlara atfen "Ağzını kulaklarına kadar yırtarım; bir ekmeği bir lokmada yer", "Elim de çok ağır, bir elim kalkarsa 15 gün rapor aldırırım" gibi laflar ederiz. Bunların gerçekle uzaktan yakından ilgisi yok. Gerçek şöyle:

Hanımım ne söylerse, çıkmam onun sözünden
Ne arzu ettiğini, keşfederim gözünden

Saygı gösterip ona, sabah erken kalkarım
Ortalığı süpürüp, sobamızı yakarım

Çayımızı hazırlar, soframızı kurarım
Bu arada uyanır, sultanlar gibi hanım

İbriği tası alır, eline su dökerim
Hizmetimi beğenir, takdir eder şekerim

Evi badana eder, duvarları sıvarım
Elimden her iş gelir, tahtaları ovarım

Sinirliyim, titizim. Terstir biraz damarım
Yırtık sökük gördüm mü, hemen alır yamarım

Sporu çok severim, salıncağı sallarım
Çocuk doğdu doğalı, idmanlıdır kollarım

Biraz müşkül pesendim, her yemeği yiyemem
Gururluyum hanıma, şunu pişir diyemem

Ev işine karışmam, herkes gibi aşırı
Haftada bir yıkarım, biriken çamaşırı

Kimseye boyun eğmem, temizlerim ocağı
Misafir günümüz de, toplarım dört bucağı

Hanıma fincan cezve, getirttim Kahire'den
Kahve pişirmem için, çağırır daireden

Dalar karıştırırsam, şekerliyle sadeyi
Oklavanın altında, veririm ifadeyi...

Durumlar böyle böyleyken, daha da sanki eksik bir yanımız varmış gibi 3 ayda 3 özel günde hediyeler alır, gönül almaya çalışırız. Ne bu erkeklerin çektiği be!..
Yukarıda söylediklerimin hepsi latife, hepsi espri… Kadınlara ne kadar gün adasak azdır. (Bu gerçek valla) Bir çocuğun annesi şöyledir (Kim yazmış bilmiyorum):
Dünyada karşılık beklemeden börek yapan tek insandır...
Karşılıksız sevginin ete kemiğe bürünmüş hâlidir...
Ne kadar üzsen de, 10 dakika sonra seni affeden zarif bir memeli türüdür...
Elleri yağlı bile olsa, saçını okşayan, kucağına yatıran, öpüp koklayan tek varlıktır; meleğin, sütlü olanıdır...
Yarasın diye, muhallebinin içine ciğer katarak çocuğuna yediren bir varlıktır...
Yemek yemeyen çocuğun dikkatini çekmek için elindeki tencere ve tavalarla maymunluk yapan kişidir...
Kafayı, çocuklarıyla bozmuş; göbek bağı kopsa da, yürek bağı asla kopmayan, sevgi dolu fedakâr bir insandır..
Bulaşık, ütü ve başkaca işler yaparken bile çene çalan kendi kendine konuşan; 'Anne, ne dedin?' dediğinizde, 'Sen kendi işine bak; bir de seninle uğraşmayayım' türünden yanıtlar verendir,
Yemek uzmanı, düzen insanı, bilgili, kültürlüdür; her şeyi bilen bir şahsiyettir,
Yavrularını, yol tarafından değil, kaldırım tarafından yürütendir...
Dizi dizi incidir; lâkin, gerektiğinde lâf sokma dalında da birincidir...
Sevgiliden ayrılma haberi verildiğinde, "Amaaan, ben sana daha akıllısını, güzelini/yakışıklısını bulurum" diyebilen komik bir karakterdir...
Dünyanın en güzel kucağına sahip; en güzel kokan, harikulade bir varlıktır...
Olmadık yerlerde "İyi ki doğurmuşum seni!" diyen, evlâtlarını asla ayırmayan, aynı zamanda birbirinden koruyan güç abidesidir...
Evde bir yere uzandığınız an, orada temizlik yapacağı tutandır...
Mutfakta yaşayan; evde, herkesi idare eden bir tür canlı türüdür...
Oğlunun, damat; kızının gelin olduğunu görünce; çocuğu, okuldan mezun olunca; gol atınca, hasta olunca; çocuğu askere gidince, 'Asmalı Konak' seyredince, dolar yükselince;
velhasıl; olduk-olmadık yerde ağlaya(bile)n; bu mesajı okurken duygulanıp, gözleri dolabilen bir duygu çeşmesidir...
Uzakta dursa da, yakın hissedilen; hep istenen, asla vazgeçil(e)meyen, dizinin dibinde olmak istenen; evlâtların varlığını, varlığına armağan edendir...
Velhasıl…
3-5 değil, 365 özel gün feda olsun; eli öpülesi kadınlara.
Tüm kadınların günü kutlu olsun.

Mehmet ATILGAN

Gençlik nereye gidiyor?

2009-03-04T15:33:00.000-08:00

Gençlik, toplumun en dinamik kesimidir.

Onun için de, tüm aktivitelere en uygun çağdadırlar.

Daha hareketlidirler, daha heyecanlıdırlar, risk almaya daha yatkındırlar.

Belki zaman zaman duygular, aklın önüne geçer ama; yine de gençlerin idealleri için göze aldıkları, ileriki yaşlara göre çok fazladır. Günü kurtarmak, çıkar endişesi; ideallerinden sonra gelir…

Tabi, genç tanımı da duruma, konuma göre değişir.

50 yaşında birisi ölür; “Çok genç gitti” denir.

34-35 yaşındaki bir futbolcuya “yaşlandı” denir.

40 yaşında doğum yapan bir kadına “Bu yaşta çocuk mu yapılır?” derler.

Fakat, genel olarak 2 yaşına kadar bebek dediklerimize, 15 yaşına kadar çocuk; 30 yaşına kadar genç; 50-55 yaşına kadar orta yaşlı ve sonrasına yaşlı deriz.

Çocukların, gençlerin yaşamları, yetişme tarzları da dönemlere göre değişir.

Bizim çocukluğumuz misketle geçti, şimdiki çocuklar disketle büyüyor.

Bizden önceki ve bizim dönemimizin gençliği ile, şimdiki gençlik arasında da dünya kadar fark var.

Örneğin bizim dönemimizde gençler esas olarak iki büyük gruplaşma içerisindeydi. En büyük grup, sağ olsun, sol olsun; ülke ve toplum için idealleri olan siyasal örgütlenmeler içerisindeydi. Bunun dışında gençler, ya sadece okullarını düşünüp, gelecek için yollarını çizerler, ya da günübirlik eğlence içerisinde lüpken bir yaşam seçerlerdi.

Şimdilerde de iki büyük gruplaşma var ama nitelikler tamamen farklı. Gençler, ya en iyi üniversiteye girmek ve o okulu bitirip en gözde mesleklerde yükselmek için tüm toplumsal kaygılardan uzak kişisel bir kurtuluş yolunu tercih ediyorlar; ya da çete, mafya özentisiyle az emekle rahat bir yaşam elde etme peşinde yasa dışı yollara başvuruyorlar. Bunun dışında mütevazı bir yaşam seçip işinde, gücünde olan genç sayısı hiç de çok sayılmaz. Hele toplumsal kaygı taşıyıp, olumsuzluklara tepki veren, siyasal etkinliklere katılan gençlerin sayısı (Ülkü Ocakları çevresini saymazsak) yok denecek kadar azdır. MHP dışındaki partilere bir bakın; ne CHP’de, ne AKP’de, ne DYP’de ciddi bir gençlik kolları çalışması göremezsiniz.

Oysa, bir ülkenin siyasal sürecinde gençler yoksa, o ülkenin geleceği de yoktur.

60’lı ve 70’li yıllarda gençler iki siyasal örgütlenme içinde olurlardı. Sağcılar MHP’li; solcular çeşitli sol gruplarda yer alırdı. Bu gençlerin yaşları 30’u geçtiğinde MHP’liler AP’ye doğru; solcular da CHP’ye doğru yönelirlerdi… O dönemde, 30 yaşın altında olup da, AP’liyim veya CHP’liyim diyenler yadırganır, “Şimdiden durulmuşsun. Yaşlanınca nereye gideceksin” diye sorulurdu. Şimdilerde gençler bırakın siyasi etkinliklere katılmayı, partilerin, hangi partinin ne ideolojide olduğunu bilmiyor…

Hiç kimse elbette ki 80 öncesindeki kaos günlerini istemez. Ama siyasi örgütlenme içerisinde olan gençlerin ideolojilerle hareket etmesi sonucu, yurt sevgisi, toplumsal sorumluluk da kazanırlardı. Belli bir örgütlenme içerisinde olduklarından hep göz önünde olurlar, dürüst bir kimlik sergilemek zorunda kalırlardı. Kısaca oto denetim vardı. Tek yanlışlık, belli güçlerin provokasyonlarıyla şiddete yönelmeleriydi. Şiddetten uzak, siyasi bilince sahip sorumlu gençlerin bu ülkeye katacakları çok şey var.

En başta belirttiğim gibi, gençler; toplumun en dinamik kesimidir ve enerji doludurlar. Bu enerjinin ülke gelişmesine, toplumun mutluluğuna yönlendirilmesi için siyasi partilere, sivil toplum örgütlerine ve ebeveynlere görev düşüyor… Yoksa sadece kişisel kurtuluş yolunu tercih eden gençler, gelecek için, toplum için büyük kaygılar yaratıyor.

Mehmet ATILGAN

krediet,bank,finance,Banking,

2009-03-02T03:03:00.000-08:00

krediet,bank,finance,Banking,

In een kort overzicht vind u hier de verschillende leenvormen. Voor de alle duidelijkheid staan hier de verschillen in het kort opgesomd.RekenvoorbeeldDe familie De Vries wil een lening aanvragen voor de verbouwing van de badkamer. Voor deze verbouwing willen ze € 5000,00 lenen. De familie De Vries wil zekerheid wat betreft de maandelijkse rente en wil tussentijds geen geld meer opnemen. Ze kiezen daarom voor een persoonlijke lening.Jan en Anita willen meer financiële bestedingsruimte. Tussentijds willen ze geld kunnen opnemen. Wanneer er meer geld beschikbaar is, willen ze ook de mogelijkheid hebben om meer af te lossen. Ze kiezen voor een doorlopend krediet.Lening vormenDoorlopend kredietWat is een doorlopend krediet?Een doorlopend krediet is er om over langere periode meer bestedingsruimte te hebben. U mag steeds geld opnemen tot aan de kredietlimiet, maar u mag ook minder opnemen.Tussentijds mag er altijd zonder boete worden afgelost. Dit krediet is handig wanneer u nog niet exact weet hoeveel geld u nodig heeft of wanneer u het geld nodig heeft. U betaald elke maand een vast bedrag aan rente en aflossing.Voordelen:- Alleen rente betalen over het opgenomen bedrag- Tussentijds extra geld aflossen (boetevrij)- Meestal een eigen bankpasOversluiten van een doorlopend krediet:U heeft een lening of misschien wel meerdere leningen lopen. Het is dan vaak voordeliger om uw huidige krediet(en) over te sluiten. In plaats van verschillende afschriften, komt alles dan op één handig overzicht.Tussentijds een extra krediet afsluiten:Wanneer u geen achterstand hebt opgelopen met betalen en uw financiële situatie laat het toe, is het mogelijk om een nieuwe lening af te sluiten voordat de vorige is afgelopen. Een deel van het bedrag dat u leent, wordt dan gebruikt voor de aflossing van de vorige overeenkomst(en).Verhogen doorlopend kredietHet kan voorkomen dat naast uw doorlopend krediet nog behoefte is aan een extra financiële reserve. U kunt er dan voor kiezen om het bestaande krediet open te breken en vervolgens uw krediet te verhogen.Persoonlijke leningWat is een persoonlijke leningBij de persoonlijke lening krijgt u in één keer de beschikking over het geleende bedrag. Wanneer u een persoonlijke lening afsluit, weet u precies wanneer de lening eindigt. U spreekt namelijk van tevoren een looptijd af. Zo spreekt u bij een persoonlijk krediet eenmalig een leenbedrag en een looptijd af. U krijgt dit bedrag in één keer op uw rekening gestort. Vervolgens betaald u maandelijks een vast bedrag aan rente en aflossing. In tijden van rentestijgingen biedt een persoonlijk krediet u zekerheid, want uw rente blijft ongewijzigd! Zo weet u precies waar u aan toe bent.Bent u van plan een nieuwe auto of caravan te kopen? Of wordt het tijd voor nieuwe meubels? Wellicht heeft u hiervoor gespaard, maar is het genoeg? Wanneer u extra geld nodig heeft, maar graag overzicht houdt in uw financiën, is een persoonlijke lening voor u een oplossing!Voordelen:- Uitbetaling direct ineens- Vast rentepercentage- Vast maandbedrag- Vaste looptijdVaste renteWanneer de rente stijgt is een persoonlijke lening ideaal. Mocht de rente stijgen, dan heeft dit geen enkele invloed op de persoonlijke lening. Deze rente blijft ongewijzigd.Stel u koopt een auto. Bij een persoonlijke lening spreekt u van tevoren af wat de looptijd van de lening is. U kunt deze lening bijvoorbeeld afstemmen op de levensduur

Schnell ist es passiert. Kein Geld um finanzielle Forderungen zu erfüllen, beispielsweise die Telefonrechnung. Das reicht aus und schon hat man einen negativen Eintrag in seiner SCHUFA-Akte. Die schufa (Schutzgemeinschaft für allgemeine Kreditsicherung) ist ein Kreditbüro, das von den Kreditgebern zum Beispiel Kreditinstituten, getragen wird. Ihr Ziel ist es Kreditgeber vor finanziellen Ausfällen zu bewahren, indem sie die Informationen sammelt, die für die Einschätzung der Kreditwürdigkeit von Personen von Belang sein könnenMit einem negativen Eintrag in die SCHUFA-Akte kann man meist bei inländischen Kreditinstituten keinen Kredit mehr erhalten. Die Lösung ist der so genannte "Schweizer Kredit". Hier wird ein Kredit auch trotz schufa gewährt. Das Kreditinstitut hat den Sitz in der Schweiz. Diese schufafreien Kredite werden über Vermittlungsfirmen vermittelt, und es wird keine Einsicht in die SCHUFA-Akte verlangt. Auch wer selbstständig arbeitet oder arbeitslos ist hat hier die Möglichkeit einen Kredit aufzunehmen, obwohl er nur in einem engen Rahmen sein Einkommen belegen könnte. Oftmals werden schufafreie ratenkredite in Anspruch genommen, die in monatlichen festgelegten Raten zurück bezahlt werden. Hier muss man allerdings im Normalfall mit höheren Zinsen rechnen, als es bei einem Kredit mit Einsicht in die SCHUFA-Akte der Fall wäre. Der Kreditgeber geht ein höheres Risiko ein und das spiegelt sich meist in den höheren Zinsen wider.Die Gründe weshalb man einen Kredit aufnehmen möchte sind vielseitig. Wichtig ist es für den Kreditnehmer jedoch, sich über seinen finanziellen Rahmen im Klaren zu sein. Er muss vorher genau prüfen, ob er in der Zukunft in der Lage sein wird, den aufgenommenen kredit auch wieder abzubezahlen. Ansonsten läuft man Gefahr, in noch größere finanzielle Probleme zu geraten, anstatt seine Probleme zu lösen. Ein gründlicher Vergleich zwischen Kreditangeboten ist also dringend anzuraten, damit nichts der Umsetzung seines Projekts im Wege steht.

Avrupa Yatırım Bankası Hakkında
Avrupa Yatırım Bankası 1958 yılında Roma Antlaşması hükümlerine göre kurulmuştur. Merkezi Lüksemburg’da bulunmaktadır. Avrupa Yatırım Bankası, Avrupa Birliği’nin finansman kuruluşu olup, kamu ve özel sektör kuruluşlarına uzun vadeli finansman sağlamak suretiyle Birliğin politik hedeflerinin hayata geçirilmesine yardımcı olmaktadır. Avrupa Yatırım Bankası, kâr amacı gütmeyen bir kurum olup, özellikle kalıcı projelerin finansmanını sağlamaktadır. Banka, Avrupa Birliği’ne üye devletlere ait olup, kurulduğu 1958 yılından bu yana Birliğe üye ve partner ülkelerdeki projelerin desteklenmesi için 540 Milyar Euro’dan fazla finansman sağlamıştır.

Avrupa Yatırım Bankası 1960 yılından itibaren Türkiye’de faaliyetlerini sürdürmektedir. 90’lı yıllardan önce hatta 2000’li yıllara kadar istenilen destekler sağlanamamıştır. Ama başvurular son yıllarda büyük bir artış göstermiştir. Bankanın, AB üyesi olmaya hazırlanan bu ülkeye sağlamış olduğu finansman miktarı 2001–2005 seneleri arasında 3,1 Milyar Euro’ya ulaşmıştır. AYB (EIB) fonlarından faydalanan kamu ve özel sektör mensupları, yabancı yatırımcıların yanı sıra, merkezi ve yerel yönetimler, yerel bankalar ve sanayi kuruluşlarıdır. Ancak bu krediler hakkında büyük bilgi eksikliği söz konusudur. İnsanlar krediye nerden ve nasıl başvuruda bulunacağını bilmiyor. Bu konuda destek alacağı kurumları yine aynı şekilde bilmiyor.

Avrupa Yatırım Bankası, Türkiye’nin Birliğe üye olma sürecindeki gelişimini desteklemek amacıyla faaliyetlerini öncelikli olarak bazı alanlarda yoğunlaştırmaktadır.

— En önemli öncelikler arasında İş sektörü yer almaktadır. Bankanın sunmuş olduğu finansal enstrümanlar yelpazesinin genişletilmesi ve yerel para birimi bazında kredi sağlanması suretiyle yabancı kökenli şirketlerin yanı

sıra özellikle de ulusal özel sektörün teşvik edilmesi amaçlanmaktadır.

— AYB-EIB, kredi desteğini Belediyelere, şehir içi taşımacılık sektörüne, katı atık ve ısıtma hizmetleri ile su tedarik işletmelerine genişletmek suretiyle altyapı sektörünü teşvik etmeye devam etmektedir.

LONDON HOTEL

2009-03-02T02:55:00.000-08:00

Hotels in London combine historical structures with modern luxury. London hotels are not among the largest hotels in the world, however, and until the 19th century, there were hardly any hotels in London at all. The first London hotel to feature en suite bathrooms in every room was the Savoy, which opened in 1889. London hotels of the past were often simply houses with rooms for let. Coaching inns were the most popular hotels in London, so called because they serviced folks traveling through London via coach. Since that time, London hotels have come a long way, and yet continues to maintain the charm of the centuries old city.
Cheap London Hotels
Finding cheap London hotels is often a priority for travelers, and the city does offer some excellent options. Travelers looking for cheap London hotels will do best to concentrate on the outskirts of the city, as the more expensive hotels tend to be concentrated in London's west end. Inexpensive London hotels can also be located through travel companies and by booking a travel package that will combine the price of accommodation and airfare. For a comprehensive list of inexpensive London hotels, search online. Be sure to compare online prices with those offered on hotel websites to ensure that you really have found the best deals on the most inexpensive London hotels.
Bed and Breakfast London Hotels
Bed and Breakfast hotels in London are becoming more popular as many Victorian homes in the city are being restored. A Bed and Breakfast offers a feeling of home in a faraway place and can be a great way to start up a conversation with a local owner or fellow travelers from around the world. Though you may have to share a bathroom, some Bed and Breakfasts have en suite water closets; and all will of course serve you breakfast. History enthusiasts will find these restored accommodations charming.
Resorts and Spas
London and the areas surrounding London are full of relaxing resort-and-spa hotels. For travelers interested in luxury accommodation or a little time spent under the hands of a massage therapist, a London spa is a great place to make your vacation stay.
Historic Hotels in London
In a city rife with history, London does have some world-class hotels with stories to tell. The Ritz opened in 1906, and has since become the most famous hotel in London. The Savoy is also one of London's oldest hotels that is still in operation and is housed in an elegant downtown building. The Langham Hotel was the largest in London when it opened in 1865, and the Russel Hotel opened in 1898 and features one of the most stunning exteriors of any current London hotel.
Wherever you plan to make your stay in London, you'll be sure to enjoy at least one of the more then 100,000 hotels that line the city streets. Check online or with a travel agency to find the hotel that best fits your London vacation plans

THE LAST DAYS OF PRIVACY

2009-03-02T02:53:00.001-08:00

As technology makes life richer and easier, we leave a trail of information
that is susceptible to prying eyesWithin the next four months, a major Bay Area
supermarket chain plans to introduce a payment system that uses biometric
fingerprint authentication to verify customers' identities. Under this system,
shoppers in checkout lines won't need to use cash, checks, debit cards or credit
cards. Instead, they can place their fingers on scanners that read fingerprints,
and once the device links to their bank or credit card accounts, they can buy
groceries, get cash back and do everything else shoppers do.ImagesView Larger
Images--------------------------------------------------------------------------------More
OpinionClinton first looks east 02.21.09 Terrorism as a crime 02.21.09 Past the
point of no return 02.20.09 The end of a budget battle 02.20.09
<_script><_script>--------------------------------------------------------------------------------[Podcast:
Insight Editor Jim Finefrock and reporter Jonathan Curiel talk about how
Americans might as well face up the fact that there is little privacy left.]The
system is already used in cities around the United States, including Portland,
Ore., and Chicago, where one shopper says it has changed his life for the
better. Linc Thelen, a 37-year-old interior designer, says the fingerprint
system -- known commercially as Pay By Touch -- is convenient to use and
expedites his way through grocery lines at Jewel-Osco, where he shops. Thelen
says the system lets people leave their wallets behind, so they don't have to
worry about being robbed or losing their credit cards."I had no reservation,"
Thelen said in a phone interview. "It's a safe way to store information."But no
system is 100 percent foolproof.Despite the fact that armed men guard the
computers that store the customers' virtual fingerprints, despite the fact that
Bank of America's former security chief now heads Pay By Touch's security
division, and despite the fact that Pay By Touch hires people to try to expose
vulnerabilities in its computer system (so those vulnerabilities can be
eliminated), Pay By Touch President John Morris acknowledges that "it's not
impossible" for computer hackers to figure out how to tamper with its
information.And therein lies one of the 21st century's most vexing problems:
More and more of our personal data are captured and stored by corporate and
government interests, and are potentially available to anyone with the
technological, legal or financial means to access that information.Whether it's
phone calls we make, library books we check out, CDs we buy on the Internet or
divorces we finalize in court, we leave a trail of information that becomes
susceptible to prying eyes. For the price of a bus pass, you can pay a company
to supply anyone's address, phone number, political affiliation, estimated
income and property history. For $20 more, you can find out if that person is
married or divorced, has a criminal record, and what sort of jobs he or she has
worked.Sen. Hillary Clinton, D-N.Y., says she will introduce a "privacy bill of
rights" because identity theft and security failures of personal records have
become "one of the most important issues facing us as individuals and as a
nation."The availability of personal information -- downloadable onto laptop
computers, which are increasingly being fitted with fingerprint technology -- is
changing the culture in ways that may seem trivial but are really benchmarks for
a new society already in its formative stages.A small example: Unbeknownst to
the men who date her, Judy runs background checks on all of them, using a
private investigator to dig out any "red flags" that would presage troubling
behavior. A businesswoman in Southern California, Judy, 50, uses a company
called DateSmart, whose client base has boomed in the past five years as more
people confront the perils of online dating."I'm glad the information is out
there," says Judy, who did not want her last name used because of concerns her
suitors would read this article. "The men I'm talking to online are complete
strangers. And I have absolutely no knowledge of their character other than what
they're saying in their profiles. I need to feel comfortable knowing that
they're not an ax murderer. The people you meet might be well dressed, but you
never know if they have any criminal history. It's for (my) safety."Background
checks are nothing new. What's changed are the speed with which you can obtain
them, their relatively small price (some companies advertise free checks) and
their growing public acceptance. The information revolution has transformed the
background check into a common and casual tool, and those being scrutinized
probably don't have a clue. More obvious are the security cameras embedded in
nearly every major American city, including New York, Milwaukee, Chicago,
Atlanta, Los Angeles and, yes, San Francisco, where lenses record people's
activities in such crime-ridden neighborhoods as Bayview-Hunters Point and the
Western Addition. The spread of these cameras is championed by authorities, who
say it reduces criminal activity, and criticized by the ACLU, which says the
equipment is an unnecessary intrusion into public spaces.Civil liberties groups
have joined the widespread outcry against the government's monitoring of
Americans' phone-call records. Two weeks ago in federal court, the ACLU
challenged the legal rationale behind the National Security Agency program,
arguing that the NSA's actions -- involving "data mining" of records provided by
AT&T and other telephone companies -- violate Americans' rights to free
speech and privacy as guaranteed under the First and Fourth Amendments. Last
week, privacy experts raised questions about the U.S. government's monitoring of
international bank transfers -- previously secret data surveillance officials
say is justified by the fight against terrorism.Americans' rights to privacy
will be tested even more in the next few years as biometric technology creeps
increasingly into everyday arenas. For example, on the campus of UC San Diego,
biometric experts are testing a soda machine that uses both fingerprint and
face-recognition technology. The machine is in a lounge for grad students in UC
San Diego's computer science building."The students are very excited about
getting it working," Serge Belongie, a UC San Diego associate professor of
computer science, says in a phone interview. "People think it's very cool. ...
No one uses money. They have accounts. What would be fun is if (the machine)
recognizes you and says, 'Would you like your usual?' "If UC San Diego students
are reluctant to use the machine, their privacy concerns are outweighed by
convenience -- a sentiment echoed in survey after survey on biometric
technology. In March, Unisys Corp. released a report on public perception of
"identity management" that said convenience and efficiency were the two biggest
reasons consumers would use biometric technology. (The most preferred biometric
methods are fingerprints and voice recognition, according to the survey. The
least preferred, because of its perceived intrusiveness, is an iris or eye
scan.)Two of the biggest turnoffs for those who shun biometric technology:
suspicion of how the technology works and loss of privacy. Among respondents
from North America, just 56 percent said they'd be willing to share their
fingerprint with a government organization such as a post office or tax
authority. Among respondents from the Asia-Pacific region, 71 percent said
they'd share their fingerprint with the government."As consumer confidence grows
in the large-scale usage of (biometric technology) and standards are more
generally comfortably adopted, you're going to see a pretty rapid migration" to
it, says Mark Cohn, Unisys vice president for homeland security solutions.Cohn,
a principal architect of the Department of Homeland Security's US-VISIT Exit
system, which uses fingerprint technology to run background checks on visa
applicants and verify their entry to and arrival from the United States, says
Malaysia offers a preview of how the United States may change in the coming
years.Since 2001, the Malay government has issued a biometric "multipurpose
card" to Malaysians 12 years and older. The card, which features a thumbprint
and photograph, acts as a passport, driver's license, ATM card, toll and parking
pass, and medical record that lists blood type and any allergies.The card is
convenient to use -- but it's a nightmare for Malaysians who lose it or have it
stolen. Crime syndicates in Malaysia have altered cards with different
photographs and used them to give members new identities, though the Malay
government insists these identity thieves can't access the original cardholders'
personal information. Special chip technology and other password features
prevent this, they say. Also, the cardholder's fingerprint -- rather than being
visible on the card -- is encrypted in the card itself: To reveal the
fingerprint, the card must be inserted into a special biometric device that
compares the encrypted print with that of the person claiming to be the
cardholder.For anyone who has read Orwell's "Nineteen Eighty-Four," where
"telescreens" keep track of people's lives, this new biometric technology will
seem like fiction come to life. It's showing up everywhere. By the end of this
year, U.S. passport agencies hope to issue "electronic passports" with computer
chips that have digital photos of the holders. With the help of face-recognition
machines, airport security can compare a photo with the face of the passport
holder. For two years, an American corporation, VeriChip, has sold
government-approved electronic chips that are inserted under people's skin to
give doctors instant access to patients' medical histories.In 2008, as mandated
by the Real ID Act, states plan to issue driver's licenses linked to a database
that includes each license holder's photo and Social Security number. These
licenses (civil liberties groups call them national identity cards) will likely
include a biometric photo of the driver accessible by authorities.In the
meantime, banks are considering using iris scans and even palm scans at ATMs in
an effort to cut down on fraud. (In 1999, Bank United in Texas adopted iris-scan
technology at three of its ATMs in a test that was discontinued when Washington
Mutual took over the bank.)Some people love the new technology. Others shun
it.Pay By Touch admits it has encountered some resistance among shoppers it
approached in supermarkets that already use the company's fingerprint service.
But Morris, its president, says many of these customers are quickly won over by
the convenience of Pay By Touch, which is free for consumers, and that the
company keeps data points based on users' fingerprints, not actual fingerprints.
So far, supermarkets in 40 states use the Pay By Touch system.Pay By Touch,
which is based in San Francisco, wouldn't say which Bay Area supermarket chain
will start using its fingerprint system in the next four months -- only that the
chain will use the system in just a handful of its Bay Area stores. Pay By Touch
users sign up voluntarily and are under no obligation to use it at the checkout
line.Pay By Touch says it takes great care to safeguard its users' data. After
fingerprints are converted into algorithms, they're encrypted, then stored in
IBM computers. Those algorithms can't be reconverted into an exact copy of the
fingerprint, though Pay By Touch may eventually store users' actual fingerprints
if the technology improves, Morris says. The company insists it will never sell
users' personal information or fingerprints to anyone else -- a pledge that's
backed up in writing when users sign up with the company. But what if federal
authorities, citing national security, insist on the finger scan and payment
history of a Pay By Touch user?Pam Dixon, who heads the World Privacy Forum, a
public research group, went to Chicago to warn potential Pay By Touch users
about possible dangers."It didn't stick," she says. "People were (more)
concerned with (convenience than) the potential risks. People can put their
thumb on a pad and be done with it. But meanwhile, their biometric data is
sitting with another company, a third party, that's subject to subpoena. One
argument that I made: Let's say that every supermarket in the country,
particularly the large chains, (use) a biometric payment system. It's a law
enforcement dream because who needs a biometric database run by the U.S.
government when you've got one being run by private companies?"Citing the recent
disclosure by the Veterans Administration, which said a computer with credit
information on millions of veterans had been stolen, Dixon says, "The second
issue is information security. If the VA can't keep its records secure, which is
a government agency that has all sorts of strict controls that are supposed to
be in place, how on Earth can a private company without the resources of
something like the VA manage to keep something secure? When we have a credit
card stolen, we can call the credit card company and say, 'Give me a new
number.' But you can't do that with your biometric. You can't say, 'Give me a
new fingerprint.' "Morris dismisses such concerns, saying that Pay By Touch will
actually decrease the likelihood that consumers' credit information is stolen or
misappropriated. "I think (Pay By Touch users) get pretty rapidly that it's the
ultimate way to secure their private data," he says. "It connects (their
accounts) to something that's uniquely them, as opposed to handing a credit card
over to a stranger or writing a personal check that seven or eight humans touch
before it gets in their statement. Securing information by a biometric is a
giant leap forward. (Users) like that they don't have to pull their card out
anymore. They (tell us they) like that they don't have to carry their (purses or
wallets) through the parking lot of an urban supermarket. There's a physical
security benefit. Their numbers are never displayed. The safety of securing
their data is the No. 1 thing they like."The marketplace will determine whether
the public is ready to accept commercial fingerprint identification. Investors
in Pay By Touch believe that day is here, capitalizing the company with $190
million in the past 12 months. More than 2.5 million shoppers already use the
Pay By Touch system. Morris envisions a day when all stores -- even mom-and-pop
ones -- offer a Pay By Touch option.Soon, customers will be able to use Pay By
Touch from home with the help of fingerprint readers attached to their
computers. In ancient China, rulers would put their fingerprints on documents to
give them an official seal. Artists would also mark their work with prints. It
wasn't until the late 1800s that authorities realized they could use
fingerprints to catch criminals. Their evolution as a way to pay for groceries
is a 21st century twist fueled by technology. It's also a trade-off between
privacy and convenience. Welcome to the brave new world in Aisle 5.

Custom Stack Analysis

2009-03-01T14:27:00.000-08:00

Custom Stack Analysis, LLC., was originally established in Alliance, Ohio, in 1965 by Mr. Ernest Kolm. In the year 2000, the company was acquired by Mr. James K. Gray, who has over 18 years experience in the field of air emissions testing. In the year 2005 Custom Stack Analysis, LLC. acquired the source testing assets of Envisage Environmental, Inc. Custom Stack Analysis, LLC. has capabilities for performing Stack Testing, Industrial Hygiene, Analytical Services, Burner Combustion Efficiency, Radon Testing and Indoor Air Quality. The company has performed work not only for small companies, but also many fortune 500 companies. A professional staff can ensure that any of your environmental needs are met with quality and competitive pricing.

Custom Stack Analysis, LLC., has been providing air emissions testing for the past 38 years. In this time, they have performed testing for many prominent clients, such as Stericycle, Inc., Goodyear Tire & Rubber Co., and WCI Steel, along with many other prominent companies. The company has extensive knowledge in testing for medical waste incinerators, printing operations, steel foundries, asphalt facilities, power plants, petroleum refineries, chemical plants, brick manufacturers, lumber processing, hazardous waste incinerators, rubber manufacturing, roofing production, plastic manufacturers, and many other types of operations. The company has also been providing its services to engineering companies, government agencies, and control system designers. The company has experience providing services internationally including Canada, Puerto Rico, Jamaica, Dominican Republic, Caribbean Islands and South America. If you have an international project that requires our services be sure to give us a call. In 2009 Custom Stack Analysis, LLC. joined a service alliance with Zaff International/Hi-Tech Ltd. for providing services in Saudi Arabia and the Gulf Coast countries.

Custom Stack Analysis, LLC., has an excellent performance reputation in working with many prominent Clients in Ohio and throughout the United States. The company is noted for its ability to deliver quality services in accordance with project schedules, and to provide responsive assistance to Clients in emergency situations.

Custom Stack Analysis, LLC., has a company policy of providing high quality services to clients. The company also has a strong commitment for safety on the job for its work force, which includes USEPA's safety, health, and environmental management training program for field activities for all employees.

Custom Stack Analysis, LLC., is an active member in the Air & Waste Management Association, Source Evaluation Society, Ohio Chamber of Commerce, and Carolina Air Pollution Control Association.

İNDİA JOURNAL

2009-02-27T17:30:00.000-08:00

Date Submitted: Fri Feb 27, 2009

By SUNIL BATRA

BARCELONA - It was a memorable day in the telecom history of India as a homegrown company Vihaan Network Ltd launched a “zero opex” GSM system, a technology enabling telecom operators to offer mobile services at much lower rates than current tariffs and not compromise on profits.

The network in terms of one base station could cost less than $10,000 (about Rs five lakh) compared to an estimated cost of over Rs 50 lakh from the traditional network vendors.

Vihaan Network Ltd (VNL), promoted by Rajiv Mehrotra of the Shyam Group, unveiled the world’s first solar-powered GSM system specially designed to enable mobile operators in the developing world to reach remote rural areas without compromising on their commercial interests.

VNL has spent the last five years re-engineering the complete end-to-end GSM system consisting of MSC, BSC, BTS, power System & Microwave Backhaul to overcome these challenges, Mehrotra said.

The use of solar power not only drastically reduces operating expenses for mobile operators but also is cleaner from the environment point of view, he added. (PTI)

NOS.nl

2009-02-27T17:26:00.000-08:00

OMBUDSMAN

<> Columns
*
> Links
*
> Statuut
*
> Journalistieke code
*
> Klachten

lees voor
15 januari 2009
NOS Ombudsman, de voorlopige balans

Dit is mijn laatste stukje als NOS Ombudsman. Wat in september 2007 begon als een experiment, is met ingang van dit jaar een vaste voorziening van de NOS geworden. Mijn werk zit erop. Ik word weer 'gewoon' journalist. Totdat een opvolger is gevonden, is de positie van NOS Ombudsman vacant.

De doelstelling van de NOS Ombudsman is tweeledig: klachten onafhankelijk behandelen en de kwaliteit van de berichtgeving verbeteren.

Journalisten hebben een levendige traditie in het kritiseren van elkaar; de traditie dat ook buitenstaanders recht hebben op een beargumenteerd weerwoord is in de Nederlandse journalistiek nog pril. Omroepverenigingen lopen daarin voorop in vergelijking met kranten en weekbladen. Die kennen weliswaar het fenomeen van de ‘ingezonden brief’, maar veel minder van het antwoord daarop, dat bij omroepverenigingen sinds jaar en dag door afdelingen publieksvoorlichting wordt verzorgd.

Het instituut NOS Ombudsman gaat een stap verder.

Bij wijze van proef liet de NOS zijn programmering sinds medio september 2007 toetsen door een onafhankelijke ombudsman; bijna geen enkele Nederlandse media-organisatie doet dat.

Terugblikkend op de afgelopen zestien maanden blijkt dat deze onafhankelijke toetsing intern snel is ingeburgerd. Het bestaan wordt nauwelijks ter discussie gesteld; dat geldt uiteraard niet voor de afwegingen van de NOS Ombudsman. Die staan, zoals dat in een kritische media-organisatie hoort, van week tot week ter discussie en dat moet vooral zo blijven.

De vraag of het werk van de NOS Ombudsman de kwaliteit van de uitzendingen verbetert, is lastig te beantwoorden, maar er is wel het een en ander over te zeggen. In veruit het grootste deel van de gevallen waarin een klacht gegrond werd verklaard, gebeurde dat met instemming van de redactie. Het betrof onderwerpen waarbij eenzijdig is bericht, waarbij genoemde feiten geen feiten bleken te zijn of hoor- en wederhoor ontbrak. De voorzichtige conclusie lijkt gerechtvaardigd dat een onafhankelijke ombudsman die de klachtafhandeling publiceert, de zorgvuldigheid van redacties vergroot.

De buitenwacht had niet alleen een oordeel over de uitgezonden programma’s, maar ook over de NOS Ombudsman. De één ziet er een schaamlapje in voor een met veel te veel publiek geld gefinancierde, in zichzelf gekeerde linkse kerk; de ander (en dat is gelukkig een ruime meerderheid van de klagers) vindt het goed dat de NOS een ombudsman heeft, is blij met serieuze aandacht en reageert welwillend, ook als de klager in het ongelijk is gesteld.

Valt er door de NOS Ombudsman zelf niets te klagen?

Jazeker. De NOS Ombudsman is nog een te goed bewaard geheim. De website van de NOS Ombudsman is weinig wervend en wordt matig bezocht. Het zou een veel interactiever dagelijks podium voor discussie kunnen en moeten worden. De attentiewaarde zou kunnen en moeten worden vergroot door bijvoorbeeld promotionele aandacht op radio en televisie. De NOS Ombudsman zou ook een actievere rol moeten en kunnen spelen in het interne debat op redacties. Dat hebben directie en hoofdredactie inmiddels beloofd.

Tot slot enkele conclusies:

• Nieuwsuitzendingen roepen meer klachten op dan sportuitzendingen.

• Nieuwsberichten in de Journaals op radio en teletekst leiden vooral tot klachten over feitelijke onjuistheden.

• Langere nieuwsuitzendingen op radio en televisie leiden vooral tot klachten over eenzijdige berichtgeving.

• Over NOS Langs de Lijn, NOS Jeugdjournaal en NOS Met het Oog op Morgen wordt nooit geklaagd.

• De uitzendingen van NOS Projecten gaven twee keer aanleiding tot klachten; een klacht was er over het commentaar bij het Eurovisie Songfestival en veel klachten waren er over de in de ogen van de klagers geringe aandacht voor de Paralympics.

En enkele wetenswaardigheden:

• Als de kerstbomen in huis staan wordt er nauwelijks tot niet geklaagd.

• Als het regent wordt meer geklaagd dan als de zon schijnt.

• Mannen klagen meer dan vrouwen.

• Mannen zijn eerder tevreden gesteld dan vrouwen.

• Jongeren klagen nooit.

• Kleuters klagen via hun ouders als uitzendingen van het NPS-programma Sesamstraat vervallen vanwege programma’s van de NOS.

Wie vragen en/of klachten heeft kan als vanouds terecht bij de afdeling publieksreacties. Een interne beroepsinstantie is er binnen de NOS op dit moment tijdelijk niet. Wie zich niet kan vinden in de afhandeling van zijn klacht, kan als ook terecht bij de Raad voor de Journalistiek.

Ik dank alle brief en e-mailschrijvers hartelijk voor hun opmerkingen en klachten en voor hun vaak welwillende reacties op mijn oordeel.

Ton van Brussel

NOS Ombudsman

audio & video

*
o De Ombudsman op Radio 1

column archief

* 15-1-2009> NOS Ombudsman, de voorlopige balans
* 13-1-2009> De waarheid in de oorlog
* 9-1-2009> Nog één keer: Israël en de Palestijnen
* 18-12-2008> Waarom de NOS minder mag samenwerken
* 11-12-2008> Met rectificaties blijft het tobben (2)
* > columnoverzicht

abonneren

Meld u aan voor de nieuwsbrief van de NOS Ombudsman en ontvang elke week een e-mail met de nieuwste column. Aanmelden nieuwsbrief

U kunt zich ook abonneren op deze columns via onze NOS Ombudsman RSS/XML-feed.
terug naar boven < terug naar voorpagina

More Opinion* THE LAST DAYS OF PRIVACY

2009-02-27T17:18:00.000-08:00

As technology makes life richer and easier, we leave a trail of information that is susceptible to prying eyes

Within the next four months, a major Bay Area supermarket chain plans to introduce a payment system that uses biometric fingerprint authentication to verify customers' identities. Under this system, shoppers in checkout lines won't need to use cash, checks, debit cards or credit cards. Instead, they can place their fingers on scanners that read fingerprints, and once the device links to their bank or credit card accounts, they can buy groceries, get cash back and do everything else shoppers do.

The system is already used in cities around the United States, including Portland, Ore., and Chicago, where one shopper says it has changed his life for the better. Linc Thelen, a 37-year-old interior designer, says the fingerprint system -- known commercially as Pay By Touch -- is convenient to use and expedites his way through grocery lines at Jewel-Osco, where he shops. Thelen says the system lets people leave their wallets behind, so they don't have to worry about being robbed or losing their credit cards.

"I had no reservation," Thelen said in a phone interview. "It's a safe way to store information."

But no system is 100 percent foolproof.

Despite the fact that armed men guard the computers that store the customers' virtual fingerprints, despite the fact that Bank of America's former security chief now heads Pay By Touch's security division, and despite the fact that Pay By Touch hires people to try to expose vulnerabilities in its computer system (so those vulnerabilities can be eliminated), Pay By Touch President John Morris acknowledges that "it's not impossible" for computer hackers to figure out how to tamper with its information.

And therein lies one of the 21st century's most vexing problems: More and more of our personal data are captured and stored by corporate and government interests, and are potentially available to anyone with the technological, legal or financial means to access that information.

Whether it's phone calls we make, library books we check out, CDs we buy on the Internet or divorces we finalize in court, we leave a trail of information that becomes susceptible to prying eyes. For the price of a bus pass, you can pay a company to supply anyone's address, phone number, political affiliation, estimated income and property history. For $20 more, you can find out if that person is married or divorced, has a criminal record, and what sort of jobs he or she has worked.

Sen. Hillary Clinton, D-N.Y., says she will introduce a "privacy bill of rights" because identity theft and security failures of personal records have become "one of the most important issues facing us as individuals and as a nation."

The availability of personal information -- downloadable onto laptop computers, which are increasingly being fitted with fingerprint technology -- is changing the culture in ways that may seem trivial but are really benchmarks for a new society already in its formative stages.

A small example: Unbeknownst to the men who date her, Judy runs background checks on all of them, using a private investigator to dig out any "red flags" that would presage troubling behavior. A businesswoman in Southern California, Judy, 50, uses a company called DateSmart, whose client base has boomed in the past five years as more people confront the perils of online dating.

"I'm glad the information is out there," says Judy, who did not want her last name used because of concerns her suitors would read this article. "The men I'm talking to online are complete strangers. And I have absolutely no knowledge of their character other than what they're saying in their profiles. I need to feel comfortable knowing that they're not an ax murderer. The people you meet might be well dressed, but you never know if they have any criminal history. It's for (my) safety."

Background checks are nothing new. What's changed are the speed with which you can obtain them, their relatively small price (some companies advertise free checks) and their growing public acceptance. The information revolution has transformed the background check into a common and casual tool, and those being scrutinized probably don't have a clue. More obvious are the security cameras embedded in nearly every major American city, including New York, Milwaukee, Chicago, Atlanta, Los Angeles and, yes, San Francisco, where lenses record people's activities in such crime-ridden neighborhoods as Bayview-Hunters Point and the Western Addition. The spread of these cameras is championed by authorities, who say it reduces criminal activity, and criticized by the ACLU, which says the equipment is an unnecessary intrusion into public spaces.

Civil liberties groups have joined the widespread outcry against the government's monitoring of Americans' phone-call records. Two weeks ago in federal court, the ACLU challenged the legal rationale behind the National Security Agency program, arguing that the NSA's actions -- involving "data mining" of records provided by AT&T and other telephone companies -- violate Americans' rights to free speech and privacy as guaranteed under the First and Fourth Amendments. Last week, privacy experts raised questions about the U.S. government's monitoring of international bank transfers -- previously secret data surveillance officials say is justified by the fight against terrorism.

Americans' rights to privacy will be tested even more in the next few years as biometric technology creeps increasingly into everyday arenas. For example, on the campus of UC San Diego, biometric experts are testing a soda machine that uses both fingerprint and face-recognition technology. The machine is in a lounge for grad students in UC San Diego's computer science building.

"The students are very excited about getting it working," Serge Belongie, a UC San Diego associate professor of computer science, says in a phone interview. "People think it's very cool. ... No one uses money. They have accounts. What would be fun is if (the machine) recognizes you and says, 'Would you like your usual?' "

If UC San Diego students are reluctant to use the machine, their privacy concerns are outweighed by convenience -- a sentiment echoed in survey after survey on biometric technology. In March, Unisys Corp. released a report on public perception of "identity management" that said convenience and efficiency were the two biggest reasons consumers would use biometric technology. (The most preferred biometric methods are fingerprints and voice recognition, according to the survey. The least preferred, because of its perceived intrusiveness, is an iris or eye scan.)

Two of the biggest turnoffs for those who shun biometric technology: suspicion of how the technology works and loss of privacy. Among respondents from North America, just 56 percent said they'd be willing to share their fingerprint with a government organization such as a post office or tax authority. Among respondents from the Asia-Pacific region, 71 percent said they'd share their fingerprint with the government.

"As consumer confidence grows in the large-scale usage of (biometric technology) and standards are more generally comfortably adopted, you're going to see a pretty rapid migration" to it, says Mark Cohn, Unisys vice president for homeland security solutions.

Cohn, a principal architect of the Department of Homeland Security's US-VISIT Exit system, which uses fingerprint technology to run background checks on visa applicants and verify their entry to and arrival from the United States, says Malaysia offers a preview of how the United States may change in the coming years.

Since 2001, the Malay government has issued a biometric "multipurpose card" to Malaysians 12 years and older. The card, which features a thumbprint and photograph, acts as a passport, driver's license, ATM card, toll and parking pass, and medical record that lists blood type and any allergies.

The card is convenient to use -- but it's a nightmare for Malaysians who lose it or have it stolen. Crime syndicates in Malaysia have altered cards with different photographs and used them to give members new identities, though the Malay government insists these identity thieves can't access the original cardholders' personal information. Special chip technology and other password features prevent this, they say. Also, the cardholder's fingerprint -- rather than being visible on the card -- is encrypted in the card itself: To reveal the fingerprint, the card must be inserted into a special biometric device that compares the encrypted print with that of the person claiming to be the cardholder.

For anyone who has read Orwell's "Nineteen Eighty-Four," where "telescreens" keep track of people's lives, this new biometric technology will seem like fiction come to life. It's showing up everywhere. By the end of this year, U.S. passport agencies hope to issue "electronic passports" with computer chips that have digital photos of the holders. With the help of face-recognition machines, airport security can compare a photo with the face of the passport holder. For two years, an American corporation, VeriChip, has sold government-approved electronic chips that are inserted under people's skin to give doctors instant access to patients' medical histories.

In 2008, as mandated by the Real ID Act, states plan to issue driver's licenses linked to a database that includes each license holder's photo and Social Security number. These licenses (civil liberties groups call them national identity cards) will likely include a biometric photo of the driver accessible by authorities.

In the meantime, banks are considering using iris scans and even palm scans at ATMs in an effort to cut down on fraud. (In 1999, Bank United in Texas adopted iris-scan technology at three of its ATMs in a test that was discontinued when Washington Mutual took over the bank.)

Some people love the new technology. Others shun it.

Pay By Touch admits it has encountered some resistance among shoppers it approached in supermarkets that already use the company's fingerprint service. But Morris, its president, says many of these customers are quickly won over by the convenience of Pay By Touch, which is free for consumers, and that the company keeps data points based on users' fingerprints, not actual fingerprints. So far, supermarkets in 40 states use the Pay By Touch system.

Pay By Touch, which is based in San Francisco, wouldn't say which Bay Area supermarket chain will start using its fingerprint system in the next four months -- only that the chain will use the system in just a handful of its Bay Area stores. Pay By Touch users sign up voluntarily and are under no obligation to use it at the checkout line.

Pay By Touch says it takes great care to safeguard its users' data. After fingerprints are converted into algorithms, they're encrypted, then stored in IBM computers. Those algorithms can't be reconverted into an exact copy of the fingerprint, though Pay By Touch may eventually store users' actual fingerprints if the technology improves, Morris says. The company insists it will never sell users' personal information or fingerprints to anyone else -- a pledge that's backed up in writing when users sign up with the company. But what if federal authorities, citing national security, insist on the finger scan and payment history of a Pay By Touch user?

Pam Dixon, who heads the World Privacy Forum, a public research group, went to Chicago to warn potential Pay By Touch users about possible dangers.

"It didn't stick," she says. "People were (more) concerned with (convenience than) the potential risks. People can put their thumb on a pad and be done with it. But meanwhile, their biometric data is sitting with another company, a third party, that's subject to subpoena. One argument that I made: Let's say that every supermarket in the country, particularly the large chains, (use) a biometric payment system. It's a law enforcement dream because who needs a biometric database run by the U.S. government when you've got one being run by private companies?"

Citing the recent disclosure by the Veterans Administration, which said a computer with credit information on millions of veterans had been stolen, Dixon says, "The second issue is information security. If the VA can't keep its records secure, which is a government agency that has all sorts of strict controls that are supposed to be in place, how on Earth can a private company without the resources of something like the VA manage to keep something secure? When we have a credit card stolen, we can call the credit card company and say, 'Give me a new number.' But you can't do that with your biometric. You can't say, 'Give me a new fingerprint.' "

Morris dismisses such concerns, saying that Pay By Touch will actually decrease the likelihood that consumers' credit information is stolen or misappropriated. "I think (Pay By Touch users) get pretty rapidly that it's the ultimate way to secure their private data," he says. "It connects (their accounts) to something that's uniquely them, as opposed to handing a credit card over to a stranger or writing a personal check that seven or eight humans touch before it gets in their statement. Securing information by a biometric is a giant leap forward. (Users) like that they don't have to pull their card out anymore. They (tell us they) like that they don't have to carry their (purses or wallets) through the parking lot of an urban supermarket. There's a physical security benefit. Their numbers are never displayed. The safety of securing their data is the No. 1 thing they like."

The marketplace will determine whether the public is ready to accept commercial fingerprint identification. Investors in Pay By Touch believe that day is here, capitalizing the company with $190 million in the past 12 months. More than 2.5 million shoppers already use the Pay By Touch system. Morris envisions a day when all stores -- even mom-and-pop ones -- offer a Pay By Touch option.

Soon, customers will be able to use Pay By Touch from home with the help of fingerprint readers attached to their computers. In ancient China, rulers would put their fingerprints on documents to give them an official seal. Artists would also mark their work with prints. It wasn't until the late 1800s that authorities realized they could use fingerprints to catch criminals. Their evolution as a way to pay for groceries is a 21st century twist fueled by technology. It's also a trade-off between privacy and convenience. Welcome to the brave new world in Aisle

MİM

2009-02-25T16:15:00.000-08:00

Değerli arkadaşım Latife (Laguer) beni mimlemiş ve çocukluk anılarımı sormuş. Bazı "sandıklarımı" aktarıyorum ve ben de Türkan (Türkancaan), Elif (Elifelfin) ve Meryem (Suyeşili) arkadaşlarımı MİM'liyorum.

BEN ÇOCUKKEN, NEYİ NE SANIRDIM?

Hepimizin küçükken, söylenenlerden kendimize göre bir anlam çıkardığımız, hâyâl dünyamızda kendimize uygun canlandırmalar yaptığımız olmuştur.

Geçmişe bir yolculuk yapıp, neleri kafamda nasıl canlandırdığımı düşününce, çok ilginç şeyler hatırladım. Sanıyorum, herkesin buna benzer, anıları vardır. Ama eminim ki, şimdiki çocukların, hâyâl dünyaları da; gördüklerinden, duyduklarından çıkardıkları anlamlar da bizden çok farklıdır. Çünkü, teknolojik araçlar, onların umutlarını, sanılarını ve tüm maddi-manevi varlıklarla ilgili yargılarını daha net biçimde oluşturmalarına katkı sağlıyor.

Bir gün bir misafir gelmişti. Yemekten sonra dedem, misafirlere “Bir çiğ köfte yapalım” dediğinde misafirlerden birisi “Bu kadar yemeğin üzerine çiğ köfte yenmez” dedi. Dedem de “Yemeğin yeri ayrı, çiğ köftenin yeri ayrı” demişti. Uzunca bir süre, karnımızda binlerce bölüm olduğunu, her yediğimiz yiyeceğin kendi bölümlerine gittiğini sandım ve her yiyeceğin kendi yerini karnımızda nasıl bulduğunu merak ederdim. Hatta, siyah üzümle beyaz üzümün ayrı ayrı yerlere mi gittiğini, pek fazla bilinmeyen yiyecekler için de karnımızda ayrı bir yer ayrılıp ayrılmadığını sürekli düşünürdüm. Bir defasında dedeme merak edip “Patlıcan yemeğiyle, karnıyarık veya patlıcan kızartmasının yerleri ayrı mı?” diye sorduğumda, “hepsi aynı yere gider” diye cevap vermişti de, ben de binlerce yiyeceğin tek tek değil de guruplara göre ayrılmış yerlere gittiğine karar vermiştim.

“Çocuklar kahve içerse kararır” derlerdi. Ben de oldukça sarışın olduğum için, birazcık kararabilmek için, fincanların dibinde kalan kahveleri gizli gizli yalardım.

Çocukken, düğünü olup evlenen kadının bir süre sonra kendiliğinden bebeği olur sanırdım. (Düğün olmadan bebek olmaz diye düşünürdüm)
Gök kuşağının altından geçenlerin cinsiyet değiştireceğimizi söylerlerdi; çok okrar, gökkuşağı kayboluncaya kadar, yerimden kıpırdamazdım.

“Erkekler sakız çiğnerse, bıyıkları eğri çıkar” derlerdi. Ben de sakızı biraz sağ tarafımda, biraz sol tarafımda çiğnerdim ki, bıyığımın iki tarafı da eşit olsun.

Üniversitede okuyanların her şeyi bildiklerini sanır, duygularını anlatmak için hiç zorlanmayacaklarını, zorda kaldıklarında mutlaka bir çözüm yolu bulacaklarını zannederdim.

Bir gün mahallede bir hırsızlık olayı olmuştu. Görgü tanığı bir kişi, bir komşunun evinden eşya çalan kişiden bahsederken, “Ayakkabısı pırıl pırıl parlıyordu, yeni cilalanmıştı, saçlarını da ıslatarak taramıştı, siyah bir takım elbisesi vardı” diye anlatıyordu. O günden sonra siyah takım elbiseli, saçını ıslatarak tarayan, ayakkabısı cilalı kimi görsem, hırsız sanırdım.
Almanya’dan izne gelen tanıdıklarımız, orada meyveler sebzeler tek tek satılıyor derlerdi. Paraları yok da alamıyorlar diye çok üzülürdüm Almanlar’a...

Çocukken, daha bunlara benzer o kadar çok sanılarım ve benzetmelerim vardı ki, şimdilerde saçma gibi de gelse, o zamanlar her birine ne kadar kafa yorduğumu, ne kadar üzerinde düşünceler ürettiğimi hatırlayınca; o zamanlar kendi dünyamızda onları düşünmekte ne kadar haklı olduğumu, başka türlü düşünmemizin imkânsız olduğunu daha iyi anlıyorum.

Reval Management

2009-02-17T15:52:00.000-08:00

Jiro Okochi (Chief Executive Officer, Co-founder) Jiro Okochi is responsible for

setting and executing the vision for Reval as the leading provider of financial
risk management technology solutions and services. He has more than twenty years
of experience in financial markets and management at Security Pacific, DKB,
Deutsche Bank and Westdeutsche Landesbank. Prior to starting Reval in 1999, he
was the head of derivatives sales at WestLB in New York. In 2003, Okochi was
selected as one of the 100 Most Influential People in Finance by Treasury and
Risk Management magazine. He is a frequent presenter at trade conferences,
including The Association of Finance Professionals, Eurofinance, Treasury &
Risk Management, Financial Executives International, Deloitte & Touche
events and at Kase & Company. Okochi holds a bachelor's of science degree in
genetics from the University of California at Berkeley. Woo Song (Chief
Technology Officer, Co-founder) With more than fifteen years of experience with
mission-critical trading systems, Woo Song oversees Reval's leading software and
delivery architecture. As a technology expert who is also a former derivatives
trader, he brings a unique perspective on the use of technology to enhance
trading and risk management activities. Song is also Co-founder and Chairman of
Intrasphere Technologies, Inc., a leading mid-size IT services firm located in
New York City. In recognition of his achievements, he was named an Ernst &
Young Entrepreneur of the Year in 2001. He currently serves on a number of
non-profit boards, including the New York Software Industry Association, and was
appointed by Mayor Bloomberg to the New York City Workforce Investment Board.
Song attended Stevens Institute of Technology, where he majored in computer
science. Dino Ewing (Chief Financial Officer) Dino Ewing is the chief financial
officer at Reval where he is responsible for financial, human resource, and
administrative management as well as professional services. Prior to joining
Reval, he was the Chief Financial Officer of HealthFirst, Inc. and, prior to
that, Vice President of Operations. At HealthFirst, he was responsible for
financial management of a $200 million healthcare enterprise including: business
planning, financial reporting, and medical risk management. Before that, Ewing
worked as an investment banker at CS First Boston and as a strategy consultant
at Booz Allen & Hamilton, Inc. He also served as Director of Budget &
Analysis for the New York City Department of Transportation, overseeing the
city's $3 billion bridge rehabilitation program. He holds a bachelor's of arts
degree in economics, magna cum laude, from Yale University and an M.B.A. from
Stanford University. Philip Pettinato (Chief Operating Officer) Philip Pettinato
is responsible for the ongoing development and delivery of Reval's growing suite
of products and services. Pettinato has more than fifteen years of experience
managing and developing technology solutions for trading, risk management,
accounting and operational processing of capital markets products. He joined
Reval after seven years at EXIS Consulting, Inc., a leading financial software
provider of fixed income trading systems, where he headed product development,
operations and sales. Prior to that, he served in the global technology and
operations group at JP Morgan, where he led the development of mission-critical
systems for the government bond-trading desk. Pettinato holds a bachelor's of
science degree in computer science from Syracuse University and an M.B.A. with
honors from Baruch College's Zicklin School of Business. Jay McGlynn (Senior
Vice President , Sales) Jay McGlynn is the senior vice president of sales at
Reval where he is responsible for the growth of sales for North America, EMEA,
and APAC. McGlynn has over 35 years experience in sales leadership roles at both
large and early stage software companies. Most recently McGlynn was Senior Vice
President of Worldwide Sales at Parlano, a leading provider of enterprise group
messaging solutions, which was sold to Microsoft. Before Parlano, he was Vice
President of Worldwide Sales for Marketsoft. He also held similar posts at early
stage companies Fatwire and New Era of Networks. His background also includes
key sales roles at Wang, DEC and IBM. McGlynn holds a bachelor of science in
Business Administration from Villanova University. Vivian Shpigler (Chief
Marketing Officer) Vivian Shpigler is the chief marketing officer at Reval where
she is responsible for the global marketing and communications for the firm.
Shpigler has fourteen years of experience in senior financial services marketing
roles covering marketing strategy, integrated marketing communications,
branding, public relations and market research. Shpigler joined Reval from
Standard & Poor's where she held the roles of Director of Marketing
Optimization and Director of Marketing & Brand Management. Prior to Standard
& Poor's, she served as the Vice President of Marketing at Derivatech
leading to the company's acquisition by a division of SunGard. She also held
senior marketing roles at Market News International, Decalog and TheStreet.com.
Shpigler holds a bachelor's of science degree in management from Lehigh
University's College of Business and Economics. Justin Brimfield (Senior Vice
President, Business Development) Justin Brimfield is the Senior Vice President
of Business Development at Reval where he is responsible for guiding the firm
through the development of strategic alliances and business partnerships.
Brimfield brings with him a robust understanding of how Treasury professionals
can leverage SaaS technology to meet their growing needs and responsibilities.
Prior to joining Reval, Brimfield held a number of senior leadership roles at
Thomson Reuters for their suite of Treasury products and services since 2000
which included the building and management of their fixed income consulting
business. Over the years, Justin has worked directly with companies like General
Electric, Ford and Amazon.com, advising on how to effectively manage capital
markets transactions such as balance sheet restructuring, targeted bond
issuance, tender and exchange offerings and open market repurchases. Justin
graduated from the University of Rochester with B.A. degrees in Economics and
Political Science.

Kitaplarım

2009-02-14T13:39:00.000-08:00

http://www.kirsehir.gov.tr/sag_alt/haber/haber(172).htm

http://ahilikruhu.azbuz.com/readArticle.jsp?objectID=5000000006838637

http://www.kervansaraygazetesi.com/hb_goster.asp?id=574

Diyet mahkûmları

2009-02-11T17:39:00.000-08:00

Kilo, şeker, kolesterol, alerji, karaciğer değerleri, akciğer fonksiyonu, tansiyon gibi şikayetler, insanları diyete zorluyor.

Eskiden yufka ekmeğe tereyağlı yumurtayı dürüp, yanında da bir tas pekmez içip, turp gibi hiç doktor görmeden 90-100 yaşına kadar insanlara bir bakıyorum; bir de bugün “Yok bu bana dokunuyor, yok bu bana zararlı” diye nimetlerin çoğundan kendisini mahrum bıraktığı halde, her gün bir yerinden şikayet edip, doktor kapısı bekleyen, her gün avuç dolusu ilaçla ayakta duran insanlara bakıyorum. Şaşmamak mümkün değil.

Etrafınıza bir bakın, gerek doktor tavsiyesiyle, gerek tahlil sonuçlarıyla, gerekse kimi insanların kendi tahminleriyle, bir çok gıda maddesinin vücutlara girişi yasaklanıyor. Kimi rakı içmez, kimi tuzlu yemez, kimi çaya şeker atmaz… Tuzsuz ekmek, yulaflı ekmek, kepekli ekmek, çavdarlı ekmek mahkumları… Acıya hasret, kuzu etinden yoksun, hamur işini unutmuş, baklava-kadayıf özlemi çeken, şarabın tadını unutmuş, çiğ köfte yasaklı insanlar…

Vücudundaki organ adreslerinden veya ruhunun derinliklerinden şikayeti olanlar; ölmektense veya psikolojisini bozup ele güne rezil olacaklarına mecburen diyet yapıyorlar.

Kimi diyetine hiç ihanet etmiyor, elinde liste, teraziyle ölçüp yiyip içiyor da… Kimi de “bir kereden bir şey olmaz” deyip, ara sıra kaytarıyor.
Bizim ev; Yürüyüş Parkı’nın kenarında… Sabahın erken saatlerinde de, gece geç saatlerde de eşofmanlarını çekmiş, spor ayakkabılarını giymiş, hızlı hızlı bir aşağı bir yukarı gidip gelen insanları görmek mümkün. Çoğu kilo verip, yakışıklı-güzel olmak için gidip gelseler de, bir kısmı da eminim bir rahatsızlığını yenmeye çalışıyor.

Yürüyüş sonunda sıcak pide alıp kahvaltıya koşanlar da var; yürürken acıkırsam diye içinde ekmek arası döner, tatlı, meyve olan poşet taşıyanlar da…

Çok tanıdığım var, şeker dokunuyor diye, çayını şekersiz içip de, oturduğunda iki porsiyon tulumba tatlısı yiyen… Veya “doktor pilav, çiğ köfte yeme” dedi diye, her fırsatta kısır yapıp yiyen… Sıkı sıkı diyet yapıp da bir ayda 4-5 kilo alanlara da rastladım.

Bir emekli öğretmen arkadaşım var.Allah için diyetine çok dikkat eder mesela… Hiç normal kola içmez. Hep diyet kola söyler; 1.5 iskenderin yanında… Kilomu koruyayım diye hep kepekli ekmek yer; ama her öğünde iki tane… Nasıl olsa tansiyon ilacı içiyorum diye, tuzu avuçla atar yemeklere… Doktor iki dilim ekmek yiyeceksin dedi diye, her yemekten sonra zorla da olsa iki dilim ekmek daha yer garibim mecburen.
Hakkını vermek lazım. Bir gazeteci arkadaşımın üstüne yoktur diyette. Ta Hatay’a gitmiş. Harbiye’nin ünlü kebabından bir lokma bile almadan gelmiş rejimdeyim diye. Belki rejim bozulur diye, konuşmuyor bile valla; yanlışlıkla ağzımdan kebap, tatlı kelimeleri çıkar diye.

Fakat diyette benim en takdir ettiğim kişilerin başında gelen bir tanıdığım var.. Böyle bir irade zor görülür. Bir paket sana yağını iki lokmada sade olarak yemekle bilinen ve eskiden oturduğunda yarım kuzuyla, bir tencere pilav ve 3-4 ekmek yiyen, ardından da bir tepsi baklavayı götüren tanıdık, diyete başlayıp kısa sürede 25-30 kilo verdi. 135 kiloluk arkadaş şimdilerde 110 kilo olması ve 100’ün altına düşebilmek için bir öğünde en çok 3-4 porsiyon döner veya 3 kıymalı pideyle yetinmesi, herkesi hayrete düşürüyor.

Bir arkadaşın en çok 64 olması gereken karaciğer değerlerinden birisi 690 çıkmış. Doktor içkiyi kesinlikle yasaklamış. Yana yana doktor gezmiş sonra. Belki biri insaflı çıkar da “içki serbest” der diye. Sonunda da kafasına göre bulmuş bir tane. “İç ama, az iç” demiş doktorun birisi. (Büyük ihtimal, ya rüşvet vermiştir, ya da yalvarmasına doktorun yüreği dayanmamıştır) O da az içiyor. Bir-iki saat sonra biraz daha içiyor. Akşam üzeri biraz daha, akşam da biraz… Doktorun söylediğine de uymuş oluyormuş böylece, az az içerek…

Bir arkadaşa, doktoru; eşinden bir süre uzak durmasını söylemiş. Fırsat, bu fırsat; hemşerimiz soluğu Soçi’de almış.

Nefes darlığı olan bir arkadaşa da doktor, kahveye gitmemesini söylemiş; o gün bugündür şehir kulübüne gidip oyun oynuyor.

Bir arkadaşa da doktor, sabah, öğle, akşam yemeklerinde, dişinin kovuğuna yetmeyecek kadar yiyecek önermiş. Arkadaş harfiyen uyuyor diyete bu öğünlerde. Ama ikindi ve gece yine bildiği gibi yeyip, içiyor, doktor o öğünlerde kısıtlama getirmemiş nasıl olsa.

Tabi kimi kilo vereyim diye, her türlü fedakarlıkla, hayatı kendine zindan edip, yeryüzünde ne kadar nefis yiyecek varsa; köşe bucak kaçarken; kimi de kilo almak için ne bulursa tepiştirir ama, gene de Etiyopyalı gibi kurum kurum kurur. Benim bir oğlan var. Biraz kilo alsın diye üzerinde titriyoruz; ne mümkün? Sofraya oturunca veya mutfağa girince, belediye yıkım ekibi gibi, ocağımızı batırıyor. Elektrik süpürgesi gibi ne bulursa çekiyor: Lakin 1 gram kilo almıyor; rüzgarda uçmasın diye nerdeyse cebine taş dolduracağız. 244 kemiğini saymak mümkün; resmen iskeletör kerata.

Velhasıl. Bu yeyip içme konusunda herkes perişan, herkes muzdarip.

MEHMET ATILGAN

FOREX EDUCATION | FOREX TRAINING

2009-02-11T05:35:00.001-08:00

Do you have what it takes to become a successful Forex Trader?
Forex trading, or any trading for that matter, is an occupation that requires experience and the accumulation of proficiency not unlike any other highly skilled profession. Whether you are a leading executive at a major publically traded company, a professional golfer or trading from your kitchen table, there are 5 key ingredients that one must possess in order to become successful.

1. You must be Passionate about what you do.

As Forex traders we all face one unique set of circumstances that does not exist in any other profession. We get rewarded for when we succeed and equally punished when we don’t! Could you image a corporate worker one quarter receiving a significant accomplishment bonus and the next quarter actually getting money taken from their paycheck for missing performance targets? Not on your life!

We do as Forex traders and that is why passion for what you do will carry you through the tough times that are part of your trading business. Asked yourself why you trade currencies and would you still do it if Forex were not potentially lucrative? Your answers will be quite revealing. You’ve got to feel your passion for trading!

2. You have to Apply Yourself and work hard at it.

I talk to so many people that enter into Forex trading with the aspiration of getting rich quick. Without putting the time and energy into really getting good at trading I see them jump from strategy to strategy looking for the goose that will lay the golden egg and eventually quitting while blaming everything else, except the true cause.

I got news for you – you are the goose and your Forex education is the golden egg. The magic has always resided with the magician and not some strategy. Work hard at trading and the rewards will eventually come your way. Remember what Tiger Woods said, “Funny, the harder I work the luckier I get.” Apply yourself as a trader and it will be no accident when your account begins to blossom.

3. You must Focus to really get good at what you do.

Now here is the hurdle most Forex traders struggle to get over. You have the passion and you are applying yourself to your trade, now focus and really get good at just at what you are doing. Be the expert to the experts at just that one thing. Become the master of a strategy or risk management methodologies. Really focus on getting good at it.

Stop jumping around or getting pulled from the last “latest and greatest” into the next “latest and greatest” and focus on one aspect of Forex trading and know it inside out. Know it strengths and weakness. Set your sights on becoming expert on just one aspect of trading and watch it spill over in all other aspects for your currency trading. This is the time to fail forward fast, use every setback as a learning opportunity that will propel you 3-steps ahead!

4. You must Push Yourself beyond the point everyone else might have quite.

In Forex Trading this is simple. Assume there is someone on the other side of your trade that is pushing themselves and sharpening their edge. To be successful you must you must do the same thing. Now is the time to examine your mental edge. Do you know the single most critical factor in any currency trade? It is you, the trader! Sharpening you mental edge is the most difficult aspect of trading, but also the most rewarding.

Start with your Forex education and gain the self-awareness necessary to maximize your strengths and suppress your weaknesses. Any expert will tell you that trading is 80% mental. It’s time to sharpen your trading to the razor’s edge and you do this through Forex education. A constant and never ending process that will become the cornerstone of your Forex experience.

5. You must, without wavering, be Determined and Persist to your objective.

You will fail. I can state that emphatically. However, you will not be defeated unless you allow your failures to control your trading. It is the old adage; failure is not falling of your horse, failure is refusing to get back on. Your success depends on your ability to dismiss the criticism, rejection, self-doubt and pressures associated with Forex trading.

Defining what is a winning trade, losing trade and bad trade will go a long way into developing you as a successful trader. Without the determination and persistence in all aspects of your trading life, obstacle will definitely appear closer and larger than they actually are.

Take a moment and assess yourself and your trading. Do you have the key elements to succeed? Which areas are presents development opportunities? When conducting a self-evaluation it is critical to be totally upfront and honest with yourself. After all, you will only be dishonest with yourself. One of the most interesting observations you can make is that all key success factors are interwoven. One factor supports the other. This is why your Forex education is a continuous journey of forex strategy, money management and self-mastery. Set these factors as your Forex education goals and take your currency trading to new heights.

KYC compliance

2009-02-10T15:14:00.000-08:00

Know Your Customer (KYC) compliance regulation has proved to be one of the biggest operational challenges banks, accountants, lawyers and similar financial service providers worldwide have had to overcome.

World-Check, the industry standard KYC compliance solution, provides an overview of KYC compliance and its origins, and outlines the compliance mandate as applicable to banks, accounting firms, lawyers and other regulated financial service providers – not just in the UK, Europe and the USA, but all around the world. Relied upon by more than 3,000 institutions worldwide, this KYC database solution provides effective legal and reputational risk reduction.

Why “Know Your Customer?”

The 9/11 terrorist attacks on the World Trade Centre revealed that there were sinister forces at work around the world, and that terrorists activities were being funded with laundered money, the proceeds of illicit activities such as narcotics and human trafficking, fraud and organised crime. Overnight, the combating of terrorist financing became a priority on the international agenda.

For the financial services provider of the 21st century, “knowing your customers” was no longer a suggested course of action. Based on the requirements of legislative landmarks such as the USA PATRIOT Act 2002, modern Know Your Customer (KYC) compliance mandates were created to simultaneously combat money laundering and the funding of terrorist activities.

What is Know Your Customer (KYC)?

Know Your Customer, or KYC, refers to the regulatory compliance mandate imposed on financial service providers to implement a Customer Identification Programme and perform due diligence checks before doing business with a person or entity.

KYC fulfils a risk mitigation function, and one its key requirements is checking that a prospective customer is not listed on any government lists for wanted money launders, known fraudsters or terrorists.

If preliminary KYC checks reveal that the person is a Politically Exposed Person (PEP), for example, Advanced Due Diligence must be done in order to ensure that the person’s source of wealth is transparent, and that he or she does not pose a reputational or financial risk in terms of their finances, public positions or associations. Beyond customer identification checks, the ongoing monitoring of transfers and financial transactions against a range of risk variables forms an integral part of the KYC compliance mandate.

But to understand the importance of KYC compliance for financial service providers better, its origins need to be examined.

Origins of Know Your Customer (KYC) compliance

The arrival of the new millennium was marred by a spate of terrorist attacks and corporate scandals that unmasked the darker features of globalisation. These events highlighted the role of money laundering in cross-border crime and terrorism, and underlined the need to clamp down on the exploitation of financial systems worldwide.

Know Your Customer (KYC) legislation was principally not absent prior to 9/11. Regulated financial service providers for a long time have been required to conduct due diligence and customer identification checks in order to mitigate their own operation risks, and to ensure a consistent and acceptable level of service.

In essence, the USA PATRIOT Act was not so much a radical departure from prior legislation as it was a firmer and more extensive articulation of existing laws. The Act would lead to the more rigorous regulation of a greater range of financial services providers, and expanded the authority of American law enforcement agencies in the fighting of terrorism, both in the USA and abroad.

In October 2001, President George W. Bush signed off the USA PATRIOT Act, effectively providing federal regulators with a new range of tools and powers for fighting terror financing and money laundering. During July 2002, the US Treasury proceeded to introduce Section 326 of the PATRIOT Act, a clause that removed some key burdens for regulators and added significant enforcement muscle to the Act.

What 9/11 changed, in essence, was the extent to which existing legislation was being implemented. Using the provisions of the earlier anti-terrorism USA Act as a foundation, it included the Financial Anti-Terrorism Act, which allowed for federal jurisdiction over foreign money launders and money laundered through foreign banks. Significantly, it is this anti-terror law that would make the creation of an Anti Money Laundering (AML) programme compulsory for all financial institutions and service providers.

Section 326 of the USA PATRIOT Act dealt specifically with the identification of new customers (“CIP regulation”), and made extensive provisions in terms of KYC and the methods employed to verify client identities.

In accordance with this piece of updated KYC legislation, federal regulators would hold financial institutions accountable for the effectiveness of their initial customer identification and ongoing KYC screening. Institutions are required to keep detailed records of the steps that were taken to verify prospective clients’ identities.

Although current KYC legislation does not yet demand the exclusion of specific types of foreign-issued identification, it recommends the usage of machine-verifiable identity documents. The ability to notify financial institutions if concerns regarding specific types of identification were to arise, combined with a risk-based approach to KYC, proved to provide a robust mechanism for addressing security concerns.

Effectively, the risk-based approach to customer due diligence grants regulated institutions a certain degree of flexibility to determine the forms of identification they will accept, and under which conditions.

KYC compliance: Implications for banks, lawyers and accounting firms

The KYC compliance mandate, for all its positive outcomes, has burdened companies and organisations with a substantial administrative obligation. Additionally, KYC compliance increasingly entails the creation of auditable proof of due diligence activities, in addition to the need for customer identification.

Sadaka toplumu

2009-01-26T12:46:00.001-08:00

Sanayi toplumu.
Tarım toplumu.
Teknoloji toplumu.
Üretim toplumu.
Tüketim toplumu….

Yörelerin, bölgelerin, ülkelerin toplumlarını daha bir çok biçimde sınıflandırmak mümkün…

Türkiye’de son yıllarda, ilk bakışta sosyal dengeleri sağlamak ve toplumun en alt gelir seviyesindeki insanların yaşamların sürdürebilmek için yürütülen bir politika gibi görünse de, aslında toplumun tüm dengelerini bozan ve olumsuz bir kültür oluşturan öylesine bir politika uygulanıyor ki; kelimenin tam anlamıyla bir “sadaka toplumu” oluşturuluyor.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Fonu (Fakfukfon) ve belediyeler aracılığıyla yürütülen bu sistem; insanları üretimden uzaklaştıran ve tembelliğe yönlendirdiği gibi, alt gelir seviyesindeki insanlar arasında büyük adaletsizliğe yol açarak, sadece “uyanık” kesimlerin devletten haksız pay almaları sağlanıyor.

Geçtiğimiz hafta bir milletvekilinin İçişleri Bakanı’na yönelttiği soru önergesi üzerine yapılan açıklamada, Ankara Büyükşehir Belediyesi’nin 1997-2007 yılları arasındaki 10 yıllık süreçte yaptığı gıda yardımı (sadece gıda) 227 trilyon Lira… Bu rakamlara kömür, oyuncak, nakdi vs. yardımlar da eklenirse ortaya çıkan rakam, katrilyonlarla ifade edilir. Bu yardımlar, sadece Ankara’da… Ülke düzeyinde düşündüğümüzde, üretime hiçbir katkısı olmayan, adaletli dağıtıldığı konusunda hiçbir inanç oluşturulmayan yardımlar; devlet bütçesini sarsacak seviyede…

SYDF aracılığıyla dağıtılan kömür, gıda ve diğer yardımların da yine aynı şekilde, gerçek ihtiyaç sahiplerine ulaştığı söylenemez. Çünkü valilikler ne kadar dikkat ederlerse, ne kadar araştırma yaparlarsa yapsınlar; bu yardımlardan ancak birbirleriyle ilişki ve dayanışma içinde olan örgütlü kesimler yararlanıyor. Gözlediğim kadarıyla, gıda ve kömür yardımlarından yararlanmak için kuyrukta bekleyenlerin büyük çoğunluğu birbirlerini tanıyor ve hatta hepsi akraba… Ya dernekler vasıtasıyla, ya da iletişim sayesinde birbirlerini haberdar ederek, başvurular yapıp, takip ediyorlar. Hatta öyle durumlar gözleniyor ki; aynı aileden 3-4 kişinin yardım alması mümkün. Çünkü bu tür ailelerin çoğu nikahsız ve soyadları da farklı… Ama gerçekten ihtiyacı olan, yaşlı, düşkün, ama örgütsüz insanların yararlanamadığını, hatta hiç başvuruda bulunmadıklarını görüyoruz. Varsa da sayıları oldukça az.

SYDF aracılığıyla dağıtılan katrilyonların üretime katkı sağlayacak sektörlerin kurulmasına yönlendirilmesiyle, belki de yardım alan kişilerin sürekli çalışabilecekleri bir işleri, düzenli bir gelirleri olur ama, biz bunun yerine sadece yardım yaparak, “sadaka toplumu” oluşturmayı yeğliyoruz.
SYDF ve belediyelerin yaptıkları yardımların bir de ister istemez siyasi tarafı var. Ne kadar hassas davranılırsa davranılsın, iktidar partilerinin kapılarını aşındıran talep sahipleri, oy sözü karşılığında bu yardımlardan daha çok yararlanıyorlar.

Herkes bilir ama bir Çin atasözünü tekrarlamakta yarar var. “İnsanlara balık vereceğinize, balık tutmayı öğretin” diye. Biz de elimizdeki imkanlarla iş ortamı hazırlayıp, insanların emekleri karşılığında yaşamlarını kazanmalarını sağlamak yerine, gıda, kömür, para yardımlarıyla “sadaka toplumu” yaratıyoruz.

Ve oluşan bu toplumla birlikte; dengelerin bozulduğunu, kültürel yozlaşmanın oluştuğunu, tembelliğin hakim olduğu, ahlaki çöküntülerin yaşandığı gözden kaçırılıyor ve ülkenin geleceğine büyük zarar veriliyor.

KOBOLD -Professional and Reliable

2009-01-26T12:33:00.000-08:00

Caspar Weinberger and Klaus Kobold on the occasion of the TV programm World-Business-Review, April 1999

KOBOLDMessring GmbH, one of the leading international instrumentationengineering enterprises, was founded in 1980 by Dipl.-Ing. Klaus J.Kobold. His excellent engineering knowledge led to the enterprise soonestablishing itself in the market place due it patentable technology,high quality products and superior service. The "KOBOLD" brand namesoon became synonymous with quality and technological advance. In thefollowing years, independent KOBOLD companies were established in numerous countries worldwide.

Theinternational group of companies is led by its president and soleproprietor Klaus J. Kobold. The company's purpose is to develop,manufacture and sell instruments for monitoring, measuring andregulating the physical quantities of flow through, pressure, level and temperature.

Thedevices are used in virtually all sectors of industry. The variety ofmeasurement methods available, and the rapid adaptation to technicaladvances, are what ensure that the high application-specificrequirements set in the various branches of industry are met in full.The strong growth of the company is based on the ongoing widening ofthe range offered and is due to the acceptance of the company and its products in the world market place.

Research and Development

Ourdevelopment team solves even the most difficult measurement problems.Our experienced engineers from the most varied specialist areas usuallyfind an appropriate solution quickly. We often develop products inco-operation with our customers and thus meet the market needsdirectly.

Our technical and engineering groups undertake developments for field applications in KOBOLD laboratories and factory.

The technical knowledge, together with modern design and development methods are available in our laboratories and factory.

Constant contact with users and the requirements that our customers place on our products provide the basis for our success.

KOBOLD engineers develop and test in our own Laboratories and test facilities what is necessary and reliable for practical use.

Nothing is left to chance. Every detail is the logical consequence of achievement and use.

KOBOLD Messring-Patents

Ofthat we are justifiably proud. The years of experience and thespecialist competence of our technicians, engineers and staff cannot be better demonstrated than through our patents.

Through the years we have gathered a respectable collection of patents.

These achievements are further proof to our customers that KOBOLD is an innovative partner.
For us every new job is a new challenge.
Take us at our word and present your requirements to us.

Production and Quality Control

Plant Hofheim am Taunus - Germany

Our production plants in Germany and the United States of America produce quality products you need. Optimised production pursuant to recognised quality principles provides products that are economical, highly reliable and have a long life.

Plant Pittsburgh - USA

Plant Stuttgart-Sindelfingen - Germany

Manufacturing - our Strength
The developments of our technical and engineering groups, as well as the fulfilment of our customers requirements and orders are undertaken in our own words. This leads to three major advantages. The close relationship between our engineering and manufacturing sections ensures the ability to react quickly to customer requirements and to rapidly incorporate product improvements. Secondly, in-house manufacturing is an economic factor which is of ultimate benefit to the customer, and finally, permits reliable control of a high level of Quality Assurance.

Manufacturing Quality - Your Guarantee
Our customers have the right to receive a reliable product. Our professional pride would have it no other way. In-house production allows us to set our own high standards for quality control. Control methods ranging from statistical sampling of instruments on the production line, to individual, 100 %, testing provide you, the customer, with the highest assurance of quality.

Consultancy and Engineering
Our highly qualified sales engineers advise you quickly and reliably. An extensive team of field staff will also advise you on site. Many products are available from our stores at short notice.

KOBOLD also offers, within the total product programme, a number of other products to complement it’s own manufactured range. The supply of these products is an additional service to our customers, whereby on the one hand the range is as wide as possible and on the other, KOBOLD undertakes to provide engineering and consultancy services at no cost to it’s customers.

Mass production yields the optimum economics to the benefit of the customer.

http://www.kobold.com/

Yorum (0) :: Bağlantı

14/1/2009 - Recover, Repair, Recycle

Kategori: TEKNOLOJİ

Huntron Scanners
Huntron Scanners
Add Scanning Capabilites to Your Huntron Tracker Model 30 System
Tracker Model 30 shown with Scanner II underneath
Adding a Huntron® Scanner to your Tracker Model 30 system lets you access components using standard DIP clips and cables, custom cables to PCB connectors or interface to a bed-of-nails.You can compare one component with another in real-time (64 pins max.) or use your PC to automate testing and scan up to 128 pins.Huntron Scanners can be used with a Huntron Access Prober to provide Common line connections while the Prober is probing a PCB. This method gives you up to 128 selectable Commons to use. For example, you can connect the Scanner to a connector on a PCB mounted in the Prober using a common ribbon style cable. While the Prober is probing, any one of the lines on the connected ribbon cable can be selected as the Common reference. This would provide you true point-to-point testing capabilities.Note: The ProTrack Scanner will be replaced by the Scanner II and/or the Scanner 31S effective 1/1/2008. This applies to commercial sales only.Scanner II and Scaner 31S users may want to consider these Optional Accessories to enhance their test capabilities.
Highlights:
The Scanner II and Scanner 31S accessories add scanning capability to the Tracker Model 30
All Scanners have a minimum 64 pin capability
The Scanner II can scan up to 128 pins when the A and B channels are combined
The Scanner 31S use standard IDC style connectors
The Scanner II uses the common SCSI-2 (68 pin) style connectors
Up to 8 Scanner IIs can be “daisy-chained” to increase the available number of test pins
Selecting Accessories for your Scanner IIThe Scanner II accessories for interfacing to your printed circuit board come "ala carte". This means that you select the accessories you want included with your Scanner. Choose from SMT or through-hole style DIP clip and cable kits (Scanner Adapter required with Scanner II) or a mutli-pin breakout cable. Details on these accessories are provided on this page.
Specifications
Max. Number of Test pins
Scanner IIScanner 31SProTrack Scanner
128 (per Scanner)64128 (both channels combined)
Number of Channels
Scanner IIScanner 31SProTrack Scanner
212
Number of Pins per Channel
Scanner IIScanner 31SProTrack Scanner
646464
Front Panel Connectors
Scanner IIScanner 31SProTrack Scanner
SCSI-2 (68 pins)IDCIDC
Part Number
Scanner IIScanner 31SProTrack Scanner
99-039399-039999-0098
Dimensions (Scanner II and 31S)
11.1in W x 1.8in H x 8.6in D(28.2cm W x 4.6cm H x 21.8cm D)
Certifications
CE and ETL listed
Warranty
1 year limited
Supplied Accessories with Scanners
Huntron P/N
Qty
Description
Available Online?
All Scanners
06-5217
1
Manuals CD

Scanner II
98-0480
1
Interface Cable
-
Scanner 31S
98-0103
1
Cable Assembly, 20 pin clip

98-0102
1
Cable Assembly, 40 pin clip

07-1234
1
Clip, 20 pin
-
07-1230
1
Clip, 40 pin
-
98-0480
1
Interface Cable

Yorum (0) :: Bağlantı

14/1/2009 - Huntron Scanners

Kategori: TEKNOLOJİ

Add Scanning Capabilites to Your Huntron Tracker Model 30 System

Adding a Huntron® Scanner to your Tracker Model 30 system lets you access components using standard DIP clips and cables, custom cables to PCB connectors or interface to a bed-of-nails.
You can compare one component with another in real-time (64 pins max.) or use your PC to automate testing and scan up to 128 pins.
Huntron Scanners can be used with a Huntron Access Prober to provide Common line connections while the Prober is probing a PCB. This method gives you up to 128 selectable Commons to use. For example, you can connect the Scanner to a connector on a PCB mounted in the Prober using a common ribbon style cable. While the Prober is probing, any one of the lines on the connected ribbon cable can be selected as the Common reference. This would provide you true point-to-point testing capabilities.
Note: The ProTrack Scanner will be replaced by the Scanner II and/or the Scanner 31S effective 1/1/2008. This applies to commercial sales only.

Scanner II and Scaner 31S users may want to consider these Optional Accessories to enhance their test capabilities.

Highlights:

* The Scanner II and Scanner 31S accessories add scanning capability to the Tracker Model 30
* All Scanners have a minimum 64 pin capability
* The Scanner II can scan up to 128 pins when the A and B channels are combined
* The Scanner 31S use standard IDC style connectors
* The Scanner II uses the common SCSI-2 (68 pin) style connectors
* Up to 8 Scanner IIs can be “daisy-chained” to increase the available number of test pins

Selecting Accessories for your Scanner II
The Scanner II accessories for interfacing to your printed circuit board come "ala carte". This means that you select the accessories you want included with your Scanner. Choose from SMT or through-hole style DIP clip and cable kits (Scanner Adapter required with Scanner II) or a mutli-pin breakout cable. Details on these accessories are provided on this page.

Yorum (0) :: Bağlantı

8/1/2009 - NARDA EAST

Kategori: TEKNOLOJİ

Narda Microwave East has been serving the Microwave/RF components and subsystems markets for over 50 years. Under the world-renowned Narda brand name, our employees and field sales representatives take great pride in bringing the highest quality catalog and custom components to our valued military and commercial end users.

We specialize in the manufacture of:

• Passive components (couplers, power dividers, attenuators, terminations, phase shifters, detectors and adaptors)

• Electro-Mechanical and Pin Diode Based switching products

• Data drivers, oscillators and integrated assemblies for fiber optic communications systems operating at 40 GBPS and beyond

• State of the art MIC multi-function assemblies.

While it is likely that our extensive inventory and broad COTS product range will result in an off-the-shelf solution for your applications, we also excel in the development and production of custom active/passive components and multifunction assemblies, specifically tailored toward your applications.

Superior customer service, in concert with the largest microwave components inventory in the business and an outstanding quality management system insure the availability and reliability that you, our customer relies upon. So, if you are looking for an off the shelf component, or a trusted and reliable extension of your own internal engineering resources (or both), look to Narda, we hope that you will consider us today!

Yorum (0) :: Bağlantı

27/12/2008 - AMD'den çift çekirdekli iki yeni işlemci

Kategori: TEKNOLOJİ

AMD, geçtiğimiz günlerde sessiz sedasız iki yeni işlemcisini kullanıcılarına sundu.

Günümüzde artık fazla ilgi görmeyen ve yerini yeni nesil işlemcilere bırakan çift çekirdekli işlemciler, bugün için kullanıcılar tarafından pek bir ilgi görmüyor olsa da, AMD geçtiğimiz günlerde bir sürpriz yaparak iki yeni çift çekirdekli işlemcisini işlemci pazarına sundu.

Çift çekirdekli olmasından dolayı kamuoyuna ayrıca resmi bir açıklama yapmaya gerek görmeyen AMD'nin Athlon X2 ürün ailesinin bir parçası olan bu iki yeni işlemcisi, sadece OEM'leri temin edilebilen 7750 ve 7550 isimlerini taşıyor. Eski 65nm (K8) Brisbane çekirdeği yerine K10 ya da Stars mimarisi üzerine kurulu bulunan Kuma çekirdeğini kullanan yeni AMD'ler, DDR2-1066 hafıza modellerini de destekliyor.

Athlon X2 6000 ile fiyatları hemen hemen aynı olan yeni AMD işlemcisi Athlon X2 7750'nin fiyat etikesi 79 Dolar olarak belirlenmiş durumda. Intel'e baktığımızda ise, bu fiyata Core 2 Duo sınıfı bir işlemcinin satın alınması pek mümkün değil. Intel, Pentium Dual-Core E2220 (2.4GHz, 65nm) model işlemcisini 74 Dolara kullanıcılara sunarken, E5200(2.5GHz, 45nm) model işlemcisininin fiyatı ise 84 Dolarlık bir fiyat etiketine sahip. Intel'in en ucuz Core 2 Duo işlemcisi olan E7200'in listelerdeki fiyatı ise 113 Dolar seviyesinde

Rakı içmek de bir kültür işi...

2009-01-24T11:55:00.000-08:00

Eskileri dinledikçe; özellikle de eski şair ve yazarların rakı içme anlayışlarını öğrendikçe, şimdilerde hiçbir içki adabı olmadığını çok iyi görüyoruz.
İçki sonrası yapılan kavgalar, trafik kazaları, insanların birbirlerini kırmaları, değişen kişilikler, içki sofralarındaki sıkıcı konuşmalar, saygısızlıklar; rakıyı da töhmet altında bırakıyor.

3-4 kişilik bir rakı sofrasında, sürekli aynı kişinin konuşması, diğerlerini deyim yerindeyse teslim alması; normal zamanda kullanılmayan üsluplar, ölçünün kaçırılarak sofranın bir eğlence yeri olmaktan çıkarılıp, azap, işkence sofrası hâline dönüştürülmesi, kesinlikle içki adabından yoksunluğun sonucu olsa gerek.

Sanırım Şemsi Yastıman’a ait olan bir içki yasası var:
Birinci kadeh, vücuda yarar.
İkincisi mâkul karar.
Üçüncü kadeh, kafayı sarar,
Dördüncü, dimağı yorar...
Beşinci kadeh keseye zarar,
Altıncısı, hatır kırar.
Yedincisi, belâ arar..
Sekizinci kadeh vurur-kırar ;
Dokuzuncu kadeh... hâkim, hesap sorar...

Adam gibi içildiğinde, insanların stres atıp, zevkli, keyifli anlar yaşamasına vesile olan rakı; içki kültürünün olmadığı ortamlarda her türlü olumsuzluğa da yo açıyor. Yani, rakı içmek bir sanat, bir kültür meselesi.
Ne demiş Hayyam:
Önce kendine gel, sonra meyhaneye;
Kalender ol da gir kalenderhaneye.
Bu yol kendini yenmişlerin yoludur.
Çiğsen, başka bir yere git eğlenmeye.

Orhan Veli’nin rakı aşkı da oldukça ilginç:
Eskiler alıyorum; alıp yıldız yapıyorum.
Musikî ruhun gıdasıdır; musikiye bayılıyorum.
Şiir yazıyorum; şiir yazıp eskiler alıyorum.
Eskiler verip, musikiler alıyorum.
Bir de, rakı şişesinde balık olsam.

Rakının nasıl içilmesi gerektiği, nelere dikkat edilmesi gerektiği konusunda, bir çok insan kafa yormuş, deneyimlerini özetleyip, önerilerde, uyarılarda bulunmuşlar. Küçük bir araştırmayla ben bunları toparladım. Yaşananları ve çevremizi gözlemlediğimizde görülen tabloyu da eklediğimizde, rakı kültürünün ne demek olduğu konusunda bakın ne sonuçlar çıkıyor:
Bedelsiz rakı içilmez. Hele devlet kesesinden içilen rakı, külliyen haramdır.

“Rakı güneş batmadan içilmez.”

Rakı şişesinin dibini görmeye değil, rakı şişesinde sevgiyi, dostluğu görmeye çalışılır.

“Rakı tek başına içilmez, duvara, masaya bakılarak içilmez, rakı zevk için içilir. Dertlenmek için içilmez, rakı sohbet için içilir.”

Adam sayısı kadar dinlenir, kendi hissen kadar konuşulur.

“Rakı sofrasında planlı, programlı ciddi işler konuşulmaz. Geyik muhabbeti yapılır, memleket kurtarılır, futbol konuşulur, anılar tazelenir.”

Rakı masasında cinsellik sohbet konusu edilmez. Güzellikler konuşulur.

“Rakı, şakadan, nükteden, işletmeden anlamayan bayır turplarıyla da içilmez.”

Rakıyla, cahil cesareti ortaya çıkarılırsa, zarar görülür; düşünce cesareti harekete geçirilirse, daha sağlıklı kararlar verilir.

“Rakı gürültü ile içilmez.”

Rakıya gözyaşı meze yapılmaz.

“Rakı çabuk içilmez, hemen içip masadan kalkılmaz.”

Herkesin kadehine eşit rakı doldurulur. Buradaki adaletsizliğin ne bu dünyada, ne de öbür dünyada affı yoktur.

“Rakı sofrasında fazla yemek yenmez, mezelerle yetinilir.”

Rakı masasında, sadece kendi masanla ilgilenilir; çevredekilere sadece “Afiyet olsun” denir.
“Rakı sofrasında sigara küllüğüne zeytin çekirdeği, sıkılmış limon kabuğu konmaz, içilen kahve fincanının tabağında sigara söndürülmez.”

Rakı masasında yalan söylenmez.

“Rakı kadehine önce rakı, sonra su, daha sonra da buz konur. Bu sırayı bozarsanız, anason kadehin üzerine çıkar, rakının hem tadı hem de keyfi kaçar.”

Rakı masasına davetsiz oturulmaz.

Rakı masasında övünülmez, dedikodu yapılmaz.

Rakının ana mezeleri dışında, ekstra mezeleri de vardır, bir de "göz mezesi" vardır ki....
“Yahya Kemal, her akşam sofrasını "kuş sütü eksik" kurdurur, ama çoğuna el bile sürmezmiş... Lakin sürsün, sürmesin hepsi hesaba yazıldığı için şef garson, şaire şimdiki deyimle "kıyak yapmış "sofraya kırmızı trup koymamış.....

Yahya Kemal gelmiş, oturmuş masaya, şöyle bakmış, garsonu çağırmış:

-Nerede kırmızı trup?

-Efendim dikkat ettim yemiyorsunuz da...

-Ben sofraya konan her şeyi yemek zorunda değilim,onların bazıları benim göz mezemdir!”
Rakı için çok şey söylenir,yazılır, ama Necip Mirkelamoğlu'nun "Rakınâmesi" de unutulur gibi değildir: "Nükte, cinas anlayan, ahengi bezme uyan, içip zırvalamayan, işte onadır rakı".
Çilingir sofrasının mânâ ve ehemmiyeti ise apayrı. “Temiz içmek” esastır.

“Temiz içmek, içki içme terbiyesinin ilk basamağıdır ve içki sofralarının güzelliği de bu temizlikte gizlidir. Temiz içen, içkiyi amaç olarak değil araç olarak içer. O dostluğa, güzelliğe ve mutluluğa ulaşmak için içkiyi bir araç olarak kabul eder ve bu aracı kullanırken de asla kararını kaçırmaz, ölçüsünde kalır.”

İçkinin her bünyeye değişik etki yapabileceğini kabul edersek, “temiz içmek” de, her bünyenin durumuna göre ayarlanmalı, ölçü kaçırılmamalıdır. Ama deneyimli kişilerin, akşamcıların ve âlemcilerin önerdikleri ortalama miktar, 25-30 cl’dir. Bu miktar, kişiye göre birkaç cl eksik veya fazladır. Böyle bir durumda “içki tüm kötülüklerin anasıdır” diyenlere, “ana gibi yâr olmaz” deme hakkınız vardır, çünkü “temiz” içmişsinizdir.

“Çilingir sofrası, rakısıyla, mezesiyle, sohbetiyle kurulduğu mekanıyla, her şeyiyle, lezzetin çeşninin üzerine kurulmuş, her şeyiyle çeşni sofrasıdır. Rakı aheste aheste içiliyor, lezzet ala ala sindire sindire… Mezelikleri mezeleri de özen istiyor. Adabıyla içenler, rakıyı özenle hazırlanmış, az miktarda mezeyle içerler. Rakıdan bir yudumcuk aldıktan sonra azar azar alınır mezelerden, silip süpürürcesine mezelere girişmek rakı adabına uygun düşmez, görgüsüzlük sayılır. Rakı sofrasında beğenilen mezelerden az almak, ikram etmek, paylaşmak gerekir.

Bu sofrada yapılan sohbetin, sohbetlerin bile kuralı vardır. Sohbetin genel kuralı konuşma adabına dayanır. Rakı sofralarında bu adaptan ödün verilmiyor. Sohbet konularının seçimi özenle yapılıyor Genellikle de sofrayı paylaşanların en yaşlı olanı ilk konuyu seçer ve açar sohbeti. Bu sofrada sofra boyunca aynı konuda kalınmıyor sık sık konu değişiyor ve her konudan küçük giriliyor konulara ufak ufak deşiliyor konunun temeli… Konuşulanlar masa sakinleri tarafından sakince ve dikkatlice dinleniyor, mezelerde çeşni arar gibi konularda tat aranıyor. Uzatılmıyor konular pek fazla, rakıyı aheste aheste yudumlarken, dostlar hemdem olunuyor… Sohbetin konusu sporsa hele futbolsa kısa kesiliyor siyasetse, konunun sonu sıcak bir espriyle bağlanıyor. Dini konulara hiç girilmiyor. Pek tabii konuların seçimini kurallarla sınırlayamayız ama, hoş, ilginç, çekici düşündürücü konular seçiliyor genellikle Sohbetler sırasında ağırlığı ortaya çıkıyor kişinin, sofrada da kişi ağırlığınca saygı görüyor. Hafif olanlar ise ufacık bir yelle uçup gidiyor, bir daha da bu sofralarda pek bulunamıyor. Silip atıyor böylelerini rakı bir fiskede…”

Viski, şarap, cin, votka, bira ve diğer içeceklerin de kendine göre yasaları, kuralları vardır. Ama, içkilerin şahı rakıyı içerken, hakkını vermek lâzım.

Velhasıl, rakı uzmanı bir dostumuzun dediği gibi rakı ucuz olsa da çoluk çocuğa da içirsek… Adam gibi içmek kaydıyla…
Afiyet olsun.

NOT: Tırnak içindeki yazılar, çeşitli kişilerden alıntıdır.

Şeytan'ın sofrasında Kuzey Ege...

2009-01-15T14:34:00.000-08:00

Ben, şeytanı kötü bir şey sanırdım.

Meğer değilmiş. Her derde devaymış.

Ayvalık’ın Sarımsaklı beldesinde “Şeytan Sofrası” diye bir yer var. Burası, bölgenin en yüksek ve çevreye en hâkim tepesi. O tepeye çıktığınızda irili ufaklı onlarca ada, Ayvalık’ın yanı sıra Balıkesir, Çanakkale ve İzmir’e bağlı birçok ilçe, belde ve köyü görmeniz mümkün.

Hatta Midilli ve diğer Yunan adaları da ayaklarınızın altında… Tepenin en alıcı yanı, güneş batımının, yeryüzünde görülebilecek en mükemmel biçimiyle izlenebilmesi…

Neyse. Şeytan Sofrası’nın en önemli özelliği ise, tepede şeytanın ayak izinin olması. Şeytanın boyu ne kadardır, ağırlığı, şekli nasıldır bilmem ama, temsili ayak izi 80–90 numara var. Bu ayak izinin olduğu bölüm, demir bir parmaklık içine alınmış. Yerli-yabancı herkes, bu bölüme bozuk para atıyor, çaput bağlayıp, dilek tutuyor.

Yörede söylendiğine göre, şeytanın diğer ayağının izi Kazdağı’nda bir yerlerdeymiş. Yani 80–90 numara ayakkabı giyen bir yaratığın, adım boyu 50–60 kilometre…

Evet, her gün binlerce kişi şeytanın ayak izinin bulunduğu yere para atıp, çaput bağlayıp dilekte bulunuyor. Yani bugüne kadar şeyhlerin, ermiş sayılanların, efsane isimlerin türbelerine çaput bağlanıp dilek tutulmasını çokça görmüştük de, şeytandan çocuk sahibi olmak, sınavda başarılı olmak, zengin olmak, hastalıklardan kurtulmak gibi dileklerde bulunulduğuna pek rastlamamıştık.

Hani şeytan, Allah’ın lanetleyip cennetten kovduğu bir yaratıktı.

Hani şeytan, insanın içine girip yanlış yollara sevk ederdi.

Hani, insan şeytana uyunca, olmadık hatalar yapardı.

İnsan çaresiz kalırsa, sorunları çözecek bilgi, azim ve yeteneklere sahip olmazsa, şeytandan da medet umaaar, cinden de…

Fakat, insan tatil için, inanılmaz mutluluklar yaşamak; yeşili maviyi doyasıya hissetmek için Şeytan’dan medet umarsa, onun zevki bir başka olur.

Tüm Kuzey Ege’nin ayağınızın altında olduğu bir manzarada Şeytan’ın sofrasına oturmuşsanız Sarımsaklı’da, kimse değmesin keyfinize.

Böyle Şeytan’a can kurban…

Yeni 1.sınıf fişleri

2009-01-14T17:25:00.000-08:00

Türkiye Cumhuriyeti’nin tüm kurumlarında dinsel bir kadrolaşmanın başlaması ve üniversitelerde türbanın serbest bırakılmasıyla insanların günlük yaşamlarında kullandıkları cümlelerde büyük bir değişiklik gözleniyor. Sabahları “günaydın” yerine “selamünaleyküm”; vedalarda “iyi günler” veya “hoşça kal” yerine, “Allah’a emanet ol” cümleleri tüm kesimlerde egemen olmaya başladı. Yeni yetişen neslin bu değişikliğe yabancılılık çekmemesi için ilköğretim okullarının birinci sınıf fişlerinin de acilen değiştirilmesi gerekiyor. Bir arkadaşımız, bir başka sitede birkaç örnek yazmış. Ben de bu fişleri çoğaltıyorum ve önümüzdeki eğitim sezonunda uygulanmasını talep ediyorum.

Dua et Mehmet dua et
Götür Şaban götür
istifa et Dengir istifa et
Yetmedi mi Melih yşetmedi mi?
Kazım foteri çıkart, sarık tak
Alaattin seccadeyi ser
İçki günah Hüseyin, içki günah
Hasan takkeni tak
Aslan abdest al. Al Aslan al.
Cafer tespih çek
Necati Kâbe’ye git, Hacı ol.
Nedret, boneli türban tak.
Güney, mevlüte pilav yap.
Ulaş süt iç, elhamdülillah de
Emir minareye çık.
Nihal, aşure yap
Anıl, sakal duası yaptır
Erkeklerle tokalaşma Aylin, sakın tokalaşma
Elif yakanı kapa, kapa yakanı kapa.
Emrecan ılık zemzem iç.
Emrah camiye koş, koş Emrah koş
Zikir çek Necip, zikir çek
Koş Sıla koş, kuran kursuna koş.
Şükret Ceren şükret
Figen, ibadet et.
Ece çarşaf giy.
Arzu, besmele çek.
Peyami, Kuran oku.
Görkem, yağmur duasına çık.
Zeynep, hacı yağını getir
Oruç aç İbrahim.
Çağdaş takiyye yap
Yılmaz, iftar topunu patlat.
Nurettin cübbe giy
Gülistan başını ört, ört Gülistan ört.
Kemal yumurta sat, mısır sat
Sat Kemal sat, babalar gibi sat
Çiftçi, ananı al git
Asker, yan gelip yatma
Sor, ulemaya sor
Destekle Bahçeli destekle
Tayyip yasa çıkar.
Onayla Abdullah onayla.
Tayyip tabana oyna
Kömür dağıt oy topla
Dağıt ihale dağıt
Kadrolaş AKP, kadrolaş
Tayyip amca seni çok severiz.
Gül, Abdullah gül.
Bomba at İbrahim bomba at.
Uyu halkım uyu, uyu uyu yat uyu...

SHADYSİDE INN SUİTES

2009-01-13T15:10:00.000-08:00

Shadyside Inn Suites is different. Your idea of staying in a hotel is about to change. Our suites are not typical hotel rooms. In fact we do not have rooms; we only offer suites. Why are we different? Your suite is a fully furnished apartment with the same amenities as a hotel located in a residential neighborhood. It’s not just any neighborhood, it's Shadyside, Pittsburgh’s most quaint, trendy, and upscale urban area. Picture Boston’s Newberry Street, or New York’s East Village and you will get an idea of what the Shadyside area is like.

Imagine having your own apartment in the best location in Pittsburgh for as little as a day or for as long as a lifetime. Shadyside Inn Suites is as flexible as you need. Only going to be here for a night? Why not have your own fully equipped apartment? Need somewhere to stay for a month while your house is renovated? Shadyside Inn Suites is your answer. Looking to attend the University for only nine months? Shadyside Inn Suites can accommodate. Think this is going to cost you more than a hotel? Not even close. Our rates are lower, our suites are double the size of any hotel in the area, our parking is free, and our location is unrivaled.

Our suites are located within a block or two of some of the best dining, entertainment, and shopping in Pittsburgh. At your door are 135+ shops, 15+ restaurants and some of the best nightlife in the area. Shop in small boutiques, visit your favorite national store, and dine on cuisines from all over the world. Shadyside living is unmatched.

Stay in Shadyside and still be approximately 4 miles from Downtown Pittsburgh and the Convention Center and less than 1 mile from the following hospitals: Presbyterian, Montefiore, Magee Women's, Falk Clinic, West Penn, Children's, Shadyside Hospital, and Western Psychiatric

Within 1 mile of the Shadyside Inn Suites is The Carnegie Museum of Art, The Museum of Natural History, The University of Pittsburgh, Carnegie Mellon University Chatham College, and Carlow College.

Besides coming for a visit, the best way to learn about our story is read what other people have said about us. Please click on the following links to read what the professionals have to say.

"Ana gibi yâr olmaz"!..

2009-01-11T11:32:00.000-08:00

Bir ara Türkçe’nin en güzel sözcüğü hangisi diye bir anket yapılmıştı. Barış, özgürlük, sevgi, aşk, özlem, gül, saygı, su, mutluluk, tebessüm, hoşgörü, umut gibi sözcükler arasında herkes bir şeyler söyledi.

Bu ankette en çok oyu hangisi aldı bilmiyorum ama; bana göre Türkçe’de “Ana” kadar güzel bir kelime yok.

Anadil… Anavatan… Anafikir… Anayasa… Anakara… Anaokulu… Anakent… Anayol… Anasütü… Anasayfa…

Eskiden sadece kitaplarda yazılıydı, ya da büyükler nasihat ederdi “İçki, tüm kötülüklerin anasıdır” diye… Şimdilerde duvarlara yazılıyor ve de camilerin giriş kapılarının üstüne, haykıran puntolarla…

Fakat bakıyoruz; içki genel anlamda kullanılıyor. Aslında bence rakıyı biradan, viskiden, şampanyadan, kımızdan, tekiladan, şaraptan ayırmak lâzım. Şahsen rakının kötülüklere yol açtığı düşüncesinde değilim. Hatta “adam gibi” içildiğinde iyiliklere, güzelliklere vesile olduğu kanaatindeyim. Şöyle ki;

Mesela iki kadeh atınca, “N’olacak bu memleketin hâli” demeye başlarız ve memleket sevgisi kabarır içimizde, sohbetimizin konusu da hâliyle hep memleket sorunları olur:.. Kötü bir şey mi bu? Sonra, normal zamanda ağzından kerpedenle laf alamadığınız adamın çenesi açılır, ne var ne yok anlatır size. Karşınızda pel pel bakan, dinliyor gibi yapan bir adam mı istersiniz, yoksa, güzel güzel sohbet edeceğiniz bir arkadaş mı? Burada asıl mesele içkinin “ağızla” içilmesi, yani içmeyi bilmek…

Sonra… Bu yazıyı yazanlar, hiç Boşnaklar’ın yaptığı mezeden yedi mi acaba? Bogome (Boşnakça’da “Allah için” demek) meze ustası adamlar; içmesen bile mezeyi yemeye doyamıyorsun. Şahsen ben o mezeleri ilk yediğimde, “Bu insanlar için Sırplar’a niye savaş açmadık ki” diye düşünmeye başladım. Hatta “Bosna Hersek’e gönüllü savaşçı alsalar da gitsem” diye geçti içimden… 3 yanımızın denizlerle, 5 yanımızın düşmanlarla çevrildiği bir ülkenin evlâdı olarak, sırf bu mezelerden dolayı çok seviyorum bu adamları… Bir zamanlar MHP’li bir tanıdığım, ilk defa Rus salatası yediğinde “12 Eylül’den önce bu salatanın bu kadar güzel olduğunu bilsem, kesinlikle komünist olurdum” dediği gibi, ben de mesela Rum mezelerinin tadını zamanında keşfetseydim, kesinlikle Kıbrıs konusunda daha tâvizkâr politikadan yana olurdum valla. Azıcık lezzetten anlayanlar, onun hatırına Musul-Kerkük’ten de vazgeçer, Eflak-Boğdan’dan da; yeter ki Misak-ı Milli sınırlarımıza göz dikilmesin.

Küçücük coğrafyaya ve nüfusa sahip Arnavutluk’un dünyaca tanınmasının nedeni ne dersiniz? O Arnavut ciğeri var ya… Her dubleden sonra yemeye doyulmayan. İşte tüm marifet Arnavut ciğerinde. Yani, bir mezenin bir ülkeyi Dünya çapında yücelten bir özelliğini nasıl görmezlikten geliriz yahu…

En önemlisi de, madem rakı içilmeyecek, dünyada tonlarca balık niye tutuluyor Allah aşkına? Balık, bir mideye inmiş, beklemiş beklemiş arkadan rakı gelecek diye… Gelmeyince, “Herhalde beni bir öküz yedi” demiş. Zaten sadece balık değil, kavun yetiştirmeye, beyaz peynir imâl etmeye ne gerek var ki, rakı olmayınca?..

Hele hele, çiğ köfteyi rakısız yemenin ne kadar büyük bir vebale yol açacağının bilinmemesi, abesle iştigal. Onun vebalini, okullar yaptırsanız, fakirler sevindirseniz, çeşmeler, kervansaraylar, hanlar inşa etseniz ödeyemezsiniz…Cayır cayır yanarız, Allah adamı taş eder tövbeler olsun.

Tabi genel anlamda içki neyse de, adam gibi rakı içilmesine karşı çıkanlar, rakının bu birleştirici, uluslararası kardeşliği teşvik edici, ruhları güzelleştirici, memleketi düşündürücü yanlarını pek hesap etmeyince de “İçki, tüm kötülüklerin anasıdır” deyip çıkıyorlar işin içinden… Bir daha söylemekte sayısız fayda var. Türkçe’nin en güzel sözcüğü “ana”dır ve “Ana gibi yâr olmaz”…

CDM Electronics

2008-12-31T16:36:00.000-08:00

CDM Electronics is a certified small business, CCR# 42827, founded in 1993, CDM Electronics' mission is to provide our customers with exceptional interconnect products and value added services that meet or exceed our customers' expectations. We welcome the chance to design a creative solution to the most challenging issues.

Our Products
CDM Electronics is a NEDA Authorized Supplier for electronic connectors, coaxial cables and other interconnect products. This assures you that you are receiving factory new and approved products. With today's ever changing business climate, particularly in light of RoHS initiatives which transpired in July 2006, it is imperative that your applications perform to specification and in compliance with environmental and other government regulations. For those applications not requiring RoHS compliance, there are still several performance and reliability factors that are compromised when superior products are not deployed. Choose CDM for all of your interconnect sourcing requirements and you are guaranteed excellent products with on time deliveries.

Our Services
In 1999, CDM management recognized that customers wanted access to thousands of parts in stock ready for same day shipment. But this only represented half of our customers' needs. So

we embarked upon a program to expand our offering into the arena of cable assembly and value added programs. Since that time, CDM has experienced explosive growth and now provides a host of value added services, from "womb to tomb". We provide quick turn engineering and cable assembly services for prime contractors, as well as 2nd and 3rd tier providers. Our satisfied customer list includes Northrop Grumman, BAE, General Dynamics, and all branches of the United States military: Army, Navy, Air Force and Marines.

CDM credits our great staff, especially our brilliant engineering team, with our enormous success in this area.

Proactive Cost Reduction Program™
Process improvement and cost-saving solutions are as important to us as they are to you. Our "Proactive Cost Reduction Program" is a trademarked initiative created by CDM Electronics to constantly create cost-saving solutions for our customers.

Our People
From Reception to Shipping, CDM Electronics is proud to have the most loyal & dedicated employees. But it takes more than just our own employees to make our company great. We rely heavily on the expertise of several of our providers, especially our web designers

Huntron Scanners

2008-12-31T16:33:00.000-08:00

Add Scanning Capabilites to Your Huntron Tracker Model 30 System
Tracker Model 30 shown with Scanner II underneath

Adding a Huntron® Scanner to your Tracker Model 30 system lets you access components using standard DIP clips and cables, custom cables to PCB connectors or interface to a bed-of-nails.
You can compare one component with another in real-time (64 pins max.) or use your PC to automate testing and scan up to 128 pins.
Huntron Scanners can be used with a Huntron Access Prober to provide Common line connections while the Prober is probing a PCB. This method gives you up to 128 selectable Commons to use. For example, you can connect the Scanner to a connector on a PCB mounted in the Prober using a common ribbon style cable. While the Prober is probing, any one of the lines on the connected ribbon cable can be selected as the Common reference. This would provide you true point-to-point testing capabilities.
Note: The ProTrack Scanner will be replaced by the Scanner II and/or the Scanner 31S effective 1/1/2008. This applies to commercial sales only.

Scanner II and Scaner 31S users may want to consider these Optional Accessories to enhance their test capabilities.

Highlights:

The Scanner II and Scanner 31S accessories add scanning capability to the Tracker Model 30
All Scanners have a minimum 64 pin capability
The Scanner II can scan up to 128 pins when the A and B channels are combined
The Scanner 31S use standard IDC style connectors
The Scanner II uses the common SCSI-2 (68 pin) style connectors
Up to 8 Scanner IIs can be “daisy-chained” to increase the available number of test pins
Selecting Accessories for your Scanner II
The Scanner II accessories for interfacing to your printed circuit board come "ala carte". This means that you select the accessories you want included with your Scanner. Choose from SMT or through-hole style DIP clip and cable kits (Scanner Adapter required with Scanner II) or a mutli-pin breakout cable. Details on these accessories are provided on this page

Quality Hotel & Suites

2008-12-31T16:29:00.000-08:00

The Quality Hotel and Suites is a full service hotel with a host of modern amenities and services. Our newly renovated Legends Restaurant is open everyday for breakfast, lunch and dinner.

213 Spacious and Renovated Guest Rooms & Suites
(Including Whirlpool Suites)
All Rooms Include: Coffee Maker, Hairdryer and Iron / Ironing Board
Refrigerator / Microwave in all Suites
Legends Bar & Grill
Indoor Heated Pool and Spa
Cigar Shop & Smoking Lounge
Banquet/Event Facilities for up to 250 persons
Gift Shop located inside the hotel
Banquet and Meeting space
Onsite Wedding Chapel
Arcade
Vending area
On site ATM
Coffee in Lobby
Tour Desk (Seasonal)
Free Parking - lot and parking ramp
One Block from the Mighty Niagara Falls
One Block from the Seneca Niagara Casino (U.S.)
One Block to the Canadian Border
30 Minutes from the Buffalo-Niagara International Airport

Chalet Im Wieselti

2008-12-31T16:28:00.000-08:00

Chalet Im Wieselti, near the famous ski resort of Arosa (1800m ) and Weisshorn peak (2653m), offers you both comfortable self catered accommodation and an ideal location from which to experience a wide range of winter or summer sports and outdoor activities in Switzerland.Situated in the alpine village of Langwies amongst the beautiful surroundings of the Schanfigg valley, the Chalet is ideally placed between the cosmopolitan ski resort of Arosa (15 minutes by car) and Chur the historic capital of Graubunden (20 minutes by car). The Chalet is south facing with stunning views across the valley and the famous Langwies viaduct. There is a wide variety of activities to take advantage of: Skiing SnowboardingSledgingSkatingHiking Mountain Biking Sight Seeing Fishing Golf

Pyramid Hotels Group

2008-12-31T16:25:00.000-08:00

Pyramid Hotel Group LLC (Pyramid), a Boston-based hotel development, management and ownership firm, today announced that Mr. Davis Sezna has joined the firm as president of La Quinta Resort & Club(R) and PGA WEST (R). In his new role, Sezna is responsible for asset management and community relations for both Morgan Stanley Real Estate Fund assets.

consulting firm focused on restaurant, golf course, private club, hotel design, master planning and development. He has spent 35 years developing, owning and operating hotels, golf courses and restaurants. "Mr. Sezna's vast and wide-ranging set of experiences make him uniquely qualified for this critical role." states Richard M. Kelleher, chairman and chief executive officer of Pyramid. "He will be representing Morgan Stanley's and Pyramid's interests in the further development and enhancement of these two remarkable, one-of-a-kind assets. We're proud to have someone of his professional distinction on our team." "I am struck by the sense of place, history and community evident in both La Quinta Resort & Club and PGA West. It will be an honor to be associated with these magnificent resorts. I have never before seen facilities with more ingredients, texture and just pure sensory energy. The chance to be associated with Pyramid and Morgan Stanley was also a significant factor in my decision to take on this responsibility," stated Sezna. La Quinta Resort & Club and PGA West are owned by Morgan Stanley Real Estate Fund (MSREF) in partnership with Pyramid, as part of a portfolio of luxury resorts, recently acquired from CNL Hotels and Resorts, Inc. Morgan Stanley Real Estate Fund is comprised of three major global businesses: Investing, banking and lending. Since 1991, the company has acquired $135.9 billion of real estate assets world-wide and currently manages $68.0 billion in real estate assets on behalf of its clients. A complete range of market-leading investment banking services for real estate clients, include advice on strategy, mergers, acquisitions, restructurings, as well as underwriting public debt, private debt and equity financings. As a global leader in real estate lending, Morgan Stanley Real Estate Fund has offered approximately $156.0 billion of CMBS through capital markets since 1997, including $35.5 billion in 2006. For more information about Morgan Stanley Real Estate Fund, please visit www.morganstanley.com/realestate. Morgan Stanley (NYSE: MS) is a leading global financial services firm providing a wide range of investment banking securities, investment management and wealth management services. The Firms employees serve clients worldwide. Pyramid Hotel Group LLC, founded in 1999, is a full-service hotel company that owns, manages and asset manages hotels and hotel construction and renovation projects. For more information about the company and its affiliates, visit the company
Pyramid Hotel GroupJohn GreenSenior Vice President, Operations EastMr. Green brings over 30 years of hospitality experience to the Pyramid Hotel Group team. His ten year tenure with Wyndham International included five years as Area Director of Operations Northeast supervising as many as 19 hotels in Boston, New York City, Philadelphia and other domestic and international markets including Montreal, Toronto and Bermuda. General Manager assignments included opening the 4-diamond Wyndham Chicago and the Wyndham Myrtle Beach Oceanfront Golf Resort. Prior to Wyndham, Mr. Green was Vice President Operations for Signature Hospitality Resources and a Regional Vice President Operations for John Q. Hammons Hotels. During the 1980’s Mr. Green served with Doubletree Hotels as General Manager in Scottsdale, AZ, Overland Park, KS and Walnut Creek, CA. Larry VitaglianoSenior Vice President, Operations WestMr. Vitagliano spent 20 years with Doubletree, Hilton, and Promus Hotel companies as a general manager for hotels throughout the country. Property experience includes general manager positions at Doubletree Hotels in Seattle, Tysons Corner, Dallas, and Kansas City. He led the Antlers Doubletree Hotel in Colorado Springs from 1989 to 1995, and has now returned to the property under Pyramid's management. In addition to his general manager position at the Antlers Hilton Colorado Springs, Mr. Vitagliano oversees Pyramid's San Antonio, Texas hotel, the Crowne Plaza San Antonio Riverwalk.Alan BednowitzVice President, Sales & MarketingAlan Bednowitz is an accomplished sales and marketing executive with a track record of success at both the property- and corporate-level of hospitality organizations. For more than a decade he was affiliated with Promus Hotel Corporation (and its predecessor companies Doubletree and Guest Quarters), where he rose to the position of senior director, national sales. Prior to joining Pyramid Hotel Group, Mr. Bednowitz was vice president, sales and relationship management for StarCite, Inc., a meeting industry technology company.Edgar NugentVice President, Hotel AccountingMr. Nugent is a senior hospitality executive with more than 25 years of financial management experience. His 20-year tenure with Marriott Corporation took him from Texas to Panama to Saudi Arabia and Germany. Prior to joining Pyramid Hotel Group he was a partner in his own hospitality consulting firm, where he counseled hotel owners and investors seeking development support.Robert DiDucaVice President, Managing DirectorMr. DiDuca has 24 years experience in independent and franchised hotel operations including Marriott, Hilton, Doubletree, and Sheraton. He has also successfully transitioned more than 30 properties to new ownership and management including brand conversions. Renovation responsibilities consisting of over $40 million in project improvement have been executed. Mr. DiDuca, based in Boston, oversees hotels in the Northeast and Michigan and continues with Hotel Transitions.Harry GreenblattVice President, Managing DirectorMr. Greenblatt's nearly 30-year career began as a management trainee with Hyatt Hotel Corporation. Following a decade of food and beverage management experience, he switched to operations and began a lengthy association with Doubletree Hotels. During his 17 years with Doubletree Mr. Greenblatt was GM of the Doubletree Hotel Allen Center and Hotel Post Oak, both in Houston. Today he is general manager of the Houston Marriott Westchase with regional operations responsibility for Pyramid's additional Texas properties.Robert (Tico) Bevier, CHAVice President, Managing Director Mr. Bevier has 25 years of experience in the hospitality field, encompassing food and beverage, rooms, operations, and consulting. His affiliation with Pyramid began in 2003 when he consulted with the company on hotel acquisitions and transitions. His extensive hospitality career started with Hyatt Hotels; moving on to La Mansion Hotels; and then he spent 15 years with Hilton Hotels Corporation, mostly at the Doubletree Hotel New Orleans as General Manager. Immediately prior to joining Pyramid he was President of Expotel Hospitality Services for three years. Mr. Bevier remains in New Orleans with Pyramid, where he is responsible for the Maison Dupuy and the New Orleans Lakeside hotels.George McGannVice President, Managing DirectorGeorge McGann has over 25 years experience in the hotel industry, with over 10 years of this experience as a General Manager. He started his career in the food and beverage discipline, as a trainee for the Hyatt Corporation. Presently, George is General Manager of the Burbank Airport Marriott Hotel with regional responsibility for the Pleasanton Crowne Plaza (soon to be Marriott) and the Sonoma County Hilton. He joined Pyramid as the General Manger of the Crowne Plaza San Antonio Riverwalk Hotel. Prior to joining Pyramid Hotels, George was the General Manager/Complex General Manager for Starwood Hotels for over 7 years.Bruce CarltonArea Managing DirectorBruce has over 25 years of hotel experience holding various positions. After receiving his BSBA Hotel and Restaurant Management from the University of Denver, he completed the Corporate Management Trainee program with Hyatt. Most recently, Bruce was the GM at the Doubletree Hotel San Francisco Airport.Mark FallonArea Managing DirectorMark has over 25 years experience with both upscale independent and branded hotels. He managed the La Mansion Del Rio hotel in San Antonio, TX and then joined the team at Guest Quarters in Boston, MA Following his 11 year association with Guest Quarters, Doubletree, and then Promus, Mark was the opening General Manager at the Mystic Marriott Hotel in Mystic, CT and the Marriott Hartford Downtown at Adriaen's Landing in Hartford, CT. Prior to joining Pyramid, he was VP of Operations for Magna Hospitality Group.

perfumesPrivacy Policy

2008-12-30T15:29:00.000-08:00

We know that your privacy on the Internet is very important to you. That's why protecting your personal information online is of the utmost importance to World's Fragrances. As a result, we have prepared this Privacy and Security Policy to let you know how we will and will not use the information you entrust to us through worldsfragrances.com.

Secure Shopping

Shopping on worldsfragrances.com is safe. When you place orders here at worldsfragrances.com, all of your order information, including your card number and delivery address, is passed through our server. Our secure server uses Secure Sockets Layer (SSL), which encrypts your order information and transmits it to us. SSL technology, the industry-leading standard, is designed to prevent someone other than worldsfragrances.com from viewing and downloading your information.

For more details about how we protect and use the information you provide to us online, please review our answers to frequently asked questions about privacy and security below.

Luxury yat

2008-12-27T09:31:00.000-08:00

M 65 Luxury Yacht

Yacht Geometry & Displacement
Length overall is 65 feet.
Beam overall is 33 feet.
Length of waterline is 64.1 feet.
Beam of waterline is 31.6 feet.
Hull draught is 2.1 feet.
Displacement is 35 tons.

Design & Construction
Naval Architecture by M Ship Co.
Styling and design by the M Ship Co. and WaterPlane Design.

Power & Fuel
Two (2) Caterpillar Electronic Marine Propulsion Engines, Model C-30, DITTA rated at 1550 Hp @2300 rpm, Pleasure Craft Rating Duty (E-rating).
ZF Marine Reverse Transmissions, Model ZF2550 Vertical Offset.
Aluminum Fuel Tank with 2,500 gallon capacity.

Performance
Maximum boat speed in excess of 45 knots.
Fuel efficient cruising speed at 30 knots.
Highly maneuverable control with no heel turning.
Unparalleled offshore ride quality.

Düello

2008-09-25T09:20:00.000-07:00

Son günlerde kamuoyunu meşgul eden düelloya geçmeden önce; ünlü komedyen Cem Yılmaz’ın konuyla temelden ilgili iki dörtlüğünü aktarmak istiyorum.
Çalma kurban olayım hepsini, ey hırslı çakal
Gariban halkıma da bir pul, bırakacak kadar al
Olmaz sana götürdüğün paralar sonra helal
Hakkını vermezsen burdaki ortaklarının behemehal

Ben ezelden beri aç yaşadım, aç yaşarım
Hangi hükümet beni kurtaracakmış şaşarım
Kurumuş musluk gibiyim, ne akar ne taşarım
Yırtsam da bir tarafımı, hiç görülmez başarım.
X X X
Oturan Boğa, yüksek tepedeki çadırından olup bitenleri dikkatle izliyor, gelişmelerin kabilesini nasıl etkileyeceğini merak ediyordu.
Koşan At, Oturan Boğa’ya sakin olmasını, bu dumanlı havanın kendilerine asla zarar veremeyeceğini; yine eskisi gibi güçlü, mağrur, tek söz sahibi olarak yollarına devam edeceklerini söylüyordu.
Yalnız Kurt’la, Yaralı Şahin da Koşan At’ı desteklediler.
Çağlayan Atmaca DMM, hem kızgın, hem de uygun bir dille “Bana güvenin, bu savaştan da alnımızın akıyla çıkacağız, hiç merak etmeyin, kabilemizin egemenliği ve hükümranlığı ebediyete kadar sürecek” diye su serpti, endişeli savaşçılara.
Kendine çok güveniyordu Çağlayan Atmaca DMM… Korkutan Kartal KK’nin kendisine dil uzatmasına, düelloya davet etmesine, önce “müftersin ulan” diye meydan okudu. Daha da ileri gidip “Nokta nokta nokta” gibi nerelere gittiği belli küfürler yağdırdı. Bu üslubunu kimi zaman kasım kasım kasılan, kimi zaman paşa paşa ordularını yöneten Kasımpaşa vadisinde yetişmiş Koşan At’tan öğrenmişti ne de olsa.
Ama Kokutan Kartal KK de yabana atılacak bir savaşçı değildi. O da Dargın Boğa DB’den tam destek alıyordu. Üstelik, büyük kozları da vardı.
Artık kasabaya inmenin, hesaplaşmanın zamanı gelmişti.
Ama Kızılderili adıyla, yöntemleriyle değil; kasabanın kurallarıyla düello yapılmalıydı.
X X X
Atlara binildi, silahlar kuşanıldı.
Şerif RT, her ne kadar düellonun kurallara uyulmasını istiyor gibi görünse de, bu hesaplaşmadan kovboy DMM’nin mutlaka galip çıkması gerektiğini; yoksa olası bir yenilgiden kendisin de büyük zarar göreceğini iyi biliyordu. Çünkü Kovboy AD ile girdiği söz düellosundan büyük yara almıştı.
Her şeye rağmen, Kovboy KK’nin silahı daha güçlüydü. Tabancasının kabzası, sanki bir Deniz’in ortasındaki Fener gibi parlıyordu. Bir milyon Dolar’a mal olduğu söylenen silahın makarasındaki Dişli’ler de tıkır tıkır çalışıyordu.
X X X
Bir Perşembe günü kasabanın meydanına çıkıldı…
Kovboy DMM ile kovboy KK sırt sırta verdi.
“Dı-rı-rı-rııın” diye düello müziği çaldı.
Kovboylar ters yöne doğru adım saymaya başladılar.
Tüm kasabalı merakla düelloyu izliyordu.
İki kovboy birden silahlarını ateşledi.
Kovboy DMM ağır yaralanmıştı. Şerif üzgündü.
Ama asıl kayıp kasabalılardandı…
Kovboyların silahlarından çıkan kurşunlar onlarca kasabalıya isabet etmiş, çok sayıda ölü ve yaralı vardı…
X X X
Düelloyu izleyenler arasında ünlü komedyen Cem Yılmaz da vardı. Onca ölü ve yaralı arasında aldı eline kalemi; yazının başındaki dörtlüklere, 5 dize daha ekledi:
Dalgalanın sizde dolar gibi şimdi ey suçlular
Olsun artık soyguncuya vurulacak bir yular
Ebediyen, öyle yok hesapsız bir iktidar
Hakkıdır Garip yaşamış vatandaşın da gülmek
Hakkıdır ezilmiş milletimin aydınlık bir İstikbal.....

Hotel

2008-09-15T13:27:00.000-07:00

HOTEL
Crown American Hotels' 100% Satisfaction Guarantee:
“We pledge that your stay will be comfortable
in friendly, clean surroundings. If any part
of your stay does not meet with your
expectations, give us a chance to correct it.
If you’re not satisfied, you don’t pay for that
part of your stay.”

Crown American Hotels' Mission Statement:
"We strive to exceed the expectations of our
guests in a home away from home environment."
Pasquerilla Plaza Building

Corporate Culture

Employee Benefits

Employment Opportunities

Resume Submission

EEOC Statement

At Crown American Hotels, our company is only as good as our people.

Innovative, talented and committed individuals have worked hard during the past 40 years to build Crown American Hotels into one of the mid-Atlantic's top hotel management and development corporations.

Working here is all about exceeding the expectations of our guests -- a philosophy which has earned us an outstanding reputation nationwide.

We're always looking for top talent -- smart people who are energized, innovative, flexible in their thinking and ready to realize their potential in a company positioned for success. Our employees operate with a common set of values -- a code of ethics, that distinguishes us and provides a secure, productive and pleasant place to work.

Ultimately, our strong corporate reputation -- the positive perception of our hotel franchises, our values and our financial performance -- comes from our people.

Isn't it time for you to join our winning team?

Downtown
Address: PA Route 56 to Downtown
250 Market Street, Johnstown, PA 15901 USA
Phone: 814.535.7777 Fax: 814.539.1393
Reservations: 800.433.5663
http://www.johnstown-dwtn.holiday-inn.com
159 guest rooms & suites feature an in–room coffee maker, hair dryer, iron / board. Indoor pool, fitness room, whirlpool / sauna and Harrigan's Cafe & Wine Deck.

Address: 1440 Scalp Avenue, Johnstown, PA 15904 USA
Phone: 814.266.8789 Fax: 814.266.5285
Reservations: 800.822.9194
http://www.johnstownpa.hiexpress.com
108 guest rooms & suites feature an in–room coffee maker, hair dryer, iron/ board. Complimentary Express Start Breakfast Bar, free local phone calls and bus parking.

Downtown
Address: Holiday Inn: 250 Market Street, Johnstown, PA 15901 USA
Phone: 814.361.2620 Fax: 814.539.1393
Reservations: 814.361.2620
http://www.harriganscafewinedeck.com
The region's best for food and wine featuring gourmet fare in an elegant yet relaxed atmosphere. Wine Spectator Award of Excellence, 100+ wine selections featuring 30 wines by the glass, complimentary parking, live weekend entertainment, Wine Deck, and comfortable lounge featuring a Tapas menu.

Downtown
Address: 301 Napoleon Street, Johnstown, PA 15901 USA
Phone: 814.535.9385 Fax: 814.248.3042
Reservations: 866.277.5573
http://www.fjpconferencecenter.com
State–of–the–art facility featuring 14,895 sq. ft. for up to 850 • Menu Guide Available • Audio–Visual Equipment Available • 60 miles southeast of Pittsburgh • 140 miles west of Harrisburg

As a leader in the hospitality business for over forty years, Crown American Hotels is proud of our continued dedication and commitment to Johnstown. Crown American Hotels manages Harrigan's Café & Wine Deck, the Holiday Inn – Downtown Johnstown and the Holiday Inn Express on Scalp Avenue; both of which are franchised through agreements with Inter-Continental Hotels. Crown American Hotels also manages the Frank J. Pasquerilla Conference Center in Downtown Johnstown.

Our Mission

We strive to be the best hospitality value in the communities we serve. We accommodate our guests in friendly, clean and secure "home away from home" surroundings. We are driven to excellence by exceeding the expectations of our guests.

Ramazan'ın geldiğini nasıl anlarız?

2008-09-08T09:50:00.001-07:00

Tabi gelip de “Cümleten Selamün Aleyküm; ben Ramazan” diyecek değil ya…
Ramazan’ın geldiğini öncelikle, oruç tutulmasından anlarız. Bu, her yıl böyledir. Ramazan, hep oruca denk gelir.
Gerçi her bölgeye göre değişir de, yaklaşık gece 02.00 ile 05.00 arasında davulcular kendi sorumluluk alanlarına dağılıp, sahur vaktinin geldiğini gümbür gümbür duyurur.
Ramazan’ın geldiğinin en önemli belirtisini devlet dairelerinde görebilirsiniz. Resmi ya da kafadan izinli sayısının artması nedeniyle her dairede mevcut personel, en azından yarıya iner.
Sonra, yıl boyunca bir gün olsun evine susamlı, yumurtalı pide götürmeyenler bile, pide fırınları önünde kuyruk bekler. Saatini de öyle ayarlar ki, tam iftara yarım saat kala, sıcak pideleri bir gazeteye sarıp, evinin yolunu tutar.
Ramazan’da özellikle iftara yakın saatlerde her köşe başında maydanoz, dereotu, roka, kıvırcık satılması (Sürekli de ıslatılarak) adettendir.
Vergisini, kirasını ödeyememekten şikayet eden küçük esnaflar da dahil olmak üzere, ticari faaliyet gösteren herkes imsakiye bastırıp, dağıtır.
Görsel olarak ilk dikkatinizi çekecek farklılık da iftar çadırlarıdır. Her ne kadar belediyeler bu işe öncülük etse de, bir çok sivil toplum örgütü; özel ve tüzel kişiler de çadır kurmak için yarışır.
İftar yemeği vermek Ramazan’ın olmazsa olmazıdır. Kentin önde gelen nezih, elit otellerinde, restoranlarında devlet kesesinden, üye kesesinden, bürokrasiye, siyasilere, eşrafa, basına yemek vermek, kutsal ayın güzelliklerindendir. Orucun, açlığın anlamını bilmek olduğunun hatırlanması açısından bu iftar yemekleri son derece önemlidir.
Yine devlet ve üye kesesinden (Bazen de gelecekten ikbal bekleyen kişilerce) Ramazan paketleri hazırlatıp, eşe, dosta, yakınlara; ileride oy isterken bu paketin değerini bilecek kişilere dağıtmak da, gelenektir.
Maddi durum uygun olsa da,, olmasa da tüm evlerde iftar yemekleri hazırlamak ayrı bir özen ister. Her öğünü normalde tek çeşit yemekle geçiştiren evlerde bile mutlaka çorba, ana yemek, pilav, salata, cacık ve tatlı mutlaka hazırlanır. Bunun için de ev hanımları Ramazan ayı boyunca mutfaktan başka evin diğer bölümlerini görmeye dahi fırsat bulamaz.
Ramazan’da erkeklerin yaşam biçiminde de önemli bir fark gözlenir. İftardan sonra varsa teravih, yoksa kahvehane yolu tutulur. Normalde gece 24.00’te kapanan tüm kahvehaneler saat 02.00’ye kadar faaliyet gösterir. Kahveciler açısından Ramazan ayı, hasat ayıdır.
Fitre biraz da, özellikle zekat veren, farz olmasına rağmen pek kalmadı. Yine de ilköğretimde okuyan bir öğrenciniz varsa, okuldan gönderilen boş zarflara, çocuk arkadaşları arasında mahcup olmasın diye karınca kararınca bir şeyler koyup gönderilir.
Ramazan ayında televizyon yayınları da, program konukları da her zamankinden çok farklıdır. Bu dönemde, ekranlarda gördüğümüz kişilerin büyük çoğunluğu ya ilahiyatçıdır, ya da diyet uzmanı… İsminin önünde dr., doç., prof gibi unvanları bulunan tüm ilahiyatçılar Ramazan ayı boyunca kanal kanal dolaşıp, kutsal ayın önemini anlatıp az da olsa bütçelerine biraz katkı sağlarlar. Diyetisyenler de, iftar, sahur menülerini en ince ayrıntılarına kadar anlatıp; kırmızı turpun, kantaron otunun, ısırgan otunun, semizotunun faydaları konusunda halkımızı bilinçlendirirler.
Ramazan böyle gelir.
Hoş gelir safa gelir.
Herkese hayırlı olsun.

Atalarımız, eğitimi hiç bilmiyormuş!

2008-09-04T04:54:00.000-07:00

Hayatta en hakiki mürşit, ilimdir.
Öğretmenler, yeni nesil sizin eseriniz olacaktır.
Bilgi cesaret verir, cehalet küstahlık.
Bilgiyle dirilenler ölmez.
Bir şeye ait her şeyi öğrenin; her şeye dair bir şeyler bilin.
Bir şeyi gerçekten bilmek, onu anlatmakla olur.
Bana bir harf öğretenin 40 yıl kölesi olurum.
Bilgi bir ışık gibidir. Onu kullanırsanız daha parlak olur, kullanmazsanız söner.
İlim, Çin’de de olsa, gidip öğrenin.
Bilgi büyük adamı alçak gönüllü yapar, normal adamı şaşırtır, küçük adamı ise kibirlendirir.
Bilgi cesaret verir, cehalet küstahlık.
Bilgiyle dirilenler ölmez.
Bir şeye ait her şeyi öğrenin; her şeye dair bir şeyler bilin.
Bir şeyi gerçekten bilmek, onu anlatmakla olur.
Bizi güçlü yapan yediklerimiz değil, hazmettiklerimizdir. Bizi zengin yapan kazandıklarımız değil, muhafaza ettiklerimizdir. Bizi bilgili yapan okuduklarımız değil, kafamıza yerleştirdiklerimizdir.
Düşünmeden öğrenmek faydasız, öğrenmeden düşünmek tehlikelidir.
Gençken bilgi ağacını dikelim ki, yaşlandığımız zaman gölgesinde barınacak bir yerimiz olsun.
Her münakaşanın temelinde birisinin cahilliği yatar.
Okumadan geçen üç günden sonra konuşma tadını kaybeder.
Öğrenmek, akıntıya karşı yüzmek gibidir ilerleyemediğiniz taktirde gerilersiniz.
Öğretmen bir kandile benzer, kendini tüketerek başkalarına ışık verir.
Önce doğruyu bilmek gerekir, doğru bilinirse yanlış da bilinir. Ama önce yanlış bilinirse doğruya ulaşılamaz.
Bilginin efendisi olmak, çalışmanın uşağı olmak şarttır.
Bunlar, yüzyıllardır tarihin süzgecinden süzülüp gelen sözler..
Tüm bunları günümüzde en iyi bilmesi ve uygulaması gereken kurumların en başında Milli Eğitim Bakanlığı gelir.
Maalesef günümüzde bu kurum Allah’a emanet… Hem de skandal boyutuna, Dünyada eşine az rastlanır işler yapıyor.
Hele bir sonuncusu var ki, olmaz böyle bir şey… O-la-maz.
Haziran ayında OKS yapıldı. Adaylar Fen Lisesi, Anadolu Lisesi, Anadolu Öğretmen Lisesi ve benzeri okullara tercihler yaptılar.
Tercih kılavuzunda Türkiye’de sadece Ankara’da bulunan Meteoroloji Lisesi diye de bir okul vardı. 57 kontenjanlı…
Ve tercih yapanlardan 57 öğrenciye bu okulu kazandıklarının belgesi geldi.
Önceki gün kazanan öğrenciler Türkiye’nin çeşitli illerinden kalkıp, kayıt yaptırmak için Ankara’ya geldiler.
Neyle karşılaşsalar beğenirsiniz?
Bu okul 3 yıldır öğrenci almıyor ve kapatılma kararı alınmış. Okul Müdürü “Bu yıl son mezunları verip okulu kapatacağız. Yeni öğrenci almamız mümkün değil” diyor.
57 şaşkın öğrenci, 57 şaşkın aile, ağlayarak, dövünerek, isyan ederek Mili Eğitim Bakanlığı’nın yolunu tutuyor. İlgili genel müdüre gidiyorlar.
Genel Müdür daha “akılcı” bir yaklaşım sergiliyor. “Meteoroloji Lisesi, tercih kılavuzunda yanlışlıkla yer almış… Sizi herhangi bir endüstri meslek lisesinin motor bölümüne kaydedelim” diyor.
Şu pişkinliğe, vurdumduymazlığa bir bakın. O bölümlerde de yer olmazsa, herhalde imam hatibe filan kaydettirecek.
Ortada kalan bu 57 öğrencinin istikballeriyle bu kadar basit dalga geçebilen bir anlayış, milli eğitimimizi yönetiyor.
Yazıklar olsun. Bu olay, Somali, Etiyopya dahil Dünyanın herhangi bir ülkesinde olsa, kıyametler kopar, uzaktan yakından ilgisi olan tüm yetkililerden hesap sorulurdu
Bizde tık yok.
Demek ki atalarımız bu işi bilmiyormuş…

Half-body Far Infrared Sauna

2008-09-03T12:23:00.001-07:00

Fabrica de saune Ricco Michaelis SRL va ofera o gama larga de produse in domeniul relaxarii, a petrecerii timpului liber alaturi de familie de prieteni si de cei dragi intr-un mod sanatos, benefic si estetic pentru organism.

Dorim sa venim in sprijimul dumneavoastra pentru a face cea mai potrivita alegere in raport volum, calitate, cantitate, pret.

Va oferim consultanta gratuita in scopul adaptarii si achizitionarii produselor, adaptarea produselor intr-un design si arhitectura alese de dumneavoastra sau propuse de noi.

De acum nu va trebui sa va mai procupe amanunte de genul:

*
Ce fel de sauna imi trebuie aici?
*
Cum ar putea sa incapa aici o sauna?
*
Cat trimp dureaza pana o pot folosii acesta sauna ?
*
Ce curent am nevoie pt. jacuzzi?
*
Cat de performant este solarul pentru bronzat ?
*
As putea sa pun aparat cu fise la solar? etc.

Noi va stam la dispozitie pentru a va raspunde la toate aceste intrebari si nu numai.
Dumneavoastra alegeti iar de restul ne ocupam noi.

Sauna

2008-09-02T05:09:00.000-07:00

Saunanın Tarihçesi...

Saunanın bir Fin-Sami kelimesidir. 6000 yıllık bir geçmişi olduğuna inanılmaktadır. Tarihsel veriler saunanın diğer insanlar tarafından fark edilmesini şöyle açıklamaktadır; MÖ ilk yüzyılın sonlarında Finlandiyalılar Orta Avrupa ile ipek ticareti yapmaya başlamışlardır. Böylece Fin kültürü de açığa çıkmıştır. Sauna banyosu bir ter banyosudur. Bir ateş kaynağıyla ısıtılan taşlar ve küçük bir odanın bu taşlarla ısıtılması prensibine dayanır. Dünyanın başka yerlerinde de ter odaları görülmüştür. Amerika yerlilerinin Sweat Lodges denilen ter çadırları, Roma hamamları, Türk hamamları, Japon Furo ları, İsveç Bastu su, Rus Banja ve Meksikan Temescalları buna örnektir. İlk önce hangisinin ortaya çıktığı konusunda kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Kültürlere göre ufak farklılıklar içeren ter banyosu prensibi konusunda antropolojistler arasında görüş ayrılıkları vardır. Finlilere göre hepsinin kaynağı saunadır. Amerikan bilimadamlarına göre de ter banyosunun kaynağı Amerika dır. Taş Çağı zamanlarında Amerikan yerlilerinin Bering Boğazı nı geçerek Asya daki yaşamı oluşturduğuna inanmaktadırlar. Daha sonra Asya'dan Avrupa'ya göç yaşanmış ve değişik ırklar oluşmuştur. Buna göre ter odaları kültürü de Amerika dan yayılmıştır. Dediğim gibi bunun kesin bir kanıtı yoktur.

1500'lü yıllarda Klaus Magnus şöyle yazmıştır: Banyo kullanımı dünyanın hiçbir yerinde, Kuzey topraklarında olduğu kadar önemli olmamıştır. Kişisel ve halka açık banyolar iyi donanımlıdır. Önemli kişilerin banyolarında taze ve temiz sular bulunur, etrafı özenli bahçeler ve çiçeklerle bezenmiştir. Kasaba ve köylerde nüfusa orantılı halka açık banyolar vardır.

Yüzyıllardır düzenli kullanımı sonucu saunalar manevi bir kimlik kazanmışlar. Şu sözler bugün halen Finlandiyalılar tarafından bilinmektedir; Jokaisen on kayttaydyttava saunaa samalla tavalla kuin kirkossa. (Saunadaki kimse kendini kilisede gibi hisseder.). Bunun gibi başka özdeyişler de mevcuttur; Eğer sauna, liquor (hafif Fin birası) veya çam reçinesi işe yaramazsa, o hastalık sizi öldürebilir. Her türlü ağrının, acının, moralsizliğin, sıkıntının ihtiyacı olan şey saunadır, o yardımcı olmazsa hiçbir şey olmaz.

19.yylda Avrupalı gezginler Fin kültürü olan saunayla oldukça ilgilenmişler ve yazılarında çokça bahsetmişlerdir. İlgiyi çeken saunanın kendisi değil, sosyal yaşama olan katkısıdır. Fransız yazar Paul B. Du Chaillu The Land of the Midnight Sun? isimli kitabında saunayla ilgili geniş bilgilerden sonra şundan bahseder; Banyo evi, binanın dışında kendi başına bir kulübedir, ateşe karşı bir güvenlik tedbiri olarak. Her Cumartesi akşamı Kuzey ülkelerindeki her birey aynı eylemi geleneksel olarak paylaşır; banyo. Yanlarında kaldığım ailenin komşusu bir akşam şöyle seslendi; Palulu, bugün bizimle banyo yapın. Palulu da; Tamam, olur, dedi. Bahsettiğim aile oldukça geniş bir aileydi ve birlikte banyo yaptık. Burada saunasız bir sosyal yaşam düşünülmüyor.

19.yy ortalarında tüm Avrupa'yı etkisi altına alan sosyalizm, saunayı Finlandiya?nın milli sembolü haline getirmiştir. Hızla yaygınlaşan sauna kültürüne 19.yy sonlarında Sanayi Devrimi yardımcı olmuştur. Metal dış yüzeyli sauna sobaları, sauna sayısının artışına cevap vermiş, saunanın her yerde yapılabilmesine olanak tanımıştır. Halka açık çok kişilik saunalar yüksek kapasiteli sobalar sayesinde hızla çoğalmıştır.

1930'larda ilk elektrikli sobanın yapılmasıyla sauna üretimi 3.evresine girmiştir. Birinci ve İkinci Dünya savaşlarıyla, sauna, dünyanın her yerinde tanınma fırsatı bulmuştur. Bunun en önemli sebebi tabii ki Fin askerlerin morallerini düzeltmek ve kendilerini evlerinde hissetmelerini sağlamak amacıyla ordunun cephelerde yaptığı savusaunalardır (büyük saunalar).

20.yylda Finliler sauna ve sauna sobası ticareti yapmaya başlamışlardır. Günümüzde Finlandiya'da 300 den fazla sauna sobası firması yılda 10.000 nin üzerinde soba üretmektedir. Finlandiya?nın soba satmadığı sadece birkaç ülke vardır, komşuları Rusya bunlardan biridir.

Finlandiya İstatistik Enstitüsüne göre; 5,2 milyon nüfuslu Finlandiya'da 1,212 milyon sauna evlerde ve 800.000 sauna da işyerleri ve kurumsal alanlarda bulunmaktadır (2002 verileri). Kişi başına 0,42 sauna düşmektedir ki bu oran Finlandiya daki taşıt sayısı/nüfus oranına çok yakındır.

Sauna Kültürü

Finlandiya'yı ziyarete giden bir yabancı şu durum karşısında ne yapar;

Üstünüzdeki her şeyi çıkarmaya ve 100ºC sıcaklığında bir odaya davetlisiniz. Diğerleriyle birlikte oturup terliyorsunuz. Bir ara dışarı çıkıp (hala çıplaksınız) buz tutmuş gölde açılmış bir deliğe atlıyorsunuz ve kendinizi tazeliyorsunuz.

Cesur olun ve Evet deyin. Aksi takdirde önemli bir rahatlama fırsatını kaçırmış olursunuz. Mikko Norros, Financial Times

Finler için sauna, rutin temizlenme işinin daha ötesindedir. Ruhsal bir boyutu da vardır. Binlerce yıldır korudukları bu kültür, saunayı milli bir simge haline getirmiştir.

Dünya'nın ilk tüp bebeği, anne oldu (İngiliz Basını'ndan)

2008-08-27T15:19:00.000-07:00

Britain's first test-tube baby on having a baby of her own

Twenty eight years earlier, at Oldham General Hospital, his mother Louise Brown had made history when she became the world's first test-tube baby. Now, by having a child of her own, she is continuing the family line that her parents had been so desperate to establish. But if Cameron's birth at St Michael's Hospital in Bristol was an occasion for celebration, it was also a time of desperate sadness. For the previous day, the family had buried Louise's father, John.

John died from lung cancer just two days short of his 65th birthday. He never got to see his grandchild; he didn't even know what sex the baby was. But now, in an exclusive interview with The Mail on Sunday, Louise explains what Cameron would have meant to him and tells of the happiness a new life has brought to a family that was created in the most extraordinary circumstances.
Speaking from her home in Knowle, on the outskirts of Bristol, where she lives with her husband of two years, Wesley Mullinder, Louise says: "Cameron was due on January 2 but was actually born at 12.23pm on December 20. It meant we were able to keep the news to ourselves for a bit, which was nice. Now I think we're ready to introduce him to everyone.
"He's tiny, just under 6lb, but he's perfect. We were lucky in that Wesley and I were able to conceive naturally. We'd only been trying for about six months so it was obviously much easier for us than for Mum and Dad. I don't know if the fact that they tried so hard to have a baby had any effect on me but I have always wanted children. I worked as a nursery nurse for three years and I always knew that one day I would want to have my own.
"Lots of people have asked me if I had to do anything differently because I was born by IVF, but I didn't. I didn't have to take any extra precautions or have any extra checks. I was meant to have a natural birth but, as Cameron was breached, and they were worried about the amount of fluid in the womb, I had to have a caesarean.
"It's not how I'd wanted to do things but the main thing is that he's safe and healthy. You're allowed only one person into the operating theatre so Wesley waited outside and my mum was with me the whole time.
"They released me on Christmas Day at 3.30pm. We went straight round to my mum's in Whitchurch where my sister Natalie and her two children also live. We always spend Christmas there but this year it was very strange and very sad. Cameron was amazing though. He brought us some much needed cheer."
It's impossible to imagine the range of emotions that Lesley, now 58, must have been going through as she watched her daughter undergo a similar caesarean operation to the one she had all those years ago.
Louise's birth would make headlines around the world but for Lesley and John it was at its heart, a profoundly personal moment: the arrival of the baby they had wanted for so long. This time, however, John, a former British Rail engineer, wasn't there to share in the joy.
Louise says: "All Mum and Dad wanted was a baby and, one day, grandchildren. My sister has two children but it seems so unfair Dad didn't get to see Cameron. He was only two weeks short of meeting him. Because everything happened at once I don't know if it's hit me yet. I think I knew deep down that he was going to die before he saw his grandchild. I said to Mum, "I don't think he's going to make it."
"Dad was diagnosed with asbestosis seven years ago. It was probably from all the time he spent working on the railways inside the tunnels.
"Last August they said it had turned into mesothelioma, a form of lung cancer. I was due to have my 20-week scan. Before I went I said to Dad, "I'll find out what I'm having if you want?" but he said, "Don't worry, I'll still be here to see for myself."
"Dad was fine at the beginning. His breathing was a bit difficult but he could walk about, even though he had to take things pretty slowly. They told us that the mesothelioma was growing quite slowly but that it was also a very aggressive disease.
"He seemed to be plodding along quite nicely and then, on November 29, he had a stroke. It paralysed him down his left side, he couldn't see, couldn't speak, although he did still know who we were. He lasted eight more days and died on December 7.
"He was at the Bristol Royal Infirmary, which is five minutes from St Michael's. I had just been to the hospital for a check-up on Cameron. I didn't know it at the time, but they had phoned Mum to say that Dad was struggling and it might be a good idea to come and see him.
"But none of us made it in time. It was sad but he had suffered so much and when we saw him there he looked so peaceful. He hadn't looked like that for a very long time."
Louise is a down-to-earth girl who is loath to make a fuss, so she downplays the toll her father's illness must have taken. She does, however, admit that the pressures of the past few months might have had an affect on her pregnancy.
She says: "When Cameron was born people asked me if I smoked because he was so small, just 5lb 6oz. I've never smoked in my life. Then they asked if I'd been under a lot of stress as that can affect the weight of the baby, which I suppose I was really. It has been difficult for all of us. I tried to keep calm because I didn't want to upset the baby. Also if I got upset, then I knew Mum would get upset and she already had enough to be dealing with."
Now, however, Cameron is a much-needed source of comfort - a reminder of the father and husband they all loved so much. Louise says: "Cameron's got my Dad's feet, just like I have. They're very broad and have the same arch. And Cam also frowns a lot, like I do and just like Dad did.
"I'm the spitting image of my dad and now I see so much of my dad in Cameron. It has been the most amazing comfort. Dad would have loved him to pieces but in a way, he's still around. It might sound silly but I look at Cam and think half of my dad's in him. It's funny, but even though he's only three weeks old, it feels as though he's been with us forever. We're just really enjoying it and Wesley's really great with him."
In many ways Wesley and Louise are just like any other new parents. Wesley, a nightclub doorman, painted Cameron's nursery and, because he work nights, is able to spend each day with his young son.
Louise, an administrator with a shipping firm, intends to go back to work once Cameron is older. She admits they lead an unremarkable life, yet because of the remarkable nature of her conception Louise will always be a part of the public consciousness. The world has followed her through every milestone of her life, from her first birthday through to her 21st, from her marriage to the birth of her first child.

Haniye de benim namuslu hırsızım?

2008-08-18T14:39:00.000-07:00

Rahmetli, “Benim memurum işini bilir” demişti de, yer yerinden oynamıştı, “Memurlar hırsızlığa, rüşvete teşvik ediliyor” diye..

O günleri mumla arar olduk.

Hiç olmazsa o zamanlar sadece memur, bu işlere meyilliymiş demek ki.

Şimdi amiri, müdürü, şefi, şef yardımcısı, müstahdemi, kapıcısı, güvenlikçisi, teknisyeni, bilumum taife yarış içinde…

Tabi, siyasilerin emri altındaki bu camia, bu işlere bu kadar merak salınca da; haliyle politikacılar bunu onur meselesi yaptı. “Yahu, adamı işe yerleştiriyoruz, daha dün baldırı çıplaktı. Bugün servet sahibi oldu yuh olsun bize” deyip, namusu kurtarma peşine düşer oldular.

Haliyle koskoca siyasetçilerin de hırsızlık, rüşvet sektörüne el atığında, bir farkları olmalı. İşi yapınca adam gibi yapmalı.

Sonuçta da, eskiden “bal tutan parmağını yalardı”, siyasetçilerin bu onur meselesi yüzünden, balı kovanıyla götürür oldu.

E herhalde, “cici” bir partinin en üst yöneticisi de, 3-500 Dolara, bir arabaya, bir kooperatif hissesine tamah edecek değil ya… Haklı olarak “Verin 1 milyon Doları, mâlum yerdeki imar planını değiştirelim” diyor.

Tabi işin içinde delikanlılık da var. “Biz öyle gizli kapaklı işi sevmeyiz. Peygamber efendimiz bir Hadis-i Şerif’inde ‘Ey kullarım, yaptığınızı gizlemeyiniz, yaptıklarınızı söylemekten çekinmeyiniz’ buyurdukları için de; getirin kalemi kağıdı, bu rüşveti zapt altına alalım” diyor.

Hakkını vermek lâzım. Hırsızlığın da bir raconu, onuru, namusu var… Yapıyorsan adam gibi yapacaksın, kimseye de eyvallah etmeyeceksin. “Bu parayı aldım” diye, koç gibi de imzanı atacaksın.

Hiç kimse babasının hayrına iş yapmaz. Milyonlarca Dolarlık araziler, birilerinin servetine servet katacak; koskoca siyasetçi de, bu hizmetinden dolayı, hayır duası alacak veya gümrük memuru gibi 100-200 Dolara rıza gösterecek, olacak iş mi?

İşte bütün mesele bu. Türkiye yıllardır ne çektiyse, ahlaksız, yalancı, iki yüzlü hırsızlardan çekti. Allah yüzümüze baktı da, çok şükür namuslu hırsızlar da yetişmeye başladı… Bu işte dürüst olacaksın, namuslu olacaksın, gözü kara olacaksın, Dişli olacaksın ki meydan çapulcu hırsızlara, rüşvetçilere kalmasın.

Yıllardır hırsızlarımız başımızı öne eğerdi. Karakolda doğru söyler, mahkemede şaşardı.

Şimdi 40 yılda bir namuslu hırsıza rastlamışız. Hâlâ bulup da bulananlar var.
Yok istifa etsinmiş.

Yok Japon politikacıları örnek alsınmış…

Bırakın bu boş şeyleri.

Yakalanmış hırsızın davası olmaz…

Kıymetini bilin, gelecek nesil hırsızlarına örnek olsun.

Başkasını bilmem. Ben şahsen hırsızı büyük götürenini, aynı zamanda namuslusunu severim.

Kimin malını kime dağıtıyor bu AKP?

2008-08-14T13:42:00.000-07:00

“El kesesinden ağalık yapmak” diye bir deyimimiz var.
Bir de “Herkes sakız çiğner de, çingen kızı tadını çıkarır” diye laf var.
Bu iki deyimi birleştirip, sonuna “eşittir”, yani “=” işaretini koyarsanız, hiç tereddütsüz AKP hükümeti çıkar. Bu sonucu bulmak için matematik bilmeye, formül öğrenmeye, hesap-kitap yapmaya hiiiç gerek yok.
Bundan önce de “el kesesinden ağalık yapan” hükümetler oldu elbet. Ama hiç birisi AKP kadar tadını çıkartamadı.
Sosyal devlet, halkını gözetmeli, ihtiyaç sahiplerine iş, aş temin etmeli. Sağlık, gıda, yakacak, giyecek, ulaşım yardımı yapmalı elbet.
Ama, iş siyasi rüşvete dönüşünce, ülkenin dengesi bozuluyor, halkın metabolizması alt-üst oluyor… Haksızlık, yolsuzluk, vurgun ayyuka çıkıyor.
AKP hükümeti iktidarda bulunduğu 5.5 yılda tam 6 milyon ton kömür dağıtmış.Üstelik bunun yarısını yerel seçimlerin yapıldığı 2004 ve genel seçimlerin yapıldığı 2007 yılında siyasi rüşvet olarak seçmene vermiş. Bu yardımı alanlar, gerçekten ihtiyaç sahibi mi, oy hedefi mi, o da mâlum…
5.5 yılda dağıtılan 6 milyon ton kömürün devlete maliyeti tam 1 milyar 87 milyon YTL… Eski ifadeyle 1 katrilyon 87 trilyon lira…
Bu kimin parası?
Kıt kanaat geçinen milyonlarca ailenin doğalgazına, telefonuna, elektriğine zam yapacaksın; aldığı nefesten bile vergi alacaksın; topladığın parayı seçmene rüşvet olarak dağıtacaksın!.. Böyle bir haksızlık, böyle bir adaletsizlik, Dünyanın herhangi bir gelişmiş ülkesinde olsa, hükümetler yıkılır, yüce divanlar kurulur, sorumlular ömür billah demir parmaklıklardan çıkıp güneş yüzü göremez.
Bu; işin sosyal düzeni bozan tarafı…
Bir de konunun insani, onursal, kişilik yanı var.
İnsanlar rencide edilerek, konu-komşuya küçük düşürülerek, aleni biçimde aşağılanarak; toplumda bir kişiliksizleştirme süreci gerçekleştiriliyor.
Osmanlı döneminde, toplumsal dayanışmayı, insanları rencide etmeden yardımlaşmayı gösteren çok güzel bir uygulama var… Bu; Anadolu insanının, bir diyet isteyerek (oy veya başka bir çıkar) değil, sadece ve sadece insani amaçlarla yardımlaşma anlayışının ifadesiydi.
Hâli vakti yerinde olanlar, mahallelerindeki bakkala giderler, bakkalın veresiye defterini açtırırmış.. Gücü oranında, ödeyeceği miktardaki bir borçlunun, borcunu ödeyip sildirir gidermiş. Borcu ödeyen varlıklı kişi, kimin borcunu ödediğini bilmediği gibi; borçlunun da kimin kendi borcunu sildirdiğinden haberi olmazmış.
Daha önceki hükümetler tarafından başlatılan “sadaka toplumu” yaratma uygulamasını, doruğa çıkartıp, toplumu hızla kişiliksizleştiren AKP, bu ülkeye ve topluma çok büyük zarar veriyor. 5.5 yılda dağıtılan kömür parasıyla, yani 1 katrilyondan fazla para ile, ilk başlangıçta belki 10-20 bin, daha sonraları 30-40 bin, elde edilecek gelirlerle de bugün belki 50-60 bin kişiye sürekli gelir getirecek iş imkanları yaratılırdı. Ama görülüyor ki, sadaka toplumu yaratmak, iş imkanı yaratmaktan daha cazip geliyor AKP’ye…
Ne de olsa, “el kesesinden ağalık” yaparak, seçmeni satın alıp, siyasi rant elde etmek var işin ucunda…
Türkiye’de bu tür anlayışla; insanlar kişiliksizleşmiş, toplumun vicdanı yaralanmış, sosyal denge bozulmuş, haksızlık, adaletsizlik artmış, ekonomi dibe vurmuş, kimin umrunda?

PAPATYASEVENİM

2008-08-09T15:42:00.001-07:00

Ben hiç papatya falı bakmadım
Kıyamam ki,
Koparamam ki o hayat dallarını
Her biri ruhumdan, bedenimden bir parça
Papatyasevenim…
Ödüm kopuyor;
Papatyam solacak diye.
Ödümün mü, papatyanın mı ömrü daha uzun?
Bilmiyorum.
En güzel anlarım, onunla.
Yarın ne kadar uzak,
Hayat bugün…
Beynimde papatya coşkusu, tomar tomar;
Sevincim, sivil sevdam.
Avcumda bir kırlangıç türküsü
Bir altından uçarım hayatın, bir üstünden…
Umutlarım zeytuni; hayallerim ıslak
Tıpkı gözbebeğimin sağanağı gibi;
Damlar papatya üzerine sellerce..
Düğümlenir umutlar, hayaller arasında papatya
Kördüğüm olur;
Dünyam gibi…
Çeker alırım cımbızla o karmaşa içinden
Titrerim üzerine.
Papatyasevenim…

MEHMET ATILGAN

"Otomatik zam" kazığı!

2008-08-07T03:13:00.000-07:00

Türkiye’de milli gelirin yüzde 85’ini, nüfusun yüzde 15’i alıyor.
Geri kalan yüzde 15 geliri ise, nüfusun yüzde 85’i paylaşıyor.
Bu denli gelir dağılımı adaletsizliği, ancak diktatörlükle yönetilen ülkelerde var. Hiçbir çağdaş ülkede böylesi bir uçuruma rastlanmaz.
Bundan 40 yıl önce Türkiye’de nüfusun yüzde 70’i, gelirin yüzde 30’unu; nüfusun yüzde 30’u da gelirin yüzde 70’ini aldığı için, 68 hareketi başlamış, gelir dağılımı adaleti için büyük kıpırdanmalar olmuştu. Şimdi bu rakam 70’lerden 85’lere yükseldi. Yani 40 yılda gelir dağılımı adaletsizliği yüzde 20 daha kötüye gitti.
Yaşadığımız çağda, eğer kötü gelir grubuna dahilseniz, bırakın her türlü lüks harcamayı; önce ölmeyecek kadar, sonra sürünmeyecek kadar; en iyisi de “kıt-kanaat” yaşama hesapları yaparsınız.
Bunun da olmazsa olmaz koşulları var.
Kendinize yakışan, özendiğiniz markalı bir giyecek değil de, örtünecek bir giysiyle yetinebilirsiniz.
Reçel, bal, sucuk, pastırma, peynir yemek, zaten hayalinizden öteye geçmeyebilir.
3-4 odalı, güneye bakan, cadde üstü, balkonlu evde değil de; duvarı, çatısı, kapısı olan herhangi bir “ev”de barınmakla yetinirsiniz.
Ama asla ve asla, bu çağda elektrik, su, ısınma yakıtı kullanmadan; ekmek, çay, şeker, yağ gibi en temel gıda maddeleri olmadan yaşayamazsınız.
Diğerleri şöyle dursun da; “otomotik zam”ma bağlanan elektrik ve doğalgaz; bu hükümetin bu halka yaptığı en büyük zulüm…
Ne demek “otomatik zam”?
Hükümet yetkililerin ve onların görevlendirdiği uygulayıcıların deyimiyle “otomatik zam”, “Maliyet Bazlı Fiyatlandırma Mekanizması” demek…
Yani, hükümet diyor ki, “ben ithal ettiğim ve ürettiğim elektriğin veya doğal gazın toplam maliyetini hesaplarım. Satıp, tahsil ettiğim toplam miktara de bakarım. Birbirini karşılamıyorsa, zarar ettiysem, ya da kâr edemediysem, bir sonraki ay o oranda zam yaparım”…
Yok ya???
Sen kurumunu kötü yöneteceksin, yöneticilerine bilmem ne kadar maaşlar, ikramiyeler dağıtacaksın, kurum olanaklarını, misafirhânelerini, araçlarını yandaşlarına peşkeş çekeceksin; daha önemlisi de on binlerce konutun, işyerinin kaçak elektrik, kaçak doğal gaz kullanmasını engellemeyeceksin; sonra da tüm bu hovardalıkların hesabını bana çıkartıp, “otomatik zam”la, her ay benden haraç alacaksın…
Böyle bir mantıkla, kışın en soğuk ayazında bile doğalgazını kısan; fatura yükselmesin diye televizyon izlemekten imtina gösteren; sırf yaşamış olmak için her türlü insani olanaklardan yoksun kalmayı kabullenen insanlara zulüm değil de nedir?
Güya enflasyon yıllık yüzde 8-9’muş… Hımmm.
Sadece doğal gazda bu yılın ilk 7 aynıda yüzde 29.3 zam yapıldı. Son 4 yılda ise yüzde 123.5… Kış gelmeden, muhtemelen ekim ayında bir zam daha var. Uzmanlara göre geçen yıl aylık 200 YTL doğal gaz faturası ödeyen bir aile, önümüzdeki sezon en az 420-430 YTL ödeyecek.
“4 yıl elektriğe hiç zam yapmadık” sloganıyla geçen yıl seçime girip halkın yüzde 47 oyunu alan AKP iktidarı; seçimden bu yana elektriğe yüzde 45.44 zam yaptı. Önümüzdeki aylarda da bu artış sürece ve geçen yıl ekim-kasım ayında ortalama 60 YTL elektrik faturası ödeyen bir abone, bu yıl ekim ayından itibaren en az 100 YTL ödeyecek.
İnsaf…
Biraz vicdan.
Haydi her şeyi bir yana bıraktık. İnsanların nefes almayı, yaşamak saydığı bir mütevazılığa bari saygılı olun biraz.
Bu insanları patlama noktasına getirmek için, kendinizi daha fazla zorlamayın.
Altında kalırsınız o enkazın.

Herkesin gözü önündeki yurt, nasıl "kaçak" oluyor?

2008-08-05T05:38:00.000-07:00

Güngören’de trafiğe kapalı bir yolda, insanların en kalabalık bir saatte konulan bomba 18 can aldı; kadın, yaşlı, çocuk, doğmamış bebek…

Faili kim?

Şu örgütten, bu örgütten… Kısaca teröristler.

Konya’da da bir patlama oldu. Bu patlayan bomba değil, gazdı.

Burada da 18 kişi can verdi. Hepsi çocuk, hepsi 8-16 yaşlarında kız çocuğu.

Faili kim?

Bilen yok.

Yurdun banyolarına sıcak su sağlayan mutfaktaki ısıtıcı binanın dışında bulunan LPG ile çalışıyordu. Ancak bu ısıtıcıya gaz akışı sağlayan LPG borusu belirlenemeyen bir nedenle yerinden çıktı. Öğrencilerle birlikte sabah namazı için uyanan ve gaz sızıntısının farkına varan bir yurt görevlisinin elektrik düğmesine basmasıyla birlikte yurtta büyük bir patlama meydana geliyor, bina çöküyor ve 18 ana kuzusu enkaz altında can veriyor.

Müftü, kız yurduna “kaçak” diyor.

Milli Eğitim Müdürü “İzin alınmadan faaliyet gösteriyormuş” diyor.

Devlet Bakanı Sait Yazıcıoğlu, “Kaçak Kuran kursunun bizimle ilgisi yok” diyor.

İçişleri Bakanı Beşir Atalay “Cenaze için gerekli ceset torbaları, cenaze araçları, tabutlar olay yerine gönderildi. Devlet her türlü tedbiri aldı” diyor.

Sağlık Bakanı Recep Akdağ, Devlet Bakanı Nimet Çubukçu, “incelemelerde bulunmak üzere” Konya’nın Taşkent ilçesi Balcılar beldesine gidiyor.

18 kız çocuğu melek olup uçtuktan sonra, devlet her türlü tedbiri alsa ne olur, almasa ne olur? Sağlık Bakanı Devlet Bakanı olay yerinde “incelemelerde bulunsa” ne olur, bulunmasa ne olur?

Olaydan sonra bir Konyalı, tv ekranlarında şöyle diyor: “Süleymancılar’ın Konya’da 90 tane kaçak Kuran kursunun olduğunu bilmeyen yok… Bugüne kadar hiçbir kurum, hiçbir yetkili bu konuda hiçbir çaba göstermedi. Yine Konya’da devletin 330, cemaatlerin 400 Kuran kursunun olmasının da nasıl bir anlayışla karşı karşıya olduğumuzun göstergesi.”

Ülkede bunun gibi kaç tane kaçak cemaat kursu var, yurdu var, sayısını bilen yok.
18 yavrucak, melek olup uçtuktan sora “Devlet her türlü tedbiri aldı” diyeceğinize, bu kaçak kursları tespit edip kapatmak devletin görevi değil mi? Siz yapmayacaksınız bu denetimi de, kim yapacak?

Daha yaşları 8, 9, 12,16…

Kim topluyor bu küçücük çocukları bir yurda, niye topluyor? Daha onlar kendi iradeleriyle karar verecek, yaşam biçimi seçecek durumda değiller ki… Onlar saf, temiz, umutları, hayalleri, gelecekleri olan yavrular.

Amaç ne olursa olsun; küçücük de olsa vicdan sahibi olan hiçbir insan böyle bir katliama, böyle bir anlayışa seyirci kalmamalı.

Suç ve ceza

2008-07-31T11:08:00.000-07:00

Dağ, fare doğurdu.

Defalarca yazdım, ben esas olarak parti kapatılmasına karşıyım.

AKP de olsa, DTP de olsa, partiler kapatılmamalı. Suçu kim işliyorsa, o cezalandırılmalı.

Fakat Anayasa bu, yasalar böyle.

Parti yöneticileri Anayasaya aykırı davranırsa parti kapatılır diyor Anayasa… Onun için de kapatılması için dava açılan partinin oyu yüzde 5 olmuş, yüzde 47 olmuş; bunun hiçbir önemi yok; tabi ki olmamalı da.

Anayasa Mahkemesi’nin önünde üç seçenek vardı.

Birincisi davayı reddetmek.

İkincisi partiyi kapatmak.

Üçüncüsü Hazine yardımını kesmek.

Mahkeme, üçüncü tercihi seçti.

5 aydır Türkiye’yi kaosa sürükleyen, bütün gündemleri aşağıya çeken konu da böylece kapanmış oldu.

Bu karar, Türkiye’nin geleceği açısından iyi mi oldu, kötü mü oldu bilemem; herkese göre değişir. Ama bence bu denli yaşamsal bir konuda mahkeme üyeleri 3 tercihle karşı karşıya bırakılmamalıydı.

Şahsen benim yetkim olsa, başka karar tercihleri sunardım mahkeme üyelerine.

Yazının başında dağ fare doğurdu dedim ya. Çünkü milletin beklentisinin böyle olduğunu sanmıyorum.

Çünkü, herkes iyi biliyor ki; AKP, anayasayı ihlal etti, Türkiye’nin temel taşlarını yerinden oynattı. Tüm kurumların özünü değiştirmeye yönelik tehlikeli eylemlerde bulundu.

Bunun için kesinlikle kapatılmasına karşı olmama rağmen; mutlaka cezalandırılmasından yanayım. Suç varsa, ceza da olmalı.

Örneğin Başsavcının iddianâmesinde adı geçen ve gerçekten Türkiye’yi geren, sistemi geriye doğru zorlayan açıklamalarda bulunan kişilere bazı yaptırımlar uygulanmalıydı.

Cumhuriyetin kurulmasını “travma” olarak niteleyen kafalar.

“Ulemaya soralım” diyen yaklaşımlar.

“Türban, velev ki siyasi simge” diye toplumu bölen zihniyetler.

“El Kadı’ya kefilim” diye anlayışlar.

‘‘Modern bir İslam devleti olarak Türkiye, medeniyetlerin uyumuna örnek olabilir’’ diye laikliği hiçe saymalar.

“Bazıları laikliği din gibi algılıyor. Laiklik din olursa aynı anda Müslüman olunamaz. İnsan iki dine mensup olamaz” gibi kışkırtmalar.

“Meclis'e çarşaflı bile girilebileceği”ni savunanlar.

“Siz ifade özgürlüğüne tam sahip değilseniz, kapatılmamak için, önünüze engeller çıkmaması, iktidara giderken bir takoza ayağınız takılıp da düşmemek için yalan söylemeye, samimiyetsiz davranmaya, takiyye yapmaya mecbursunuz” diyen yöneticiler.

Kurumlar Vergisi Kanunu’na “sendikaların dernek, cemaatlerin ise vakıf sayılması” hükmünün getirilerek, cemaat kavramının yasalara girmesini sağlayan siyasiler.

“Ben İstanbul’un imamıyım”, “Elhamdülilah şeriatçıyım” diyen ayrımcılar…

Cezasız kalmamalıydı.

Parti kapatılmadan, bu eylemler karşılık bulmalıydı.

"Tercih", bazıları için önemli!..

2008-07-27T15:03:00.000-07:00

İnsan hayatında çok sık tercih dönemleri vardır. Her tercih, kişiyi değişik bir yöne sürükler.

Gençler için hayatın en önemli tercihlerinden birisi, kuşkusuz üniversite tercihi.

Bugünlerde yüz binlerce genç de, o tercih sıkıntısını yaşıyor.

Tabi ki herkes, aldıkları puana göre en iyi sıralamayı yapmak için araştırıyor, danışıyor, hesaplıyor, düşünüyor…

Cin gibi zeki bir yeğenim var. Fakat okumaya pek meyilli değil. Fazla çalışmadı, kayıtlı olduğu halde dersaneyi de çoğu zaman astı; canı istedikçe gidip geldi.

Yıl içinde ne zaman “Dersler nasıl?” diye sorsam; “Eşit ağırlıktan tıpı yakalamaya çalışıyorum” diye gırgıra aldı üniversiteyi.

ÖSS’ye girmeden bir gün önce benim çocukları arayıp ertesi gün sınavın saat kaçta olduğunu, sınav süresinin ne kadar olduğunu soracak kadar da önemsemedi sınavı… Dedim ya cin gibi diye; yine de hatırı sayılı bir puan aldı.

Tercih zamanı geldi çattı ya; sanki hayatının önemli bir noktasında tercih yapacak o değil. İnsan sayısal oynasa daha çok düşünür. Sonunda tercih işini de benim oğlana bıraktı “Sen tercihleri yap, benim için fark etmez, ben gider okurum. Zaten D…’ın oğlu üniversite okuyor desinler diye gidi okuyacağım diye başından savdı… Hayırlısı… Bekleyelim sonucu, bakalım n’olacak?

Geçen yıl iyi bir puan almasına rağmen, ille ki istediği bölümü tutmuyor diye, 1 yıl daha hazırlanmış bir çocuk tanıyorum. Bu yıl da çok iyi puan almış… Ama yine istediği okula girebilecek mi tam kesin değil. “Tek tercih yapacağım, olmazsa 1 yıl daha hazırlanacağım” diye tutturmuş. Yine giremezse 1 yıl daha hazırlanacakmış… Tutarlı olmak kararlı olmak, istikrarlı olmak, azimli olmak güzel de; bunca yıl kaybı ne olacak? Gelecek yıl istediği puanı, hatta bu yılki o yüksek puanı alacağının garantisi mi var?

Son yılların gözde bölümü, iyi üniversitelerin işletme bölümü… Onun dışında tıp, elektronik, bilgisayar, endüstri, tercihlerde ilk sıralarda oluyor hep. Tabi bunları yazmak için puanın yeterli veya yakın olması lazım. Bazılarının genel sıralamasına bakıyorsun, istediği bölüme ve o bölümün geçe yıl en son aldığı sıraya bakıyorsun; mucize lazım… Ama yine de tercihini sorduğunuzda “torpil olmazsa, hakkımı yemezlerse kesin girerim” gibi bir tavır içinde… Sizi kandırdığı bir yana, kendini de kandırıyor.

Puanı çok düşük olmasına rağmen, mutlaka bir okula girmek isteyenler için de birkaç ipucu vereyim. O kadar zahmet edip sizler için hiçbir fedakarlıktan kaçınmadan araştırdım… Hem düşük puanlı, hem geleceği var… Azerbaycan Devlet Neft Akademisi (Bakü) Petrol-Gaz Boru Hatları ve Depolama Proje İnşaat İşletme bölümü; Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Tekstil Terbiye Öğretmenliği programı; Karadeniz Teknik Üniversitesi Sürmene Deniz Bilimleri Fakültesi Balıkçılık Teknolojisi Mühendisliği; Gazi Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Mobilya ve Dekorasyon Öğretmenliği; Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi Kuaförlük ve Güzellik Bilgisi Öğretmenliği; Afyon Kocatepe Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Makine Resmi ve Konstrüksiyonu bölümü; İstanbul Beykent Üniversitesi Yabancı Diller Yüksek Okulu Uluslar arası Lojistik ve Taşımacılık bölümü; İstanbul Üniversitesi Ormancılık Meslek Yüksek Okulu Av ve Yaban Hayatı bölümü; Muğla Üniversitesi Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Meslek Yüksek Okulu da Konaklama İşletmeciliği bölümü; Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Talaşlı Üretim Öğretmenliği; İstanbul Üniversitesi Veteriner Fakültesi At Antrenörlüğü bölümü; İstanbul Üniversitesi Veteriner Fakültesi At Antrenörlüğü bölümü. Yine aynı üniversite ve fakültenin Atçılık İşletmeciliği ile Nalbantlık bölümü…

Tercih, bazıları için önemli… Tabi, puanınızı, sıranızı göz ardı etmeyeceksiniz. Puanınız, size ihanet ettiyse veya ÖSYM yetkilileri size gıcık gidip, düşük puan gönderdilerse; benim önerdiğim bölümleri yabana atmayın.

Dua edersiniz.

12 Eylül'ü bize darbe diye yutturmuşlar!.

2008-07-21T02:53:00.000-07:00

Kenan Evren, 12 Eylül’de yaptıkları şeyin darbe olduğunu yıllarca bize yutturdu.
27 Mayıs’çılar da, 12 Mart’çılar da öyle.
Görev başındaki generaller, radyolara, televizyonlara çıkıp “İç tüzüğün verdiği yetkiye göre, devleti ve vatanı koruma ve kollama…” diye başlayan bildirileri okuyunca ve de parlamentoyu feshedip, yönetime el koyunca, biz de darbe yaptılar sandık.
Türk demokrasi tarihinde yaşanan kesintiler; kimi zaman fiili yönetime el koymalar, kimi zaman da mevcut hükümetlere verilen muhtıralar; bize darbe veya darbe girişimi diye lansedildi. İnanalım diye de, yüz bin kadar kişiyi gözaltına aldılar. On bin kadar kişiyi tutukladılar, 3-5 bin kişiyi işkenceden geçirdiler. 50 kadar kişiyi astılar. Öğretmenleri, memurları sürdüler, kitapları yaktılar filan. Hepsi göstermelikmiş, bizi darbeye inandırmak için.
Oysa, Ergenekon soruşturmasıyla anlıyoruz ki; bizi resmen aldatmış, sözde darbeciler.
Ne onların yaptıkları darbeymiş, ne de kendileri darbeci.
Ben şahsen, şofbende tabanca saklamayana darbeci demem arkadaş. Kasanda da her an için 3 milyon Dolar para bulunduracaksın.
Etkili, yetkili askeri makamlarda bulunan general, amiral, albay, binbaşı darbe mi yaparmış? Darbe yapmak için önce gazeteci olacaksın. Ülkede demokrasiyi yıkıp, dini esaslara dayalı devlet kurmak isteyenlerin olduğunu yazıp çizeceksin. “Ergenekon, her yere kon” diyeceksin.
Hadi gazeteci değilsin diyelim. O zaman ciddi bir “oda”nın birisinde ya da siyasi partilerin birisinde yönetici konumunda olacaksın. Çıkıp, memleketin, vatandaşın sorunlarını anlatacaksın, çözüm yolları önereceksin.
İlla ki darbe yapmak için asker kökenli olmak gerekiyorsa; o zaman emekli olduktan sonra şehir şehir, kasaba kasaba gezip konferanslar vereceksin, panellere katılacaksın. En azından bir sivil toplum örgütünün başında olacaksın.
Darbeciliğin siyasi ayağı da olmalı. Mensubu bulunduğun partinin uygulamalarını eleştirip, disiplin kurulunca partinden ihraç edilmezsen darbeci olamazsın.
Sadece siyasilerle, sivil toplum örgütleriyle, emekli paşalarla darbe olmaz tabi. Aranıza öğretim üyelerini, eski rektörleri de alacaksınız ki, darbe cahil kalmasın…
Ha; az daha mafyaları, çeteleri unutuyordum… Darbe koşullarını hazırlamak, toplumda korku yaratıp, tedirginlik oluşturup, insanların “Keşke darbe olsa da, şu işler düzelse” demesini sağlamak için bu yasadışı örgütlenmelere de ihtiyaç var… Hem böylece, kim darbeci, kim çete mafya, içinden çıkmak da zor olur. Darbe örgütlemesinin çözülmesini zorlaştırmak için, aranıza susurlukçu, eski MİT’çi, eski polis de katacaksın ki, bu işin üzerine gidenlerin kafası karışsın.
Tabi bu kafa karıştırma işi çok önemli. Olur olmaz kişilerle fotoğrafla çektireceksin. Tüm telefonlar dinlendiği için, darbeci arkadaşlarınızın dışında herkesi arayıp, kadro sayısını kabarık göstereceksin. Böylece iddianame 2 bin 500 sayfaya, belge 2 milyona çıkacak ki, kimse bırakın incelemeyi, sayfaları, belgeleri saymaya bile zaman bulamayacak.
İşte darbecilik böyle olur.
Kenan Evren’in ve öncekilerin yaptığı; darbe tiyatrosu, darbe müsameresiymiş meğer.
Allah bizi, böyle tiyatrolardan, müsamerelerden korusun.

PARİS

2008-07-15T07:42:00.000-07:00

Paris, Fransa'nın başkenti ve Île-de-France bölgesinin merkezidir ve Seine nehri'nin üzerine kurulmuştur. Tüm dünyada anıtları, sanatsal ve kültürel yaşamı ile tanınmış (bilinen) olan Paris aynı zamanda dünya tarihinde önemli bir şehir (kent) olmakla birlikte, başlıca ekonomik ve politik merkezler arasında yer almakta ve uluslararası taşımacılığın geçiş noktalarından birini oluşturmaktadır. Moda ve lüksün dünya başkentidir ve "Işık Şehir" (Ville de Lumière) diye de anılmaktadır (bilinmektedir.)2004 yılında Paris şehir sınırları içindeki nüfusun 2.153.600 kişi olduğu INSEE (Institut national de la statistique et des études économiques - Ulusal istatistik ve ekonomik çalışmalar enstitüsü) tarafından tahmin edilmektedir. [1] 20. yy.'da şehir sınırlarının dışına taşarak büyümüş ve banliyöleriyle birlikte 2007'da 12,1 milyonluk nüfusa ulaşmıştır. [2]. Paris şehrinin özlü sözü Latince "Fluctuat nec mergitur" yani "Sallanır ama batmaz" (Fransızca:« Il est battu par les flots sans être submergé »). Şehrin armasındaki "Scilicet" yani gemiyi anlatmak için kullanılır. Bu gemi Ortaçağ'da şehri yöneten güçlü "Gemiciler" (Nautes) ya da "Su tüccarları"nın kurduğu birliği sembolize eder. Şehrin koruyucusu, 5. yy.'da Attila'yı şehri yıkmaması için ikna ettiğine inanılan Azize Geneviève'dir
netten alıntıdır

LUXURY YACHT

2008-07-14T12:42:00.001-07:00

Foster + Partners - Yachtplus (Copyright Foster +Partners)Platinum, the world’s largest yacht, here in Dubai

For the city-country Monaco Foster + Partners has designed a yacht club that features a nautical iconography, to be more precise – that of a luxury yacht. The stepped decks, aerodynamic perimeter, fully glazed facades, and – off course – flags on the back.The building is mainly used as a stage, simultaneously for yacht-races at the seaside and the famous F1 Grand-Prix at the roadside. The decks are further programmed from the lower level upwards with shops, a rowing club and sailing school, then a clubroom, bar and restaurant, further up a ballroom, and to finish an apartment for the club secretary together with a series of cabins for visiting guests.The iconography and function of the building is similar to the stacked-decks-pavilion that David Chipperfield designed for the America Cup, in the city of Valencia.

Teknologi, LLC

2008-07-13T05:42:00.001-07:00

is a Healthcare Information Technology company. The company provides products and services that enable small and medium sized medical offices to provide better patient care while improving the bottom line.
The company's flagship product, MedSpeech, a voice-recognition-based transcription and Electronic Health Record system, enables physicians to create patient encounter records in real-time while eliminating the needs for traditional transcription services. Other Teknologi's products help streamline the medical office processes and workflow.
Teknologi's services department provides the full spectrum of IT services from system design, to implementation, to end-user support. Teknologi has the expertise and experienced helping medical offices select, implement, and integrate practice management and electronic health record systems.

Dragimoya: Teknologinørden fra Esplanaden fylder 95 år

2008-07-13T05:36:00.000-07:00

Dragimoya: Teknologinørden fra Esplanaden fylder 95 år

Teknologinørden fra Esplanaden fylder 95 år

2008-07-13T05:31:00.000-07:00

Af KRISTIAN HANSEN, Computerworld
Offentliggjort 11.07.08 kl. 13:02
Mærsk Mc-Kinney Møller førte Danmarks største virksomhed vellykket gennem den digitale revolution. Med sund fornuft og indsigt i teknologi fik han vendt it-bølgen til egen fordel.

Mærsk Mc-Kinney Møller. Foto: Carsten Andreasen.
På søndag fylder en af Danmarks mest betydningsfulde erhvervsfolk nogensinde 95 år.
Fra Mærsk Mc-Kinney Møller tiltrådte som ankermand hos Danmarks største virksomhed A.P. Møller - Mærsk i 1965, til han slap tøjlerne i 2003, har han styret organisationen gennem en digital revolution.
Ingen virksomhed vil kunne overleve denne periode uden at mærke og tilpasse sig de enorme it-fremskridt i samfundet og erhvervslivet, der er sket i perioden.Og skibsrederens succesrate og selskabets evige vækst vidner om, at Mærsk Mc-Kinney Møller ikke er tabt bag en it-vogn.IBM-gut og nørdTværtimod er skibsrederen kendt som lidt af en teknologinørd.Udover en indgående evne til at sætte sig ind i alle detaljer, herunder tekniske detaljer ved for eksempel opførslen af Operahuset, var det i Mærsk Mc-Kinney Møllers sekretariat, at ideen til Mærsk Data blev født.Tidligere skibsreder Bjarne Hansen, der har været direktionsassistent i sekretariatet, forklarer, at man tumlede med forskellige nye tiltag og ideer.“En havde dataudvikling som sin særlige arbejdsopgave. Han forlod sekretariatet for at koncentrere sig herom. Det blev siden til det store Mærsk Data,” siger Bjarne Hansen i bogen ‘Myten Møller’.Mærsk Data skulle groft sagt levere it til organisationen, frem for at dette skulle købes udefra.Men Mærsk Mc-Kinney Møller var opmærksom på, at det ikke er nogen let opgave at indføre nye arbejdsrutiner og mere effektive arbejdsgange ved hjælp af ny teknologi.“At ændre et organisationsapparat er ofte svært. Mennesket kan godt lide det tilvante. Men det er nødvendigt at finde nye, bedre, mere lønnende, men samtidig billigere veje og metoder, og det er spændende at medvirke hertil,” har Mærsk Mc-Kinney Møller udtalt i bogen ‘Den der har evnen’ om det fortsatte behov for at effektivisere forretningsgangene i rederiet.Mærsk-selskabets tætte forhold til IBM blev grundlagt tidligt.Det begyndte allerede i 1956, da A.P. Møller – Mærsk lejede sin første hulkortsmaskine hos IBM for 38.000 kroner om året. Det blev samtidig grundlaget for ‘elektronisk databehandling’ i Mærsk-koncernen.Det var vennen fra USA, Tom Watson, som Mc-Kinney Møller kendte fra et ophold i landet i sine unge dage, der inviterede Mærsk Mc-Kinney Møller med i bestyrelsen hos IBM, som den første udlænding nogensinde.IBM beskæftigede ved skibsrederens indtrædelse i bestyrelsen i 1970 260.000 mennesker og omsatte for 54 milliarder kroner årligt.Mærsk Mc-Kinney Møller fortsatte som medlem af bestyrelsen frem til 1984, hvor han faldt for aldersgrænsen.Dog fortsatte han i IBM’s rådgivende bestyrelse, ‘The Advisory Board’, der bestod af tidligere topchefer hos IBM. Her sad han frem til 1993.Og der hersker ingen tvivl om, at Mærsk Mc-Kinney Møller var respekteret i IBM’s bestyrelse, vidner udsagn fra bestyrelseskollegaer om.Digitalt image slår sprækkerEfter Mærsk Mc-Kinney Møller overlod roret for A.P. Møller - Mærsk til bestyrelsesformand Michael Pram Rasmussen, og inden det, administrerende direktør Jess Søderberg, begyndte it-problemerne for alvor at vælte ind over selskabet.Selskabets digitale image led store tab, da sammenlægningen med P&O Nedlloyd og indførsel af et nyt it-system var så dårlig en kombination, at kunder fik forkert fragt, til det forkerte sted til den forkerte pris.I rene it-udgifter kostede skandalen 1,3 milliarder kroner.Ifølge flere medier udløste problemerne, ikke mindst på image-fronten, et reelt blodbad på ledelsesgangene i koncernen, hvor flere blev afsat.Bestyrelsesformand Michael Pram Rasmussen fortsatte imidlertid.Formandens tilgang til it går uden om konsulenter.“De lover besparelserne, inden de kommer ind ad døren. Det er da hamrende useriøst. Jeg er holdt op med at læse tilbuddene. De ryger lige i papirkurven.” har bestyrelsesformanden sagt om it-konsulenter.Den administrerende direktør Jess Søderberg, der gik kort tid efter it-balladen, har måske også troet, at han kunne klare it-udfordringerne via interne ressourcer.I hvert fald kan han bedst betegnes som en it-utopist, der selv forsøgte sig som it-iværksætter i sine unge dage.Han havde en måske for stor tiltro til, hvad it kan udrette.Under alle omstændigheder lykkes udrulingen af det nye it-system og sammenlægningen med P&O Nedlloyd ikke - den var til en klokkeklar dumpekarakter på Esplanadens karakterskala.Hvad den gamle skibsreder Mærsk Mc-Kinney Møller mener om it-problemerne, er aldrig sluppet ud.Men hans tiltro til digitale tiltag under hans regerende tid i koncernen blev grundigt kombineret med omhu og omtanke - ikke gigantiske virksomhedssammenlægninger.Læs også "It-arven hos Mærsk"

Şeriat mı, darbe mi?

2008-07-07T12:33:00.000-07:00

Deveye sormuşlar, “Yokuşu mu seversin, inişi mi?” diye. Hani deve de “Bu işin düzü yok mu?” demiş ya.
Bugünlerde insanlar ya şeriatçı, ya da darbeci gibi görülüyor. Bir insan şeriatçı değilse, darbecidir; ya da darbeci değilse, mutlaka şeriatçıdır!..
Böyle bir tercihe zorlanabilir mi insanlar? Mutlaka şeriattan veya darbeden yana olmak zorunda mıyız? İkisinin arasındaki, sağdan sola, demokrasinin geniş yelpazesi içerisindeki yüzlerce, binlerce düşünce, inanç, dünya görüşü tercihinin birisinden yana olunamaz mı?
“Eve Dönüş” filmini izleyenlerin hafızalarından silinmeyecek bir olay vardı.
1980 darbesi döneminde insanlara en ağır suçlama “komünist” damgasıydı.
Bir insandan intikam alacaksanız, hasmınızsa, sevmiyorsanız “komünist” ihbarında bulunmanız yeterliydi.
“Eve Dönüş” filminde de kiracısını evden çıkartamayan bir ev sahibi, kiracısının komünist olduğunu ilgili makamlara bildirir. Hatta komünist bir örgütün liderlerinden olduğunu iddia eder.
Polis sorgusuz sualsiz kiracıyı gözaltına alır… Aylar süren ağır işkencelerin ardından kiracının iddia edilen kişi olmadığı anlaşılır ve serbest bırakılır ama, kiracı evine döndüğünde, erkekliği dahil bir çok değerini de yitirmiştir. Geceleri işkence korkularıyla uyanır, eşiyle, çocuklarıyla, çevresiyle normal insani ilişkiler kuramaz. Bir kuru iftira nedeniyle hayatı kararmıştır kiracının.
Daha sonraki dönemlerde, insanlara “komünist” suçlaması para etmedi. Çünkü Türkiye’de komünist partileri kuruldu, komünizmi savunmak suç olmaktan çıktı.
Tam da bu dönemlerde Türkiye’nin başına PKK belası sarıldı… Artık sevmediğiniz kişileri, hasımlarınızı, intikam almak istediğiniz insanları “PKK’lı bölücüdür” diye ihbar etmeniz, imzasız mektuplar yazmanız yeterli hâle geldi. Bu ihbarlarla da kim bilir kaç kişi işkencelerden geçti, kim bilir kaç kişi aylarca, yıllarca cezaevlerinde kaldı, kaç kişinin hayatı karardı.
Uzun yıllar süren bu suçlamalar artık demode olunca, şimdilerde yeni bir yafta bulundu: Darbeci…
Darbeyi askerler yapar diye bilirdik. Meğer gazeteciler, işadamları, emekli askerler, öğretim üyeleri, yazarlar-çizerler de darbe yaparmış; öğrenmiş olduk.
Ergenekon soruşturması kapsamında yüzlerce kişi gözaltına alındı. Şu anda 58 kişi tutuklu.
Bu kişilerle ilgili iddianame henüz hazırlanmadı ama, suçlama “Darbe yapmak amacıyla silahlı terör örgütü kurmak veya bu örgüte üye olmak ya da üye olmadan destek vermek”…
Yani deniyor ki, Türkiye’de darbe yapmaya teşebbüs etmek suçtur… Tabi ki suçtur. Darbe, aklı başında hiçbir insanın savunamayacağı totaliter, baskıcı bir eylemdir… Demokrasinin hiçbir ilkesinin uygulanmadığı bir uygulamadır. Tamam da darbe yapma teşebbüs etmek suçsa, darbe yapmak, darbeyi gerçekleştirmek çok daha ağır bir suç değil mi? Darbe yapmak için örgüt kuranlar, bugün gözaltına alınıyor, tutuklanıyorsa; bırakın teşebbüsü, planı; resmen darbe yapanlar hakkında niye bir soruşturma, yargılama yok? Bunu anlamak mümkün değil. Yani darbeye teşebbüs edersen büyük vatan hainisin; darbe yapar, başarılı olursan kahramansın.
Darbeler, insanlara hayatı zindan eden, yasaların, anayasanın, insan haklarının askıya alındığı, keyfi uygulamaların hüküm sürdüğü dikta rejimleridir. Bu rejimden bir avuç darbeci dışında herkes zarar görür. İnsanım diyen herkesin karşı çıkması gereken bir eylemdir.
Ama darbeye karşı çıkan herkesin de şeriatçı olması mı gerekir. Asla. Al birini vur ötekine. Darbeler ne kadar insanlık dışı uygulamalarla doluysa, şeriat yönetimleri de, o kadar çağdışı, insanlık dışıdır.
Bu işin düzü yok mu demiş deve…
Şeriat mı, darbe mi diyenlere de, “Demokrasi yok mu?” demenin zamanı şimdi. Bu ses gür yükseldikçe, darbeciler de şeriatçılar da amaçlarına ulaşamaz.
Demokrasi savunucularına, yanlılarına, bu dönemde büyük görevler düşüyor.

Ben de travma geçiriyorum

2008-07-03T02:32:00.000-07:00

Cumhuriyetin kurulmasının ardından kimler travma geçirdi; aradan 85 yıl geçmesine karşın hâlâ kimler bu travmanın etkisinden kurtulamıyor bilmiyorum ama; son gelişmelerden sonra ben resmen ağır travmalar geçiriyorum.
Hafızaları zorlayıp, son 1 yıla, 2-3 yıla gitmeye gerek yok. Son 3-4 ay içerisinde yaşadıklarımız bile aklı başında her insanın travma geçirip komaya girmesine fazlasıyla yeter.
Gelişmeler öyle hızlı ki, başdöndürücü nitelikte… Türkiye’de 3 ayda yaşananlar; herhangi bir Asya, Afrika ülkesinde 3-5 yılda; İsveç’te 10 yılda; İsviçre’de 15 yılda yaşansa, kıyamet kopar. Fakat Türkiye’de öyle şeyler oluyor ki, ne kimse anlam verebiliyor, ne de kimse gelecek için umutlarını koruyabiliyor.
Şubat ayından bu yana yaşananları kaba hatlarıyla bir hatırlayın. Siyasette, ekonomide dengeler altüst oldu; insanların psikolojisi bozuldu, metabolizmalarımız neye ulum sağlayacağını şaşırdı.
AK Parti’nin kapatılması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı dava açtı.
“Darbe yapmak amacıyla silahlı terör örgütü kurmak” iddiasıyla “Ergenekon” operasyonu başlatıldı.
Elektriğe 3 ayda yüzde 41 zam yapıldı.
Üniversitelerde kız öğrencilerin türbanla derse girmelerini öngören yasa, Anayasa Mahkemesi’nce iptal edildi.
AK Parti’nin kapatılma davasında, Başsavcı sözlü iddialarını, Yüksek Mahkeme huzurunda yaptı.
Pirinç fiyatları 2 kat arttı.
Ergenekon davasında bir adım daha atıldı, ünlü iş adamları, gazeteciler, emekli generaller gözaltına alındı.
“Petrolün varili 100 Dolara çıkarsa, Dünyada büyük kriz çıkar” derken, petorolün varili (1 Temmuz itibariyle) 149 Dolara yükseldi.
Son 3-4 ayda onlarca kez sınır ötesi harekat yapıldı, yurt içinde de PKK’ya yönelik operasyonlar sürdürüldü. Her gün şehit haberleri gelmeye devam ediyor.
İşsizlik oranı resmi rakamlara göre yüzde 10.7’ye yükseldi.
11 aydır yüzlerce kişinin gözaltına alındığı, 50 kişinin hâlen gözaltında bulunduğu, yüzlerce kişinin gözaltına alınması için hazırlıkların yapıldığı Ergenekon davasında iddianame hazırlıklarının sonuna gelindiği açıklandı. İddianamenin 2 bin 500 sayfadan ve 4 milyon belge ve delilden oluştuğu bildirildi.
Ekmek fiyatlarındaki artış yüzde 50’leri geçti.
AK Parti’nin kapatılma ihtimaline karşı, Tayip Erdoğan’ın yasaklı duruma düşmesi halinde; tekrar başbakan olabilmesi için yasalardaki boşluklar tespit edildi; hazırlıklar hızlandırıldı.
Yaz aylarının başlamasıyla birlikte, her yıl olduğu gibi yine orman yangınları başladı ve binlerce hektar ormanlık alan kül oldu.
Son yıllarda düşme eğilimi gösteren enflasyon; kasıtlı düşük gösterme çabalarına rağmen tırmanışa geçti.
Kuraklık nedeniyle özellikle tahılda büyük bir ürün kaybı yaşanıyor ve ekonomiye olumsuz etkisinin önümüzdeki dönemlerde ağır biçimde hissedileceği tahmin ediliyor.
Ergenekon davasındaki son gözaltına alma olaylarında izlenen yöntemler; ordu evlerine, askeri lojmanlara, evlere, işyerlerine düzenlenen baskınlar; telefon dinlemeleri; toplumda tüm bir tedirginlik ortamı ve gerginlik yarattı. Kimin ne zaman, ne yöntemlerle gözaltına alınacağı; neyle suçlanacağı merak edilir oldu; resmen bir “korku toplumu” oluştu.
Ben travma geçirmeyim de, kimler geçirsin?

Mehmet Atılgan

ERGENEKON VE ÇETELER

2008-07-01T13:37:00.000-07:00

(Not: Bu yazı, 25 Mart 2008 tarihinde tarafımdan yazılmıştır)

Kim, neden bu soruşturmaya ya da operasyona “Ergenekon”adını vermiş bilmem de; herhalde Dünyada, sağcısı, solcusu, İslamcısı, işadamı, mafyası, askeri, polisi, öğretim üyesi bir olup bir çete kurduğu, aynı dava dosyasında yer aldığı bir başka soruşturma olayı yoktur.
Evet, neden “Ergenekon”?
Nedir “Ergenekon”?
Ünlü Ergenekon Destanı’yla bu soruşturmanın ne ilgisi var?
Ya da bu ünlü destanla, bu ünlü soruşturmayı bileştirirsek, nasıl bir tablo ortaya çıkar, bir bakalım.
Ergenekon destanı, Göktürkler'in türeyişini anlatan bir Türk destanıdır. Genel olarak, düşman tarafından hile ile yenilgiye uğratılan Türklerin, Ergenekon Ovası'nda yeniden türeyip tekrar eski yurtlarına dönerek düşmanlarıyla çarpışmalarını anlatır. Türk illerinde Türk oku ötmeyen, Türk kolu yetmeyen, Türk'e boyun eğmeyen bir yer yoktu. Bu durum, başta Doğu Perinçek ve İlhan Selçuk olmak üze tüm yabancı kavimleri kıskandırıyordu. Yabancı kavimler, emekli tuğgenerel Veli Küçük ve mafya babası Sedat Peker önderliğinde birleştiler, Türkler'in üzerine yürüdüler.
Bunun üzerine Türkler çadırlarını, sürülerini bir araya topladılar; çevresine hendek kazıp beklediler.
Emekli yüzbaşı Muzaffer Tekin ve Susurluk sanığı Yaşar Öz’ün de aralarında bulunduğu düşman kuvvetleri gelince vuruşma da başladı. Günlerce savaştılar.
Sonuçta Türkler, bu savaştan galip çıktılar. Bu yenilgileri üzerine düşman kavimlerin hanları, beğleri konumundaki Gazeteci Vedat Yenerer, Doç Dr. Emin Gürses ve daha niceleri av yerinde toplanıp konuştular. Dediler ki: "Türklere hile yapmazsak halimiz yaman olur" Tan ağaranda, baskına uğramış gibi, ağırlıklarını bırakıp kaçtılar. Türkler, "Bunların gücü tükendi, kaçıyorlar" deyip artlarına düştüler. Başlarını gazeteci İlhan Selçuk ve yılların politikacısı Doğu Perinçek’in çektiği düşman, Türkler'i görünce birden döndü. Vuruşma başladı. Türkler yenildi. Düşman, Türkleri öldüre öldüre çadırlarına geldi. Çadırlarını, mallarını öyle bir yağmaladılar ki tek kara kıl çadır bile kalmadı. Büyüklerin hepsini kılıçtan geçirdiler, küçükleri tutsak ettiler.
O çağda Türkler'in başında İl Kağan vardı. İl Kağan'ın da birçok oğlu vardı. Ancak, bu savaşta biri dışında tüm çocukları öldü. Kayı (Kayan) adlı bu oğlunu o yıl evlendirmişti. İl Kagan'ın bir de Tokuz Oguz (Dokuz Oğuz) adlı bir yeğeni vardı; o da sağ kalmıştı. Kayı ile Tokuz Oguz tutsak olmuşlardı. On gün sonra ikisi de karılarını aldılar, atlarına atlayarak kaçtılar. Türk yurduna döndüler. Burada düşmandan kaçıp gelen develer, atlar, öküzler, koyunlar buldular. Oturup düşündüler: "Dörtbir yan düşman dolu. Dağların içinde kişi yolu düşmez bir yer izleyip yurt tutalım, oturalım." Sürülerini alıp dağa doğru göç ettiler. Geldikleri yoldan başka yolu olmayan bir yere vardılar. Bu tek yol da öylesine sarp bir yoldu ki deve olsun, at olsun güçlükle yürürdü; ayağını yanlış yere bassa, yuvarlanıp paramparça olurdu. Türkler'in vardıkları ülkede akarsular, kaynaklar, türlü bitkiler, yemişler, avlar vardı. Böyle bir yeri görünce, ulu Tanrı'ya şükrettiler. Kışın hayvanlarının etini yediler, yazın sütünü içtiler. Derisini giydiler.
Bu ülkeye Ergenekon dediler. Dediler demesine de yüzyıllar sonra, her ideolojiden, her meslekten, her konumdan insanların gözaltına alınıp, tutuklanacağı bir operasyona da bu ismin verileceğini nerden bilsinlerdi? Zaman geçti, çağlar aktı; Kayı ile Tokuz Oguz'un birçok çocukları oldu. Kayı'nın çok çocuğu oldu, Tokuz Oguz'un daha az oldu. Kayı'dan olma çocuklara Kayat dediler. Tokuz'dan olma çocukların bir bölümüne Tokuzlar dediler, bir bölümüne de Türülken. Yıllar yılı bu iki yiğidin çocukları Ergenekon'da kaldılar; çoğaldılar, çoğaldılar, çoğaldılar. Aradan dört yüz yıl geçti. Dört yüz yıl sonra kendileri ve süreleri o denli çoğaldı ki Ergenekon'a sığamaz oldular. Çare bulmak için kurultay topladılar. Dediler ki: "Atalarımızdan işittik; Ergenekon dışında geniş ülkeler, güzel yurtlar varmış. Bizim yurdumuz da eskiden o yerlerde imiş. Dağların arasını araştırıp yol bulalım. Göçüp Ergenekon'dan çıkalım. Ergenekon dışında kim bize dost olursa biz de onunla dost olalım, kim bize düşman olursa biz de onunla düşman olalım.”
Bu kararı duyan Hrant Dink davası sanıklarının avukatı Kemal Kerinçsiz Doç Dr. Ümit Sayın ve niceleri kara kara düşünüp çareler aramaya başladılar. Türkler, kurultayın bu kararı üzerine, Ergenekon'dan çıkmak için yol aradılar; bulamadılar.
O zaman bir demirci dedi ki: "Bu dağda bir demir madeni var. Yalın kat demire benzer. Demirini eritsek, belki dağ bize geçit verir." Gidip demir madenini gördüler. Dağın geniş yerine bir kat odun, bir kat kömür dizdiler. Dağın altını, üstünü, yanını, yönünü odun-kömürle doldurdular. Yetmiş deriden yetmiş büyük körük yapıp, yetmiş yere koydular. Odun kömürü ateşleyip körüklediler. Tengri'nin yardımıyla demir dağ kızdı, eridi, akıverdi. Bir yüklü deve çıkacak denli yol oldu…
Bu yol; Türkler’in kurtuluş umudu; İlhan Selçuk’un, Doğu Perinçek’in, Veli Küçük’ün, Susurluk sanıklarının, öğretim üyelerinin, emekli güvenlikçilerin ve hatta Akın Birdal suikastı sanığı Semih Tufan Günaltan’a, seri katil olduğu iddia edilen Durmuş Anuçin’e varıncaya kadar, sağcı, solcu, İslamcı, çete, mafya herkesin korkulu rüyası olur…
Sonra gök yeleli bir Bozkurt çıktı ortaya; nereden geldiği bilinmeyen. Bozkurt geldi, Türk'ün önünde dikildi, durdu. Herkes anladı ki yolu o gösterecek. Bozkurt yürüdü; ardından da Türk milleti. Ve Türkler, Bozkurt'un önderliğinde, o kutsal yılın, kutsal ayının, kutsal gününde Ergenekon'dan çıktılar. Türkler o günü, o saati iyi bellediler. Bu kutsal gün, Türkler’in bayramı oldu. Her yıl o gün büyük törenler yapılır. Bir parça demir ateşte kızdırılır. Bu demiri önce Türk kaganı kıskaçla tutup örse koyar, çekiçle döver. Sonra öteki Türk beğleri de aynı işi yaparak bayramı kutlarlar.
Kutlarlar, kutlamasına da… Düşman durur mu? İşçi Partili Ferit İlsever, Serhan Bolluk, Susurluk sanığı Sami Hoştan, Türkler’in bu toparlanmasını ve güçlenmesini bir türlü hazmedemezler. Bu ekibe kimler katılmaz ki?.. Eski yüzbaşı Zekeriya Öztürk, eski uzman çavuş Muhammet Yüce, Kahraman Şahin, Erol Ölmez, özel büro sorumlusu Erkut Ersoy, emekli kurmay albay Mehmet Fikri Karadağ, Hüseyin Görüm, Oğuz Alpaslan Abdülkadir, Hüseyin Gazi Oğuz, Sevgi Erenerol, Abdullah Arapoğlu, işadamı Levent Kara, Ümit Oğuztan , Vatan Bölükbaşoğlu…
Ergenekon'dan çıktıklarında Türkler’in kağanı, Kayı Han soyundan gelen Börteçine (Bozkurt) idi. Börteçine bütün illere elçiler gönderdi; Türkler'in Ergenekon'dan çıktıklarını bildirdi. Ta ki, eskisi gibi, bütün iller Türkler'in buyruğu altına girdi.
Bu durum; Doğu Perinçek, Veli Küçük, Sedat Peker, İlhan Selçuk, Danıştay saldırısı sanığı Alparslan Arslan gibi birbirlerine hiç benzemeyen , devletin gizli belgelerini eline geçiren, devlet içinde gizlice örgütlenmiş, darbe heveslisi kesimleri harekete geçirir. Onlar harekete geçer de, devlet uyur mu? Sabahın köründe evler basılır, bürolar aranır… Onlarca kişi gözaltına alınır, tutuklanır. Binlerce kişi listelenir, takibe alınır… Bunun adı da “Ergenekon”dur…

Ve bugün 1 Temmuz 2008

Aralarında Atatürkçü duruşlarıyla toplumun her kesiminin desteğini ve takdirini kazanan Mustafa Balbay, Sinan Aygün ve emekli generaller Hurşit Tolon ile Şener Eruygur'un da aralarında bulunduğu 25 kişi daha Ergenekon kapsamında gözaltında... Ergenekon'dan çıkalı yüzyıllar oldu, hâlâ nereye, nasıl yürüyeceğimizi bulamadık.
Sırada kimler mi var? Sen, ben, öteki, diğerleri... Hepimiz.

Drag - Blogcu

2008-06-30T12:46:00.000-07:00

Drag - Blogcu

Konuşa konuşa...

2008-06-28T12:53:00.000-07:00

Dersane binasının köşesine çekilmiş, dakikalardır cep telefonuyla konuşuyor. Daha 13-14 yaşlarında.

“Anne, kahvaltı hazır mı?” diye cepten telefon ediyor, yan odadaki annesine.

Kalabalık bir bilimsel toplantıda “Gördün mü, gördün mü?” melodisiyle bir telefon çalıyor. Açıp başlıyor bağırarak konuşmaya, “Alooo. Ben şimdi önemli bir toplantıdayım. Hafriyat işi bitti mi? Çimentoların üzerine naylon çekin, yağmur geliyor. Tamam tamam. Mıcır gelince haber verin, ben cepteyim” diyor.

Cafe’de arkadaşlarıyla sohbet ediyor… Bir yandan da numarasını gizleyip, karşı masada oturan arkadaşının telefonunu çaldırıp kapatıyor. Arkadaşı, sağa sola bakındıkça büyük zevk alıyor.

Mahalle bakkalı, soğuk demirci, mangal kömürcü, arabalarının camlarına iri puntolarla cep numaralarını yazmışlar.

“Örümcek bağladı zıkkım” diye hayıflanıyor, cep telefonuna bakarak. Kimsenin arayıp sormamasından şikayetçi.

Rehberde kayıtlı tüm numaraları çaldırıp kapatıyor. “Belki birisi arar da, herkes gibi ben de yollarda yürüyerek konuşurum, Herkes benim de cep telefonum olduğunu görür” diye…

Camilerin girişlerinde “Cep telefonunuzu kapatın” yazıları var.

“Cep-Aran” servisinden kontör kazanmak için, evlerinin telefonundan kendi cebini arıyor sürekli. Nasıl olsa, ev faturasını babası ödüyor.

Sınıfın arka sıralarına oturmuş, ders boyunca mesaj çekiyor ön sıradaki arkadaşına. “Ayda 200 kontörden fazla kullanmayacağım” diye kendi kendine söz vermiş. Yüklediği gün bitiriyor 199’unu. Kalan bir kontörle çaldırıp kapatıyor. Arayan arkadaşına da “Kusura bakma, benim kontörüm yoktu da…” diye mazeret bildiriyor.

“Ekmek lâzım mı?” diye soruyor karısına telefonla; 500 bin liralık ekmek için 700 bin liralık kontör harcayarak.

Tam bankamatikte işlem yapacakken, cebi çalıyor. Öğrenci arkadaşıyla ders konuşuyor uzun uzun. Sırada bekleyenler burnundan soluyor, umrunda değil. Onca konuşmadan sonra “biraz sonra görüşmek üzere” diye kapatıp, bankamatik işlemine devam ediyor.

Ve bir reklam: “23 milyon aboneye ulaştık”. Reklamı yapan Turkcell. Avea’nın abone sayısı 4.5 milyon. Telsim’in 7 milyon. 70 milyonluk Türkiye’de 35 milyon cep telefonu abonesi yani… Telekom’un sabit telefon abonelerini ve konuşma bedelini saymazsak; 35 milyon cep abonesinin yıllık konuşma faturası, tam 8.5 milyar dolar. 8.5 milyar dolar; Avrupa Birliği’nin 10 yıllık müzakere süresince Türkiye’ye taahhüt ettiği yardımın miktarı… !0 yıllık yardım taahhüdü kadar, bir yılda cepten konuşuyoruz. Ha bir de, Türkiye’de bir yılda yeni alınan veya değiştirilen cep telefonlarının bedeli var. O da, tam 2.5 milyar dolar…

“İnsanlar konuşa konuşa, hayvanlar koklaşa koklaşa” demiş atalarımız. Sabit telefon hariç, 8.5 milyar+2.5 milyar= 11 milyar dolar pahasına yerine getiriyoruz, atasözünün gereğini… Ülkenin 1 milyar dolar için el-avuç açtığı bir dönemde, 11 milyar dolarlık konuşarak anlaşacağımıza, keşke koklaşa koklaşa iletişim kursaydık.

Neyse... Şimdi müsadenizle, “Devletin bekâsı, ülkenin selâmeti ve cep yoluyla yapılan müsrifliğin önlenmesi için” tüm tanıdıkları arayıp bu yazımı okumalarını söylemem lâzım. Gidip kontör yükleyeyim bari.

Turnuvanın delisi Türkiye'ydi!..

2008-06-26T11:29:00.000-07:00

Çeyrek final maçları oynanırken, bir tahminde bulunmuş ve yarı finale Almanya, İspanya, Türkiye ve Hollanda’nın çıkacağını söylemiştim. Dörtte üç isabet yakaladım ve Hollanda dışındaki üç takım yarı finale çıktı.
Bizim Hırvatistan’ı eleyeceğimize çok az kişi inanıyordu; bunlardan birisi de bendim. Tıpkı çeyrek final öncesi guruptan çıkacağımıza emin olduğum gibi… İnanıyordum, çünkü her ne kadar bireysel yıldızlarımız olmasa da tüm gücünü, performansını ortaya koyup, yüreğiyle oynayan, pes etmeden maçın son dakikasına kadar kazanma hırsıyla oynayan başka takım yok turnuvada.
Fatih Terim’in sakat olduklarını bildiği halde Gökhan Zan, Servet Çetin ve Emre Belözoğlu gibi futbolcuları kadroya alıp; özellikle savunmanın göbeğine alternatif isimler düşünmemesi, gerçekten büyük hataydı. Bir de, uluslar arası deneyimi yüksek olan Yıldıray, Halil ve Fatih Tekke gibi yıldızları kadroya almayıp; onların yerine Mevlüt, Tümer gibi futbolcuları tercih etmesi; futboldan birazcık anlayan herkesin tepkisine yol açmıştı.
Buna karşın önce guruptan çıkması, sonra çeyrek finalde Hırvatistan’ı eleyip yarı finalde Almanya’nın rakibi olması, büyük bir başarıydı… Kabul etmek gerekir ki, Türkiye en bilinçli, en sistemli ve düzenli maçını da Almanya’ya karşı oynamasına karşın, kaleci hatasına kurban gitti ve Rüştü’nün iki hatasıyla final şansını kaybetti.
Buraya kadarmış.
Yaklaşık 20 günlük şampiyonayı genel hatlarıyla değerlendirdiğimizde., Dünyanın en çok konuştuğu takım, eminim ki Türkiye’dir. 3 maçı da geriden gelip lehine çeviren bir başka takım yok çünkü. 23 futbolcusundan 9’u sakat veya cezalı olan, yedek listesine göstermelik sakat futbolcu yazan bir başka takım da yok.
Gazetelerimizn yazdığı, spor yorumcularının söylediği gibi gerçekten bu turnuvada büyük performans sergileyen Arda, Servet, Aurello, Semih, Hamit gibi futbolcularımızın bonservis bedelleri 2-3 kat prim yaptı mı bilmiyoruz ama, kaleci Tolga hariç 5 maçta görev yapan 22 futbolcu da, futbol otoritelerinden umulmadık olumlu notlar aldı.
Turnuvanın epeyce ilginç yönleri vardı. Herkes kendisine göre onlarca ilginç noktalar sıralayabilir. Ben burada sadece iki konuya dikkat çekmek istiyorum. Birincisi, bizim dışımızda yarı finale kalan üç takımın (İspanya, Rusya, Almanya) teknik direktörlerinin, Fenerbahçe’yle ilişkileri… Fenerbahçe’nin 2008-2009 futbol sezonu için İspanya Teknik Direktörü Luis Aragones ile anlaştığı belirtiliyor. Almanya Teknik Direktörü Joachim Loew, Fenerbahçe’nin eski teknik direktörü… Ve Rusya Teknik Direktörü Guus Hiddink de yine daha önce Fenerbahçe’de teknik direktörlük yapmış bir futbol adamı…
Turnuvanın ikinci ilginç noktası da yine Rusya Teknik Direktörü Hiddink’le ilgili… Hiddink, Hollandalı. Elbette her futbolcu ve teknik adam, görev yaptığı takımın başarısı için çabalar, ter döker… Ama bir insanın kendi ülkesinin takımına karşı galip geldiğinde sevinme ölçüsünü çok merak ederdim. Bunun için de Hollanda-Rusya maçında Hiddink’i dikkatle izledim. Hiddink, Rusya’nın attığı golden sonra öyle aşırı sevindi ki, belki de hiç bir Rus o denli sevinmedi... Hele Rusya turu atlayınca gösterdiği sevinç, neredeyse tahrik derecesindeydi.

Oysa, İsviçre milli takımında oynayan KTürk asıllı Hakan Yakın, Türkiye’ye gol attığı zaman bırakın aşırıyı, normal bir sevinç bile göstermemişti. Annesi bile sevinmediğini itiraf etti. Düşünün, Almanya’yla oynadığımız yarı final maçında Almanya’nın başında bir Türk Hoca olsaydı, örneğin bir Samet, bir Rıza, Yılmaz Vural veya Güvenç Kurtar… Ve bizi elediklerinde Hiddink’in gösterdiği sevinci gösterselerdi…. Eminim ki vatan haini ilan edilir ve Türkiye’ye girişi yasaklanır; belki de fetvalar verilir, katli vacip denirdi. Aslında Hollandalılar’ın milliyetçiliği de aşırı dozdadır ve . ‘Oranje- portakal renkli kraliyet ve haliyle milli takım’ dendiği zaman akan sular durur. Ama, internet sitelerinden okuyoruz ki, Hollandalılar’ın büyük çoğunluğu Hiddink’in bu aşırı sevinç hareketlerinden hiç de rahatsız olmadılar. “Adam işini yaptı, başarılı oldu ve sevindi” diye de görüş belirttiler.Pek çok ilginç konularla hafızalarımızda kalacak ve Türkiye’nin pek çok çevrelerce uzun zaman konuşulacağı bir turnuvanın sonuna geliyoruz. Şu bir gerçek ki, her turnuvanın bir delisi olur derler. Bu turnuvanın delisi, hatta çılgını Türkiye’ydi. Bir kez daha kutluyorum.

MEHMET ATILGAN

Milletçe psikopat olduk!..

2008-06-16T06:27:00.000-07:00

Çevremizdeki kötülükleri, tehlikeleri, insanlık dışı olayları gördükçe; herkese, her şeye kuşkuyla bakar olduk.

Hiç kimseye güvenememekte haklıyız. Kimin ne zaman size kötülük yapacağını, kazık atacağını bilemiyorsunuz.

Herkes birer zırh kuşanmış, kendini savunma içgüdüsüyle bu zırhı her ortamda, herkese karşı kullanmak zorunda hissediyor… Biraz inançla, güvenle zırhını araladığında, en yakın kişilerin bile akla gelmeyecek zararlar verebileceğine inanıyor insanlar.

Bunun için de; yardımlaşma, dayanışma, güven duyma, paylaşma gibi değerler, artık geçersiz birer sözcük olmaktan öteye gidemiyor.

Çok temkinli, aşırı dikkatli olduğumuzda, tüm kötülüklerden korunacağımızı sanıyor; tüm davranışlarımızı abartıyoruz.

Toplumun genel yargısı; siyasetçilerin hepsi üçkağıtçı, iş adamlarının tümü sahtekâr, belli bölgelerdeki insanların tamamı potansiyel terörist, az gelirle geçimini sağlayabilen herkes hırsız, sokaktaki insanların yarısı kapkaççı, yarısı dolandırıcı… Alımlı kadınların çoğu fahişe, kibar erkeklerin hepsi kadın avcısı…

*Çocuk, okula gitmek için evden ayrılırken, anne-babanın ilk uyarısı “Aman ha oğlum/kızım. Okulun etrafındaki uyuşturucu tacirlerine yaklaşma sakın”…

*Eşi, işe giderken kocası sıkı sıkı tembih ediyor: “Kapkaççılara dikkat et. Çantanı boynundan çapraz as… Şu sokaktan sakın geçme, orda tinerciler var. Yukarı sokağı dolan”…

*Kızını yolcu eden anne-baba, “Yanındaki yolcu yiyecek, içecek bir şey ikram ederse sakın alma. Dünyanın her türlü hâli var. İnsanları böyle uyutup, organlarını alıyorlar” demekten kendilerini alamıyor.

*Kocası arada bir eve geç gelse, karısı “Beni mutlaka aldatıyor” diye düşünüyor. Karısı biraz iyi giyinse, makyajına dikkat etse, özel bir telefon görüşmesi yapsa, kocası “acaba”ları sıralıyor içinden…

*Bir yakınınız veya akrabanız olmadık bir zamanda arasa, “Kesin para isteyecek” diye temkinli davranıyor, geçim sıkıntısından filan söz etmeye başlıyorsunuz hemen.

İnsanlar, sadece insanlardan gelebilecek tehlikelere karşı değil, doğadan, çevreden, diğer canlılardan gelebilecek zararlara karşı da neredeyse birer psikopat haline geldi.

*Çocuk annesine “Anne yarın öğretmen bizi sınıfça pikniğe götürecek” diyor…
Annenin cevabı hazır. “Aman yavrum, pikniğe gidilecek sıra mı? Her tarafta kene kol geziyor. Asla izin vermem”…

*Biraz üşütsek, ateşimiz yükselse “Ya kuş gribidir, ya hepatit” diye olmadık tahliller yaptırıp, o doktor, bu poliklinik dolaşıyoruz. Her gittiğimiz sağlık kuruluşundan aldığımız onlarca ilacı kullanıp, vücudumuzu ilaç manyağı yapıyoruz.

*Aldığımız tüm gıda maddelerinin önce son kullanma tarihine bakıyoruz. Sonra Tarım Bakanlığı’nın izni var mı, Sağlık Bakanlığı’nın denetiminden geçmiş mi diye minnacık yazıları inceliyor, yazılanların hepsinin doğru olduğuna kendimizi inandırıp, gönül rahatlığıyla tüketiyoruz.

*Tatile gidiyoruz. “Denizde kolibasili var mıdır, suyun ölçümleri yapılmış mıdır” paranoyasıyla, denize girmeden, pansiyon balkonlarında okey oynayıp dönüyoruz tatilden.

*En çok ayda bir,ortaya bir deprem senaryosu atılıyor. Günlerce onu tartışıyor, depremle yatıp depremle kalkıyoruz.

İnsanlara, topluma, en yakınlarımıza güvenimiz yok.

Doğaya, çevreye, canlı-cansız tüm varlıklara kuşkuyla bakıp, kendimizi kuruyoruz.
Milletçe psikopat olduk tek kelimeyle.

Güvenden, yardımlaşmadan, paylaşmadan yoksun, herkese, her şeye endişeyle yaklaşan insanların, toplumun mutlu olması mümkün mü?

MEHMET ATILGAN

Türban, "kapatılmama"nın diyeti

2008-06-12T05:38:00.000-07:00

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, AKP için kapatma davası açtığında ve türban serbestisi yasasının iptali için Anayasa Mahkemesi’ne dava açıldığında Meclis Başkanı Köksal Toptan, her iki davayı kastederek “Ümit ediyorum ki, herkese oh dedirtecek bir karar çıkacak” demişti.
Meclis Başkanı bu sözü söylediğinde, herkese oh dedirtecek bir karar nasıl olur diye epeyce düşündüm.
Sonunda kendi kendime “Olsa olsa Anayasa mahkemesi, türban yasağını kaldırmaz. AKP için de hazine yardımının kesilmesi veya bazı AKP yöneticilerine siyaset yasağı getirilmesi gibi bir karar alınır. Böylece hem halkın gazı alınır, hem de AKP kapatılmayarak tansiyon düşürülür” dedim.
Anayasa Mahkemesi’nin üniversitelerde türbanı serbest bırakan yasayı iptal etmesinden sonra bu tahminim daha da güçlendi.
Herkes, “Yüksek mahkemenin türban kararı, AKP’nin kapatılma davasına da emsal temsil eder” diye yorumlar yapıyor bugünlerde. Ben tam tersini düşünüyorum ve hatta neredeyse eminim ki, AKP ka-pa-tıl-ma-ya-cak… En çok hazine yardımı kesilir, belki bazı kişeler de siyasetten men edilir. Sonuçta da ne şiş yansın ne kebap örneği, hem “laiklik elden gidiyor” diyenlerin öfkesi yatışır, hem de “halkın yüzde 47’sinin iradesi kapatılamaz” diyenler memnun edilmiş olur.
Gerçi herkes bir şeyin ucu kendisine dokununca feryat edip, demokrasiden, adaletten, hak-hukuktan bahsediyor; konu başkası olunca sesini çıkartmıyor ama, aklı selim düşünüldüğünde bir partinin kapatılması kadar adaletsiz bir uygulama yok. Eğer bir partinin yöneticileri, sorumluları; yetkilileri yasalara, anayasaya uymayan söylemler ve uygulamalar içinde olursa, o kişiler cezalandırılmalı… Hiçbir sistem, kendisini yok edecek, varlığına kasteden davranışlara izin vermez. Bunun tartışması bile olmaz. Ancak, böyle durumlarda cezalandırılması gereken, kişiler olmalıdır. Topyekün, kurumsal bir ceza, çağdışı bir yaklaşımdır.
Bugüne kadar Türkiye’de onlarca parti kapatıldı. Bugün de aynı yasalar geçerli. Şimdiye kadar parti kapatmalara karşı çıkmayanların ve yeterli çoğunlukları olduğu halde yasayı değiştirmeyenlerin, aynı şey kendi başlarına gelince demokrasi havarisi kesilmesi de hiç inandırıcı değil. Bunun adına “herkes, sadece kendisi için demokrat” denir.
Anayasa Mahkemesi’nin türban konusunda aldığı kararın bir başka boyutu daha var… Yüksem Mahkeme kararları, içtihat teşkil edeceğinden ve bundan sonra benzer biçimde mahkemeye getirilecek konularda, daha önce alınmış olan kararlar esas alınacağından, bundan böyle türban yasağının kaldırılması söz konusu olamayacaktır.
Türban ve kapatma davaları birlikte düşünüldüğünde ve çıkan karara bakıldığında şöyle bir özet yapılabilir bence… AKP, türbanı diyet ödemiştir ve bu diyet karşılığında, kapatılmaktan kurtulacaktır.
Anayasa Mahkemesi’nin AKP hakkında vereceği karar ne olursa olsun; Türkiye’nin parti kapatma ayıbından kurtulması gerekir. Herkes kendisi için değil, gerçek anlamda demokrat olma erdemini göstermeli ve hangi yelpazede, hangi eğilimde olursa olsun hiçbir partinin kapatılmaması için gerekli yasal düzenlemeler yapılmalıdır.

Mehmet Atılgan

Eskiden ve şimdi

2008-06-11T02:30:00.000-07:00

Birileri üşenmemiş, eski ile yeniyi karşılaştırıp bazı ayrımları yazmış.
Baktım ki, çok eksik var. Hem de çok önemli konularda.
Önce, kimin yazdığını bilmediğim karşılaştırmaları yazayım; sonra da benim aklıma gelenleri.

Eskiden bir memur maaşıyla dört kişi geçinebiliyordu.
Şimdi dört memur maaşıyla bir vatandaş zor geçiniyor...
Eskiden dansözler yılda bir kere televizyona çıkardı.
Şimdi bazı televizyon programlarını dansözler sunuyor...
Eskiden hükümetler ülke sorunu çözerdi.
Şimdi ülke, hükümetin sorunlarını çözmek için çırpınıyor...
Eskiden ekranlar siyah beyazdı.
Şimdi kan kırmızısı...
Eskiden basında fikir adamları vardı.
Şimdi, "onun-bunun" adamları var...
Eskiden atı alan Üsküdar'ı geçiyordu.
Şimdi yatı alan okyanusu geçiyor...
Eskiden eşeğe altın semer de taksan eşekti.
Şimdi beyefendi oluyor...

Bunlar, alıntı karşılaştırmalar. Biraz da ben ekleyeyim.

Eskiden çocuklar misketle büyürdü.
Şimdi disketle…

Eskiden davul dengi dengine çalardı
Şimdi zengine zengine çalıyor…

Eskiden büyüklerin eli öpülürdü.
Şimdi önüne gelen el-ayak öpüyor…

Eskiden büyüklerin sözü dinlenirdi.
Şimdi “telekulak”la herkes dinleniyor…

Eskiden insan, makamı şereflendirirdi.
Şimdi makam, insanı şereflendiriyor…

Eskiden borç yiğidin kamçısıydı.
Şimdi borç, icranın, hacizin kamçısı…

Eskiden Sezarı’ın hakkı Sezar’a verilirdi.
Şimdi herkes Brütüs…

Eskiden insanlar banka soyardı.
Şimdi sahipleri bankaları soyuyor…

Eskiden yoksullar çalardı.
Şimdi gücü elinde bulunduranlar çalıyor.

Eskiden siyasetçi geçinenler vardı.
Şimdi herkes siyasetten geçiniyor…

Ve… Halkın yaşamını karartan, canından bezdiren ekmek zamları…
Eskiden yılda bir, utanılarak ekmeğe zam yapılırdı.
Şimdi ayda bir, pişkin pişkin yapılıyor…

MEHMET ATILGAN

Bana kalsa ne yasaklar koyarım...

2008-05-26T01:11:00.000-07:00

Sigara yasağı, uzun yıllardır konuşulmasına rağmen son 1 yılda sıkça gündeme geldi. Ve geçtiğimiz günlerde de yasalaşarak uygulamaya konuldu.
Sigara yasağıyla ilgili olarak da, başka yasaklar konusunda da son bir yılda 4-5 yazı yazıp abartılı ve mantıksız yasaklara karşı çıktım.
Bu yazılarımı okuyanlar, benim tüm yasaklara karşı olduğum gibi bir kanıya varmış olabilirler.
Oysa, elimde imkânım ve yetkim olsa, o kadar çok yasak koyarım ki; herhalde en katı, acımasız “yassah”çıları bile mumla ararsınız.
Neler yaparım örneğin?
İlk başta Maliye Bakanı Kemal Unakıtan’a siyaset yasağı getiririm. Her türlü yetkisini elinden alır; apartman yöneticiliği dahil, hiçbir yerde yöneticilik yapmasına izin vermem. Oğlu Abdullah Unakıtan’a da ticaret yasağı koyar, bilye bile alıp satmasını engellerim, memleketin selameti için…
En çok rahatsız olduğum bir başka konu da tüm maçlardan önce İstiklal marşı okunması… Bağımsızlığı simgeleyen marşın, sanki savaşa gider gibi, spor karşılaşmalarından önce okunması benim çok tuhafıma gidiyor. Bunu da yasaklarım.
İbrahim Tatlıses’in müzik dünyasında “imparator” olarak anılması, çok yerinde bir şey… Sesiyle, yorumuyla, tam da bu unvana layık… Ama türküleri dışında yaptığı konuşmalar, espriler, öyle düşük ki; sanatındaki “imparator”luğu gölgeliyor. Tatlıses’e konuşma ve espri yasağı koymak; en başta hayranlarını mutlu eder sanırım…
Gazetecilere de bir yasak koymak lazım… Başbakan Tayyip Erdoğan’a ayaküstü, önceden haber verilmeyen soru sorma yasağı uygulamak şart… Böyle ani sorular karşısında Başbakanımız sinirleniyor., öfkeleniyor, kontrolünü kaybediyor… “Askerlik yan gelip yatma yeri değildir”, “Ananı da al git” gibi laflar edince de, günlerce, aylarca, Türkiye’de gündem değişiyor; onca sorun arasında gereksiz tartışmalar, gerginlikler yaşanıyor…
Toplumun mutluluğu, halkın huzur ve refahı, vatandaşın sağlıklı psikolojisi açısından; Milli Takım Teknik Direktörü Fatih Terim’e de, demeç verirken, televizyona çıkarken “mimik” yasağı koymakta büyük yarar var. Kaş, göz işaretleri, dudak yalamalarını izlerken, adamcağızın ne demek istediğine dikkat eden yok. Onca eziyet, zahmet çekip bir şeyler anlatıyor ama; röportaj bittiğinde insanların aklında kalan tek şey; kaş-göz, dil-dudak…
Bir tv kanalında yayınlanan “alaturka” mıdır nedir bir ses yarışması var… Programda 4 de jüri üyesi var. Okuduğumuz kadarıyla jüri üyeleri program başına 35 bin dolarla, 75 bin dolar arasında ücret alıyormuş. Alsınlar; Allah daha çok versin de… İçlerinde Armağan Çağlayan diye birisi var ki; adam sanki jüri üyesi değil, nöbetçi hakaret memuru… Senin gözünün üstünde kaşın var; üzümün çöpü var, armudun sapı var deyip, her yarışmacıya olmadık hakaretler yapıyor. İnsanları aşağılayarak para kazanılan başka bir meslek yoktur herhalde. Armağan Çağlayan’a değil ses yarışması, çelik-çomak jüriliğini bile yasaklamak lâzım.
Aslında toplumun ve ülkenin geleceği için daha konulması gereken aklımda epeyce yasak var. Onları da başka zaman yazmak üzere, çok gerekli son bir yasakla yazıyı bitirelim bugünlük. Radyo ve televizyon yayınlanan şarkı-türkülere de bir çeki düzen vermekte sayısız yarar var. Ne o öyle “Dam üstünde un eler-tombul tombul memeler”, “salla salla, gül memeler çağlasın”, “Halime’yi samanlıkta bastılar”, “Fadime’yle bir kerecik yatmayla dul olmaz”, “Göğüslerin yumru yumru/arılar mı soktu seni” gibi türküler…
Cık cık cık… İnsanın fikrini bozuyor. Bu gibi türküler de derhal yassahlanmalı…

MEHMET ATILGAN

Sigara yasağının saçmalıkları

2008-05-22T03:33:00.001-07:00

Toplumu rahatsız eden, sağlığı tehdit eden, özgürlükleri engelleyen konulardaki yasaklar, gerekli uygulamalardır ve kesinlikle karşı çıkmam mümkün değil.
Ama, her yasağın bir mantığı olmalı.
Örneğin sigara yasağını kapsamı ve uygulanma biçimi bana çok saçma geliyor.
Bu yasak Avrupa’nın neredeyse tüm ülkelerinde var. Ama, yasak uygulanırken; sigara içenlere de uygun ortamlar yaratılmış, onların haklarına da saygı gösterilmiş.
Öncelikle, harıl harıl sigara üretip, bütçesinde sigara gelirlerine yer ayırıp, giderlerini buna göre ayarlayan bir devletin; neredeyse tüm ülkeyi kapsayacak biçimde tanımlanan “kamu alanı”nda sigara içilmesini yasaklamasının mantıkla uzaktan yakından ilgisi yok.
Bir kahvehaneye gidip çay içeceksin; sigara yasak… Bir lokantada yemek yedikten sonra sigara yakacaksın; yasak… Bir okulda, devlet dairesinde derslerden, işlerden bunaldın, teneffüste, dinlenme arasında iki nefes çekeceksin; yasak… Trende yasak, vapurda yasak, uçakta yasak…
Tamam anladık, toplumun rahatsız olmaması için, bu mekanlarda yasak uygulanabilir ama; her yasağı koyarken önlemini de almak gerekmez mi? Tren, uçak, vapur seferlerini düzenlerken belli saatlerde sigaralı seferler koymak; bu yasakları koyanların görevi değil mi? Lokantalarda, kahvehanelerde sigaralı, sigarası bölümlerin düzenlenmesi, insan hakları açısından zorunlu değil mi?
Günde 8 saat derse giren bir sigara tiryaki öğretmenin haklarını korumak da devletin görevi değil mi?
Saatlerce kafasını kaldırmadan vatandaşın işlemlerini yapan bir devlet memurunun 1-2 saatte bir sigara içme hakkı olamaz mı?
3-4 gündür görüyorum, sigara tiryakisi memurlar, bir bahane ile -5-10 dakika izin alıp, dairesine en yakın bir tanıdığının işyerine gidip bir sigara içip geri işine dönüyor…
Toplumsal özgürlükleri tesis edelim derken, bireysel özgürlüklerin bu denli kısıtlanmasının tehlikeli noktalara varması hesapta olmayan biç o sorunu ve çelişkiyi de beraberinde getirir. Yasak; bizi yaşamın evrensel ve ebedi bir çelişkisine, bireysel özgürlükle toplumsal yaşam arasındaki gergin ilişkiye götürüyor.
Bu gerginliğin, zaten geçim sıkıntısıyla, toplumsal sorunlarla, terör bunalımıyla patlama noktasında olan milyonlarca insanımız arasında nasıl bir etki yapacağını düşünmüşler midir acaba, bu yasağı bu denli geniş ve katı kapsamda tutanlar?..
Eğer, toplumun sağlığı, özgürlüğü, fiziksel ve ruhsal rahatlığı esas alınacaksa, sigarayla birlikte onlarca alanda da yasaklar konulmalı o zaman… Örneğin cep telefonu… Kapalı alanlarda, sokaklarda, okul koridorlarında, devlet dairelerinin tüm birimlerinde bağıra bağıra herkesin rahatsız olacağı biçimde konuşmalardan da benim gibi herkes rahatsız oluyor. Önce devlet dairelerinde cep telefonuyla konuşmak yasaklanmalı…
Yanlış anlaşılmasın, insanları rahatsız edecek biçimde her yerde serbestçe sigara içilsin demiyorum. Ama sigara içenlerin de hakları korunmalı ve gerekli önlemler alınarak, sigara yasağının alt yapısı hazırlanmalı.
Bu yasağın uygulanmasındaki saçmalıklar ortadan kaldırılmalı…

MEHMET ATILGAN

Türkçe'ye çok yönlü saldırılar...

2008-05-12T03:05:00.000-07:00

Türkçe, resmen yok edilmek için büyük bir senaryoyla karşı karşıya…
Uluslar, sadece gönderlere çektikleri bayraklarla bağımsız olmazlar. Aynı zamanda dil bayraklarıyla, kültür bayraklarıyla özgür, bağımsız bir kimliğe sahip olurlar.
Her yıl Dünyada 10 binden fazla dil, yok olup gidiyor. Türkçe’nin de bu yitip giden diller arasına girmesi için sanki herkes, el birliği yapmışçasına, akla gelmeyecek biçimde dejenere etmeye, bozmaya çalışıyor.
Bazı siyasi kaygılarla, Arapça’yı, Farsça’yı ön plana çıkaran kesimlerin yanı sıra; Batı özentileriyle kendilerinin bile tam anlayamadıkları bir konuşma biçimini seçenler de Türkçe’nin yok olup gitmesi oyununda rollerini en iyi biçimde oynuyorlar.
İnsanoğlu’nun bugüne kadar eriştiği en önemli teknoloji internet, ne yazık ki Türkiye’de ve benzer ülkelerde dillerin yok edilme sürecine hizmet ediyor. Özellikle gençler; kimi zaman cümleleri kısaltma adına bye, mrb, slm gibi sözcüklerle, kimi zaman da özentilerle kendisinin bile tam anlamını bilmediği yabanca sözcüklerle güya entel cümleler kurma peşindeler.
Bir internet sitesinde bir gencimizin düşünü anlattığı bir paragrafı okuyunca hayretler içerisinde kaldım. Aktarayım da kararı siz verin.
“Düşümde: (“The Marmara Oteli”ne gittim. Kapıda “bodyguard”lar karşıladı. Hemen sağımdaki “cafeteria” çok kalabalıktı. “Loby”yi geçip “asansör”e bindim ve “roof”a çıktım. Pencere yanındaki bir masaya oturdum. Önümdeki “mönü”yü inceledim. Şık giyimli, oldukça kibar bir “garson”dan şekerli kahve istedim; ama yokmuş. Bana kendi “special”lerini önerdi; ben bir “kapuçino” ısmarladım. Hemen karşımda, yeşillikler arasına saplanmış bir beton hançer gibi bütün görkemiyle duran “Swissotel”i ve otelin duvarına kocaman kocaman yazıldığı gibi “The Bosphorus”un tadına doyulmayan manzarasını izledim uzun uzun. Bugüne dek İstanbul’a hiç böyle “panoramik” bakmamıştım. Karnım acıktı ama “mönü”de tanıdık bir yemek adı göremeyince yemekten caydım. “Kapuçino”mu bitirince “adisyon”da yazılı hesabı ödeyip kalktım. “Live music” olmadığı için benden “kons” almadılar. “Asansör”e binip aşağı indim. “Loby”den geçerken bu kez solumda kalan “cafeteria”nın “full dolduğunu(!)” gördüm. “Bodyguard”lara “by by” diyerek “bulvar”a çıktım,bir “taxi” çevirerek kendimi evime attım.”
İnternet dilinin saldırıları yetmiyormuş gibi şimdi de reklam dili, Türkçe’yi katlediyor.
Radyo ve televizyonlarda bir piliç reklamı yayınlanıyor. Ünlü sanatçılar çıkıp, “Sipi piliçleri, leziz, güvenilir, sağlıklı…” gibi laflar ettikçe, “dile ihanetin bu kadarına pes” demekten kendimi alamıyorum. Reklamını yaptıkları piliç markası; CP… Türkçe’de “Si” diye, Pi” diye bir harf var mı Allah aşkına? “Si”yi nota, “pi”yi 3.14 sabit sayı olarak biliriz de, alfabeye eklendiğini de bu reklam sayesinde öğrendik. Adam gibi çıkıp “CePe” biliçleri deyince, pilicin kalitesi mi düşüyor sanki? Ne bu özenti, ne bu dil katliamının mantığı?
Dilimize yerleşmiş bazı yabancı sözcükler vardır ki; tam Türkçe karşılığı olmadığından günlük yaşamımızda kullanmak durumunda kalırız. Örneğin televizyon, radyo, asansör, kalorifer, otobüs, taksi, gibi dilimize teknolojiyle girmiş Batı kökenli sözcüklerin yerine ne kadar Türkçe karşılık koymak istesek de, topluma yerleştiği için yine bu sözcükler kullanılıyor. Benzer biçimde; kalem, kitap, kelime gibi Arapça sözcükler de artık Türkçe’leşmiştir ve yadırganmamaktadır.
Dil zorlama kabul etmez. Toplum, zamanla günlük yaşamda kullandığı bazı yabancı kökenli sözcüklerin yerine Türkçe karşılık bulup, kullanmaktadır. Örneğin bir zamanlar kompütür olarak dilimize giren araç, şimdilerde herkes tarafından bilgisayar olarak tanımlanıyor. Eskiden muallim derdik, şimdi herkes öğretmen diyor. Daha 20-25 yıl öncesinde talebe derdik, şimdi öğrenci; mesele yerine, sorun; tatbik yerine, uygulama; vesika yerine, belge gibi sözcükler toplum tarafından zaman içerisinde benimsenmiştir.
Kimilerinin özentiyle, kimilerinin siyasal kaygılarla, kimilerinin de umursamazlıkları sonucu; tarihin en önemli dillerinden Türkçe, hızla yok olmaya doğru gidiyor.
Biraz duyarlılık…
Biraz sorumluluk…

MEHMET ATILGAN

Cinayet böyle şeylerden çıkar!..

2008-05-01T01:49:00.000-07:00

Cinayet böyle şeylerden çıkar!..
Ya da küfürün adını günah koymuşlar…
Resmen kafayı yiyeceğim.
Demedi demeyin. Kim ki bana Türkiye’de enflasyon yüzde 8, yüzde 10 filan lafını ederse, gözünün yaşına bakmam.
Valla bugüne kadar tavuk bile kesmemiş bir insan olarak, elimden bir kaza çıkar; olan, “enflasyon düşüyor” lafını edene olur, bilmiş olun.
Enflasyon rakamını tespit edenler; istedikleri gibi sonuç çıkartmanın yolunu bulmuşlar… “Enflasyon sepeti” diye bir kutu icat etmişler. İçine istediklerini atıp, istediklerini çıkartıyorlar.
Mesela bu ay enflasyon çok mu düşük çıksın istiyorlar. Sepetten, fiyatı artan maddeleri çıkartıyorlar; yerine modası geçmiş, hiç kullanılmayan, fiyatının artma ihtimali olmayan maddeleri koyuyorlar. Örneğin, siyah-beyaz televizyon, örneğin at nalı, örneğin gaz lambası… Bazen bakıyorlar ki millete ayıp oluyor; azcık yükseltelim diyorlar. Sepetin içinden, fiyatı artmayan kireç taşını, dinamiti çıkartıyorlar, yerine eh işte ihtiyaç sayılan, at heybesini, eşek semerini koyuyorlar; enflasyonu yüzde 8’den 8.5’e çıkartıyorlar.
Biz de geri zekalıyız ya, yutuyoruz.
Ekmek geçen yıl bu zamanlar ne kadardı? 25 kuruş. Yani 250 bin lira.
Şimdi ne kadar? 40 kuruş. Yani 400 bin lira.
Artış ne kadar? Yüzde 60.
Son 1 yılda kuru fasulyenin fiyatı yüzde 160 arttı.
Pirinç fiyatı yüzde 200 yükseldi.
1 yılda zeytin yağı, yüzde 133; peynir yüzde 50; şeker yüzde 40; un yüzde 70; çay yüzde 45, mercimek yüzde 70 zam gördü… Pirinçteki astronomik artış sonucu yetkililerin “bulgur yeyin” çağrısından sonra geçtiğimiz hafta da bulgurun fiyatı yüzde 80-90 arttı.
Temel ihtiyaç maddelerindeki ortalama artış, yüzde 50’nin üzerinde.
Bakın ciddi sivil enflasyon araştırmacıları, geçtiğimiz mart ayındaki artış oranlarını nasıl açıkladılar.
Yaş sebze ve meyvede yüzde 279, kurutulmuş ürünlerde yüzde 170, baklagillerde yüzde 246 ve hayvansal ürünlerde de yüzde 176…
Yine mart ayında kuru fasulye yüzde 30, kırmızı mercimek yüzde 19, et yüzde 12 arttı.
Peki devletin mart ayı enflasyon açıklaması ne? Yüzde 9.
İnsaf.
Yarın veya en geç pazartesi günü nisan ayı enflasyon rakamları açıklanacak. Göreceksiniz yine gülünç rakamlarla kandıracaklar bizi.
Sıkılmadan, utanmadan; “enflasyon sepeti”nin içindeki maddeleri çıkartıp, bir başkasını koyarak; nasıl oluyor da hâlâ “enflasyon yüzde 9-10” diyebiliyorlar anlayamıyorum.
Aslında anlıyorum da, bu denli aptal yerine konmak ağrıma gidiyor, onuruma dokunuyor.
Onun için, her an elimden bir kaza çıkabilir diyorum işte.
Aslında çıkabilir değil, kesin çıkar.
Ama maktul kim olur bilmem.
Herkes benimle enflasyon konuşurken, rakam telaffuz ederken, ayağını denk alsın.
Cinayet böyle şeylerden çıkar.
Allah korusun, benim cinayetle filan işim olmaz da; en azından okkalı bir küfür ederim haberiniz olsun.
Böyle durumlarda küfürün günah olduğunu hiç zannetmiyorum.

MEHMET ATILGAN

Sporların en güzeli; piknik...

2008-04-28T01:59:00.000-07:00

Üzerinize afiyet, sigaradan kaynaklı biraz nefes darlığı çekiyorum.

Gittiğim doktorlara daha muayene başlamadan “sigarayı bırak diyeceksen, hiç zahmet edip de uğraşma” diye peşin peşin pazarlık yaptığım için; hepsi de çare olarak spor öneriyorlar.

Eeee, bu yaştan sonra Aurellio gibi uyruk değiştirip futbol oynayamayacağımıza; Süreyya Ayhan gibi antrenörümüzle evlenip, üstüne üstlük doping yapıp, ardından da “sponsor bulun” deyip uluslar arası müsabakalardan kaçamayacağımıza göre; durumumuza en uygun sporu araştırmak durumunda kaldık.

Hemencecik bulduk da: Piknik.

Piknik yapmak, doğa sporlarının en zor ama en keyiflilerinden birisidir.

Uygun şartlar bir araya geldiğinde, tadından yenmeyen bir spordur. Bu sporun mana ve ehemmiyetini önce Anadolu’daki ozanlarımız türkülere yansıtarak anlattı ve “Yeşillim, yeşillim, yeşillim Amman/yeşil yaprak altında üşüdüm amman" dediler. Bunu duyan sanat müziği ustaları da aşağı kalır mı? Onlar da “O ağacın altını şimdi hatırlıyor musun?” diyerek, en güzel pikniğin ağaç altında yapılacağının altını çizdiler.

Ve insanoğlu, bunun üzerine, piknik yapmanın mana ve ehemmiyetini şarkılarla, türkülerle kavramış oldu. Bu sporun iyi tarafı; basketteki gibi 5 faulden sonra sizi oyundan atmazlar, steps filan da yoktur. Futboldaki gibi küfürden sonra kırmızı kart da yok. Greko Romen güreşte belden aşağı hamle yapamazsınız ama, piknikte bu sorun da yok.

Başka bir güzel yanı, hatta en güzel yanı; kimsenin gelip de “Niye yan gelip yatıyon” deme şansı ve hakkı yok. Hatta piknikteki hareketlerinizden dolayı hiç kimse “terbiyesizlik yapma lan. Ananı da al git” filan diyemez. Yani pikniğe ananızı da götürmenizde hiçbir sakınca yok. Başına bir hâl gelmez merak etmeyin.

Piknik için koşu parkurları, spor salonları veya olimpik havuzlar gerekmez, bu yüzden hükümetle, milletvekilleriyle ve belediye başkanlarıyla, hatta valilerle hiç işiniz olmaz. Ne vekillerin “kapalı spor salonuna şu kadar para tahsis ettik” gibi başınıza kakıncı olur; ne belediye başkanlarının “piknik kulübü”ne belediyemiz şu kadar yardım yapmıştır söylemlerine muhatap olursunuz; ne de valiler sizin pikniğinize müdahale için il genel meclisinde karar çıkartabilirler.

Haaa; piknik dönüşünde trafik ekiplerinin promil kontrolü konusunda bir şey diyemeyiz. Tek olumsuz ve güzel bir günü zehredebilecek tehlike bu.

Piknik için gerekli ekipmanlar da şunlardır: Mangal ve biraz kömür. Yeterli sayıda şiş ve ızgara. Bir top ile birkaç çalgı aleti de olursa fena olmaz...

Fenerbahçe maçını dinlemek için pilli radyo (Radyo ucuzundan olmalı. Spikerler yarım saat skoru söylemezse, kırmak serbest)…

Domates, roka, salatalık, soğan, taze nane, marul, maydanoz, limon, yeşil biber. Bol ekmek (adam başı bir tane sayın, fazladan da 2-3 tane daha alın. Davetsiz misafir filan gelir) Kişi başı 5 bira veya bir 35’lik… Yeterince et, kıyma veya tavuk; mevsime göre balık da olabilir; piknikte domatesli makarna yapmak gibi bir densizlik ayıp olur.

Herkes kendi sigarasını alsın, piknikte otlakçılık çok ayıp... Karışık meyve. Çocuklar için kola, meyve suyu. Eşofman ve spor ayakkabısı. Gününü anlam ve önemini ölümsüzleştirecek fotoğraf makinesi.

Bu malzemeler eksiksiz olarak tamamlanır ve bir pazar sabahı yola çıkılır. Güzel bir dağ eteğinde, yeşillikler içinde, ağaçlar altında, suya yakın bir mekanda, bu malzemeler kullanılarak, güzel bir spor yapılır.

Cümleten yarasın.

Sporun böylesine can kurban.

MEHMET ATILGAN

Hayatla düello

2008-04-23T23:28:00.001-07:00

Zaman zaman format atmak hayata;
Düştüğün yerden doğrulup,
İlk adımla yeniden başlamak;
Tüm içimizi kemiren güçlüklere,
Meydan okuma gücü bulmak kendimizde...
Ve inadına mücadele, acımasız yaşamla...

Yoksa; yer bitirir
İçimizdeki kırıklar,
Beynimizdeki virüsler,
Ruhumuzdaki şeytanlar…

“Yerden yere vurdun sen beni felek”
O, dündü.
“Dün dünle gitti cancağızım,
Bugün yeni şeyler söylemek lazım.”

Bugün, hayatın ilk günü
Bugün, yeni bir başlangıç
Bugün, güzelliklere ilk uzanış…

Öğretmenler ve arabaları...

2008-04-17T04:20:00.000-07:00

Allah, hiçbir öğretmeni öğrencilerin diline düşürmesin.
Hele, gerçekten de bir zaafı varsa öğretmenin…
Öğrencinin bu zaafı sezmemesi, fark etmemesi mümkün değil.
Sonrası da mâlum… Dilden dile bütün okula, hatta tüm kente yayılır öğretmen…
…
Başka illeri bilmem de; bizim kentte arabası olmayan çok az.
Okula gidiş gelişlerinden, arabalarını park etmelerine ya da arabayla ilgili sohbetlerine varıncaya kadar tüm öğretmenlerin davranışları da, öğrenciler tarafından sürekli mercek altında tutulur.
Bir okulumuzun bayan yöneticisinin Mercedes marka bir otomobili vardır. Yıllardır bu arabayla okula gelip gider. Tüm öğrenciler de, ne zaman hocalarıyla bir araya gelseler, sohbet konuları araba; özellikle de Mercedes’tir.
Okul yöneticisi hemşerimiz, bir gün okula Toros marka araba ile gelir. Meraklı öğrenciler, bir bir hocalarını çevirip bu değişikliğin nedenini sorar. Her öğrenciye “Mercedes’i satmak üzere galeriye bıraktım. Satılınca jeep alacağım. O zamana kadar da galeriden geçici olarak aldığım Toros’u kullanıyorum” demekten bıkan hemşerimiz, sonunda öğrencileri okulun bahçesine toplar ve “Size bir basın açıklaması yapacağım” diye söze başlar. Sonra da “Arkadaşlar, herkese ayrı ayrı cevap vermekten usandım. Toplu olarak anlatayım da, bu meseleyi kapatalım. Eski arabamı satmak için galeriye bıraktım. Oradan da geçici olarak aldığım Toros’a biniyorum. Lütfen kimse bur daha bu konuyu bana sormasın” der.
Yine aynı okulda 1.95 boylarında 90-95 kilo ağırlığında iri yarı bir öğretmen vardır. Fakat arabası, kendi bünyesinin aksine ufak-tefektir. Palio marka otomobile binip inmesi tam bir işkencedir öğretmenin. Öğretmen, dersi bitip de okuldan ayrılacağı zaman tüm öğrenciler dersi bırakıp pencerelere dizilir. Öğretmen otomobilinin kapısını açar. Önce kafasını içeriye sokar. Sonra ayakları dışarıda kalacak biçimde yavaşça oturur. Daha sonra güçlükle sağ ayağını arabanın içerisine atar. Son olarak da sol ayağını içeri sokar ve kapıyı kapattığında tüm öğrencilerden bir alkış tufanı kopar… Bu sahne, öğretmenin her okula gelişinde ve okuldan ayrılışında tekrarlanır.
Bir başka okulumuzda, oldukça titiz, dikkatli bir bayan öğretmenimiz de okula arabasıyla gelip gider… Gelip gider de; o denli dikkatli ve hassastır ki, okuldan eve; evden okula arabayla gelip gitmesi, yürüyerek gelip gitmesinden çok daha fazla zaman alır… Arabaya binip, sağa sola bakması, aynaları kontrol etmesi, arabayı çalıştırıp yavaşça vitese geçirmesi, ayağını ağır ağır debriyajdan kaldırıp hareket etmesi, tam bir fasıldır… Öğretmen bu hamleleri yapıp, okulun bahçesinden çıkıncaya kadar, tüm öğrenciler servislerine binip bir çoğu evlerine varmaktadır… İyi niyetli öğretmen bazen, kendi evinin yolundaki öğrencileri arabasıyla götürme teklifinde bulunur. Acelesi olmayanlar, binip sohbet ede ede 30-40 kilometre hızla birkaç saat sonra evlerine varırlar… Bazıları da öğretmenlerinin bu teklifini “Sağolun hocam, benim biraz acelem var, yürüyerek gideceğim” diye geri çevirir.
Bir bayan öğretmen, arabasını erkek kardeşiyle birlikte kullanırlar… Erkek kardeşi bazen arabayı aldığında, arkadaşlarıyla birlikte değişik yerlerde bira içmeye gider… Öğrencilerin gözünden kaçar mı? Ertesi gün bayan öğretmenlerine takılırlar: “Hocam, dün yine Akbayır sırtlarında bira içiyordunuz galiba”…
Biraz da şoförlükte acemi öğretmen hemşerimiz, karlı bir havada okuldan otomobiliyle ayrılacağı zaman, bazı şeytan öğrenciler “Aman hocam bu havada kayarsın, zincir takın da gidin” der. Zincir takmayı bilmeyen öğretmen, öğrencilerden yardım ister. İşi bilen ve öğretmeni madara etmek isteyen birkaç tanesi zinciri bagajdan çıkarıp Renault marka otomobilin arka tekerlerine takarlar. Ertesi gün okula gelen ve önden çekişli arabaların arka tekerlerine takılan zincirin faydası olmayacağını bilmeyen öğretmen, sınıfta “Ya çocuklar, zincir de taktım ama, araba yine kayıyor” deyince, zaten ders öncesi epeyce yapılan dedikoduyla konuyu iyi bilen öğrenciler kahkahadan kırılır….
Dedik ya… Allah hiçbir öğretmeni, öğrencilerin diline düşürmesin…

Öğretmenler ve arabaları...

2008-04-17T04:17:00.000-07:00

Müzedeki gelinlik

2008-04-15T02:56:00.000-07:00

Barış gelinliği giymiş bir sanatçı, hoşgörünün ve sevginin filizlenip, yeşerip, Dünyaya yayıldığı Anadolu topraklarında bir cani tarafından katledildi.Pippa Bacca ismiyle tanınan 33 yaşındaki Milano’lu sanatçı Giuseppina Pasqualino di Marine 8 Mart 2008 tarihinde ‘dünya barışına dikkat çekmek, gündeme getirmek ve sembolize etmek’ amacıyla üzerine giydiği barışı temsilen beyaz gelinliği andırır bir elbise ile İtalya’dan Tel Aviv’e kadar otostop yaparak, gitmek üzere yola çıkar.Avrupa'yı geçiyor, Balkanlar'ı geçiyor, ülkeler, kentler, kasabalar geçiyor... buradan da Orta Doğu'ya, Kudüs'e geçmeyi planlayan bu barış gönüllüsü, bizim ülkemizden geçemiyor… Hem de boğulup öldürülerek engelleniyor… Kadın sanaçının suçu, “savaşı ve katliamları” protesto etmek için yola çıkmak. Her türlü kişisel kaygıların dışında, toplumsal sorunlara dikkat çekmek...Giuseppina Pasqualino di Marineo’nun cesedi, Kocaeli’nin Gebze ilçesi Tavşanlı Köyü Ballı Kayalar mevkiinde bulundu. 31 Mart’ta öldürüldüğü sanılan Bacca’nın çıplak olarak ormanlık alana gömüle cesedi, 11 Nisan günü bulunuyor ve kardeşi tarafından teşhis edilerek, katil zanlısı gözaltına alınıyor. Yakalanan kişinin siciline bakılırsa, bu kişi hırsızlık, gasp dahil bir çok sabıkaya sahip. Ama, bir barış elçisini engellemek için öldürecek uluslararası bir terör bağı veya barışı dinamitlemek için böyle bir cinayeti işleyecek nitelikte görülmüyor. Caninin tek hedefi yüreği barış heyecanıyla dolu Bacca’ya tecavüz etmek. Kadın bu iğrenç teklifi kabul etmeyince de, boğarak öldürüyor ve çıplak vaziyette ormanlık alana gömüyor…Bu, ne vahşettir; bu, ne insanlık dışı bir zihniyettir. Şimdi, tarihe bir kara leke olarak geçecek katliamda yaşamını yitiren genç sanatçının gelinliği aranıyor… Bulunursa, müzede segilenecek… Sergilenecek ki, kimin, nerede, neden böyle bir cinayeti işlediği nesiller boyu insanlara gösterilecek… Tıpkı, Münih’te Hitler’in Yahudiler’i yaktığı fırınların, işkence odalarının sergilendiği gibi…Tıpkı, İspanya diktatörü Franko’nun, Şili diktatörü Pinochet’in katliam fotoğraflarının sergilendiği gibi..Denecek ki: “Bir sanatçı, Dünyadaki, özellikle de Ortadoğuda’daki ölümleri protesto için, barışın sağlanması için bu gelinliği giyip; İtalya’dan Tel Aviv’e otostop yaparak gitmek üzere yola çıktı. Avrupa’dan, Balkanlar’dan geçti.Yolculuğunun 8. gününde Türkiye’de bir sapık tarafından öldürüldü.”Her ne kadar olaydan sonra sanatçının kızkardeşi Antonietta Pasqualino ve nişanlısı Giovanni Chiari yaptıkları açılamada, “bu tür sapıklar, Dünyanın her yerinde olabilir. Türkiye’ye mal etmek yanlış olur. Münferit ve adi bir olaydır” deseler de; sonuçta olay Türkiye’de gerçekleşmiştir ve gelinlik sergilendiğinde, not olarak üzerine Türkiye düşülecektir.Müzedeki barışı simgeleyecek gelinlik, Türkiye için bir utanç vesilesi olacaktır.

Ergenekon ve çeteler

2008-04-10T01:33:00.000-07:00

Kim, neden bu soruşturmaya ya da operasyona “Ergenekon” adını vermiş bilmem de; herhalde Dünyada, sağcısı, solcusu, İslamcısı, işadamı, mafyası, askeri, polisi, öğretim üyesi bir olup bir çete kurduğu, aynı dava dosyasında yer aldığı bir başka soruşturma olayı yoktur.
Evet, neden “Ergenekon”?
Nedir “Ergenekon”?
Ünlü Ergenekon Destanı’yla bu soruşturmanın ne ilgisi var?
Ya da bu ünlü destanla, bu ünlü soruşturmayı bileştirirsek, nasıl bir tablo ortaya çıkar, bir bakalım.
Ergenekon destanı, Göktürkler'in türeyişini anlatan bir Türk destanıdır. Genel olarak, düşman tarafından hile ile yenilgiye uğratılan Türklerin, Ergenekon Ovası'nda yeniden türeyip tekrar eski yurtlarına dönerek düşmanlarıyla çarpışmalarını anlatır.
Türk illerinde Türk oku ötmeyen, Türk kolu yetmeyen, Türk'e boyun eğmeyen bir yer yoktu. Bu durum, başta Doğu Perinçek ve İlhan Selçuk olmak üzere tüm yabancı kavimleri kıskandırıyordu. Yabancı kavimler, emekli tuğgeneral Veli Küçük ve mafya babası Sedat Peker önderliğinde birleştiler, Türkler'in üzerine yürüdüler. Bunun üzerine Türkler çadırlarını, sürülerini bir araya topladılar; çevresine hendek kazıp beklediler. Emekli yüzbaşı Muzaffer Tekin ve Susurluk sanığı Yaşar Öz’ün de aralarında bulunduğu düşman kuvvetleri gelince vuruşma da başladı. Günlerce savaştılar. Sonuçta Türkler, bu savaştan galip çıktılar.
Bu yenilgileri üzerine düşman kavimlerin hanları, beğleri konumundaki Gazeteci Vedat Yenerer, Doç Dr. Emin Gürses ve daha niceleri av yerinde toplanıp konuştular. Dediler ki: "Türklere hile yapmazsak halimiz yaman olur"
Tan ağaranda, baskına uğramış gibi, ağırlıklarını bırakıp kaçtılar. Türkler, "Bunların gücü tükendi, kaçıyorlar" deyip artlarına düştüler. Başlarını gazeteci İlhan Selçuk ve yılların politikacısı Doğu Perinçek’in çektiği düşman, Türkler'i görünce birden döndü. Vuruşma başladı. Türkler yenildi. Düşman, Türkleri öldüre öldüre çadırlarına geldi. Çadırlarını, mallarını öyle bir yağmaladılar ki tek kara kıl çadır bile kalmadı. Büyüklerin hepsini kılıçtan geçirdiler, küçükleri tutsak ettiler.
O çağda Türkler'in başında İl Kağan vardı. İl Kağan'ın da birçok oğlu vardı. Ancak, bu savaşta biri dışında tüm çocukları öldü. Kayı (Kayan) adlı bu oğlunu o yıl evlendirmişti. İl Kagan'ın bir de Tokuz Oguz (Dokuz Oğuz) adlı bir yeğeni vardı; o da sağ kalmıştı. Kayı ile Tokuz Oguz tutsak olmuşlardı. On gün sonra ikisi de karılarını aldılar, atlarına atlayarak kaçtılar. Türk yurduna döndüler. Burada düşmandan kaçıp gelen develer, atlar, öküzler, koyunlar buldular. Oturup düşündüler: "Dörtbir yan düşman dolu. Dağların içinde kişi yolu düşmez bir yer izleyip yurt tutalım, oturalım." Sürülerini alıp dağa doğru göç ettiler.
Geldikleri yoldan başka yolu olmayan bir yere vardılar. Bu tek yol da öylesine sarp bir yoldu ki deve olsun, at olsun güçlükle yürürdü; ayağını yanlış yere bassa, yuvarlanıp paramparça olurdu.
Türkler'in vardıkları ülkede akarsular, kaynaklar, türlü bitkiler, yemişler, avlar vardı. Böyle bir yeri görünce, ulu Tanrı'ya şükrettiler. Kışın hayvanlarının etini yediler, yazın sütünü içtiler. Derisini giydiler. Bu ülkeye Ergenekon dediler. Dediler demesine de yüzyıllar sonra, her ideolojiden, her meslekten, her konumdan insanların gözaltına alınıp, tutuklanacağı bir operasyona da bu ismin verileceğini nerden bilsinlerdi?
Zaman geçti, çağlar aktı; Kayı ile Tokuz Oguz'un birçok çocukları oldu. Kayı'nın çok çocuğu oldu, Tokuz Oguz'un daha az oldu. Kayı'dan olma çocuklara Kayat dediler. Tokuz'dan olma çocukların bir bölümüne Tokuzlar dediler, bir bölümüne de Türülken. Yıllar yılı bu iki yiğidin çocukları Ergenekon'da kaldılar; çoğaldılar, çoğaldılar, çoğaldılar. Aradan dört yüz yıl geçti.
Dört yüz yıl sonra kendileri ve süreleri o denli çoğaldı ki Ergenekon'a sığamaz oldular. Çare bulmak için kurultay topladılar. Dediler ki: "Atalarımızdan işittik; Ergenekon dışında geniş ülkeler, güzel yurtlar varmış. Bizim yurdumuz da eskiden o yerlerde imiş. Dağların arasını araştırıp yol bulalım. Göçüp Ergenekon'dan çıkalım. Ergenekon dışında kim bize dost olursa biz de onunla dost olalım, kim bize düşman olursa biz de onunla düşman olalım.”
Bu kararı duyan Hrant Dink davası sanıklarının avukatı Kemal Kerinçsiz Doç Dr. Ümit Sayın ve niceleri kara kara düşünüp çareler aramaya başladılar.
Türkler, kurultayın bu kararı üzerine, Ergenekon'dan çıkmak için yol aradılar; bulamadılar. O zaman bir demirci dedi ki: "Bu dağda bir demir madeni var. Yalın kat demire benzer. Demirini eritsek, belki dağ bize geçit verir." Gidip demir madenini gördüler. Dağın geniş yerine bir kat odun, bir kat kömür dizdiler. Dağın altını, üstünü, yanını, yönünü odun-kömürle doldurdular. Yetmiş deriden yetmiş büyük körük yapıp, yetmiş yere koydular. Odun kömürü ateşleyip körüklediler. Tengri'nin yardımıyla demir dağ kızdı, eridi, akıverdi. Bir yüklü deve çıkacak denli yol oldu…
Bu yol; Türkler’in kurtuluş umudu; İlhan Selçuk’un, Doğu Perinçek’in, Veli Küçük’ün, Susurluk sanıklarının, öğretim üyelerinin, emekli güvenlikçilerin ve hatta Akın Birdal suikastı sanığı Semih Tufan Günaltan’a, seri katil olduğu iddia edilen Durmuş Anuçin’e varıncaya kadar, sağcı, solcu, İslamcı, çete, mafya herkesin korkulu rüyası olur…
Sonra gök yeleli bir Bozkurt çıktı ortaya; nereden geldiği bilinmeyen. Bozkurt geldi, Türk'ün önünde dikildi, durdu. Herkes anladı ki yolu o gösterecek. Bozkurt yürüdü; ardından da Türk milleti. Ve Türkler, Bozkurt'un önderliğinde, o kutsal yılın, kutsal ayının, kutsal gününde Ergenekon'dan çıktılar.
Türkler o günü, o saati iyi bellediler. Bu kutsal gün, Türkler’in bayramı oldu. Her yıl o gün büyük törenler yapılır. Bir parça demir ateşte kızdırılır. Bu demiri önce Türk kaganı kıskaçla tutup örse koyar, çekiçle döver. Sonra öteki Türk beğleri de aynı işi yaparak bayramı kutlarlar.
Kutlarlar, kutlamasına da… Düşman durur mu? İşçi Partili Ferit İlsever, Serhan Bolluk, Susurluk sanığı Sami Hoştan, Türkler’in bu toparlanmasını ve güçlenmesini bir türlü hazmedemezler. Bu ekibe kimler katılmaz ki?.. Eski yüzbaşı Zekeriya Öztürk, eski uzman çavuş Muhammet Yüce, Kahraman Şahin, Erol Ölmez, özel büro sorumlusu Erkut Ersoy, emekli kurmay albay Mehmet Fikri Karadağ, Hüseyin Görüm, Oğuz Alpaslan Abdülkadir, Hüseyin Gazi Oğuz, Sevgi Erenerol, Abdullah Arapoğlu, işadamı Levent Kara, Ümit Oğuztan , Vatan Bölükbaşoğlu…
Ergenekon'dan çıktıklarında Türkler’in kağanı, Kayı Han soyundan gelen Börteçine (Bozkurt) idi. Börteçine bütün illere elçiler gönderdi; Türkler'in Ergenekon'dan çıktıklarını bildirdi. Ta ki, eskisi gibi, bütün iller Türkler'in buyruğu altına girdi. Bu durum; Doğu Perinçek, Veli Küçük, Sedat Peker, İlhan Selçuk, Danıştay saldırısı sanığı Alparslan Arslan gibi birbirlerine hiç benzemeyen , devletin gizli belgelerini eline geçiren, devlet içinde gizlice örgütlenmiş, darbe heveslisi kesimleri harekete geçirir.
Onlar harekete geçer de, devlet uyur mu? Sabahın köründe evler basılır, bürolar aranır… Onlarca kişi gözaltına alınır, tutuklanır. Binlerce kişi listelenir, takibe alınır… Bunun adı da “Ergenekon”dur…

Fener, bir de Chelsea'yi elerseee...

2008-04-07T03:19:00.000-07:00

Başarı, devamlılık göstermiyorsa, tesadüftür.
Bunu geçmişte bazı başarı göstermiş kimseler veya takımlar için söylemiyorum. Hele hele Galatasaray gibi güzide bir takımımızın UEFA şampiyonluğu gibi bir başarısını gölgelemek için söylemek aklımın ucundan bile geçmez. Çünkü, Galatasaray başarılarını UEFA şampiyonluğundan sonra da devam ettirmiştir. Mesela, bu yıl ligde Fenerbahçe gibi bir Dünya devinin ardından, bugün itibariyle hâlâ ikinci sırada olması bile çok büyük bir başarıdır.
Bu arada şu konuya da değinmenin tam zamanı galiba. Geçen hafta sonu oynanan Fenerbahçe-Kayserispor maçında bir penaltı, bir de ofsayt konusu tartışıldı. Özellikle Galatasaray camiası büyük tepki gösterdi. Haklılar da. Bir Fenerbahçeli olarak o maçtaki penaltının çok ağır bir karar olduğunu; Fenerbahçe’nin ikinci golünde Semih’in ofsayt pozisyonunda olduğunu ben de gördüm. Söylenecek fazla bir şey yok; hakemler büyük takımları tutuyor…
Ertesi gün Gençlerbirliği-Galatasaray maçı oynandı. O maçta da Gençlerbirliği lehine bir penaltı, bir de ofsayt yanlışı vardı… Bir gün önce feryat eden Galatasaray camiasından hiç ses çıkmadı ama, o yanlışlar olmasaydı Galatasaray 3 puanı kaybedecekti. Buna da söylenecek fazla bir şey yok; hakem hatası…
Neyse…Fenerbahçe; yönetim, kadro, tesis, mali yapı, tüm spor dallarındaki çağdaş örgütlenme ve anlayış bakımından gerçekten bir Dünya takımı olma yolunda. Sadece bu yılki lig ve Şampiyonlar ligi başarılarına değil, geleceğe yönelik projelerine ve gelişmelere bakıldığında başarılarını süreklileştirecek ve tam anlamıyla bir marka olacak şekilde emin adımlarla ilerliyor.
Fenerbahçe'nin sadece bu yıl içerisinde basket, voleybol, yüzme, yelken, su topu, hentbol gibi bir çok spor dalında, erkeklerde ve bayanlarda 150 civarında kupa kazanmış olması, ne denli komple bir takım olduğunun göstergesi.Sporun önceleri nasıl oluştuğuna ve bugün ne duruma geldiğine bir baktığımızda, bu çılgınca yarışlara anlam vermek gerçekten güç...
Ancak, insanların sadece etten ve kemikten ibaret olmadığını; idealleri, hayalleri, ruhsal istek ve arzuları olduğunu düşündüğümüzde, sporun, özellikle de futbolun bu denli büyük bir sektör haline gelmesi hiç de şaşırtıcı değil.
Böylesine bir yarış, seyir ve çekişme çılgınlığının yaşandığı futbol arenasında dönen milyarlarca Dolar ile Dünyada çok daha yararlı işlerin yapılabileceği, açıkla savaşan bir çok ülkede milyonlarca insanın açlıktan ölmesinin önlenebileceği, bu paraların sağlık ve eğitim alanlarına kaydırılmasıyla, çok daha sağlıklı ve eğitimli toplumlar yetiştirilebileceği söylenebilir. Kesinlikle de doğrudur….
Bu çılgınlığın önüne kesinlikle geçilmelidir. Ama insanların bireysel tatmin, eğlence ihtiyaçları ve yarışma içgüdülerinden kaynaklanan insani gereksinimleri için de maddi ve holiganlık çılgınlığa yönelmeden, sportif faaliyetler, yarışmalar, çekişmeler, hazlar yaşanmalıdır.İşte bu son cümle ne kadar doğru ve insani yaklaşımlı olursa olsun; çılgınlığın önüne geçmenin de mümkün olmadığı bir gerçektir.
Hangi ideolojide olursa olsun, hangi ulustan ve coğrafi bölgeden olursa olsun, tüm insanların ve toplumların böylesi bir çılgınlığı yaşadığına tanık olmak; spor yarışmalarının her türlü ideolojik, etnik, sınıfsal konumların üstünde bir faaliyet olduğunu kabullenmeyi gerektiriyor.İşte, hiç bir kazançları olmadığı, ceplerine en küçük bir şeyin girmediği ve hatta ertesi gün bir çok sıkıntısı olduğu halde, Fenerbahçe’nin Chelsea galibiyeti sonrası sokaklara dökülüp mutluluktan uçan insanların psikolojik durumları ve gerekçeleri budur.
Velhasıl madem ki insanların spor taraftarlığını, futbol aşkını, takımlarının başarısıyla inanılmaz mutluluklar yaşamasını önlemenin mümkünü yok; o zaman bu mutluluğu sürekli yaşayabilmenin yolunu bulmak gerekiyor.
Bu da, iyi bir takımın, büyük bir takımın, Dünya markası olma yolundaki, senden belirtiler taşıyan, seni temsil edebilen bir takımın taraftarı olmakla mümkün.
Mesela bugün Fenerbahçe bir de Chelsea’yı elerseeeee….
Bakın görün milyonlarca insan bir kaç saatliğine de olsa nasıl hayatı askıya alıp; bunca sorun arasında mutluluğu yaşamayı becerebiliyor.

Mehmet Atılgan

Kir

2008-03-22T03:35:00.000-07:00

-Ne kadar duyarsız olduk?-

Haftanın en güzel günü cumartesi
Tam da bahar havası
Kucaklaşmak gerek börtü böcekle
Ama gelin görün ki
Pislik götürüyor mekanımı
Duyarlılığımı mı yitirdim ne
İnsanlığımı mı unuttum yoksa
Ne zamandır dokunmadım toza, kire...
Bugün, haftanın en güzel günü
Benim boğuşmam gerek kirlerle
Kir bazen siyah, bazen beyaz...
Topyekün savaşacağım tüm kirliliklerle bugün...

GÜN, BÜYÜTÜR ACILARI

2008-03-22T02:57:00.000-07:00

Yüreksel –ı-sı(ğı)nmanın donuk zirvesinde teslimiz
Duyguları gemleyen onurumuza;
Özgürlüğe kucak açan anların her keresinde biz
Köle zincirlerini astık boynumuza.
Yalnızlığı sardık koynumuza…

Yılgın değildi göz bebeklerimiz
Kör inat süvarisine teslim olan dillerimiz
Yürekteki dil -k-irini süpürsün artık ellerimiz.
Hâlâ aynı sancıyla kanayan
Özlemlerimiz yarıştı an be an
Vuslata izin vermedi hain zaman

Kaç (z)aman geçti bilinmez ki
Bitmeyen arzuların dingisi mahşere belki
Çığlıktır bu mahzun serçenin sessizliğindeki…
Mavilere boğulduk, gurur selinde
Lav yüklü anlamsız inat; ahirinde, ezelinde

Zaman her şeyin ilacı derler
Dinler mi hiç alamaç yürekler
Ten çatlar, çare-siz- nehirler
Gün, büyütür acıları
Volkan olur yürek sızıları.

MEHMET ATILGAN

Şimdi nolacak?

2008-03-20T04:11:00.000-07:00

Kaç gündür ülkenin gündemi teke indi.
Ne dövizin fırlaması, ne borsanın çökmesi, ne de temel ihtiyaç maddelerine yapılan astronomik zamlar…
Hatta ne da türban.
Tek gündem; AKP’nin kapatılması davası.
Hayat bu.
Partiler kurulur, kapatılır. Yenisi kurulur.
İlk defa olmuyor. Tam 24 parti kapatılmış bugüne kadar.
Kapatılan partilerin içinde Adalet Partisi de var, Cumhuriyet Halk Partisi de, Milliyetçi Hareket Partisi de…
Sonra Mili Nizam Partisi, Milli Selamet Partisi, Refah Partisi, Fazilet Partisi…
HEP; DEP; HADEP; DEHAP…
Hepsinin yerine aynı çizgide ya da yakın biçimde yenileri kuruldu.
Parti partidir. Yüzde 1 oyu da olsa, yüzde 47 de olsa; belli bir temsil gücü var.
Ama mevcut bir de Anayasa var. Onun partilerle ilgili hükümleri var.
Velhasıl partiler kurulur, kapanır, açılır…
Sonrasına bakmak lazım.
AKP’nin kapatılma davası ne kadar sürer; ne kadar sürede sonuçlanır bilen yok.
Çünkü HAKPAR adlı partinin kapatılma davası tam 6 yıl sürmüş.
Bir çok dava da 6 ayda sonuçlanmış.
Yani AKP davası da 6 ayda bitebilir, 6 yıl da sürebilir.
Beyin jimnastiği yapalım. Dava, kapatmayla sonuçlanırsa ne olur?
Hiç kuşkusuz yerine yenisi kurulur.
Benzer yönde bir parti kurulduğunda; aralarında Tayip Erdoğan, Bülent Arınç gibi isimlerin de olduğu 71 kişi, yasaklı duruma düşeceğinden yeni parti içinde yer alamayacak.
Durum böyle olunca da yeni kurulacak partinin liderliğini üstlenecek tartışmasız bir tek isim var.
Partinin adı ne olur derseniz; bence HAK Parti olur.
Fazilet Partisi hakkında kapatılma davası açıldığında; yerine kurulabilecek partinin adının Saadet Partisi olabileceğini aylar önceden bilen bir kişi olarak, AK Parti’nin yerine kurulacak partinin adının da HAK Parti olacağından adım gibi eminim: Hürriyetçi Adalet ve Kalkınma Partisi, HAK Parti… Küçük bir ihtimal PAK Parti (Temiz parti) de olabilir.
Parti liderliği için tartışmasız bir tek isim olabileceğini belirtmiştim.
Evet, ılımlı ve güvenilir kişiliğinin yanı sıra, tavır ve duruşuyla kamuoyunda büyük bir sempatisi olan Abdullatif Şener.
Şener, sadece AKP tabanının değil, diğer sağ partilerin de taraftarlarının desteğini alır.
Her ne kadar doğmamış çocuğa don biçer gibi oluyorsa da; Türkiye’de yeni bir siyasal şekillenme kaçınılmaz gibi… Bu yeni şekillenme sadece AKP için değil, CHP; DP ve ANAP için de geçerli. Bu partiler de ciddi biçimde yeni bir yapılanmaya gidecektir bu gidişle.
Belki mart 2009’da yapılacak yerel seçimlere mevcut partilerin mevcut yönetim ve kadrolarıyla gidilebilir ama; öne alınmazsa 2012’de yapılacak genel seçimlerde bu partilerin hiçbir kadrosunun iş başında olmayacağı kesin.

MEHMET ATILGAN

Kapatma davasının zamanlaması

2008-03-17T03:54:00.000-07:00

Başbakan; "16 milyon 500 bin oy almış bir partiye kapatma davası açılabilir mi? Böyle demokrasi olabilir mi?" diyor...
Yani 1 milyon ya da 100 bin oy alan bir parti kapatılırsa demokrasi olacak; 16 milyon 500 bin oy alan bir parti kapatılırsa demokrasi olmayacak... Bu nasıl bir demokrasi anlayışı...
Bir defa bu anlayış, demokrasiyle hiç bağdaşmayan; bencil ve çıkarcı bir yaklaşım.
Fakat, bence, bu kapatma davasının en önemli yanı; zamanlama…
Tam da sosyal güvenlik yasa tasarısına tüm ülkede toplumsal muhalefetin çığ gibi büyüdüğü, kitle eylemlerinin büyük sesler getirdiği bir dönemde iktidar partisi hakkında kapatma davası açılması çok ilginç… Bu dava; AKP’yi yıpratmak bir yana; hayat öpücüğü verir, böylesine bir tepki karşısında mağdur duruma düşürür ve kitlelerin öfkelerini yatıştırır.
Fakat yine de iddianamenin özüne baktığımızda; şapkamızı önümüze koyup derin derin düşünmemiz cümleler var.
AK Parti'ye kapatma davası iddianamesinde, ''Siyasal İslam'ın düsturu şeriattır. Parti içi soruşturmalar göstermelik. AK Parti, Fazilet (FP) ve Refah (RP) partileriyle bağını kopartmadı'' ifadeleri yer alıyor.
162 sayfalık iddianamede şu önemli tespitler yer alıyor:
- AKP referansını dinden alan model öngörüyor
- Devlet kadroları siyasal İslamcı yapıya büründü
- Anayasa'nın laiklik ilkeleri ortadan kaldırılmaya çalışıldı
162 sayfalık iddianamede, 11 belediye başkanı hakkında da siyaset yasağı isteniyor.
Bu belediye başkanları arasında Isparta Belediye Başkanı Hasan Balaman, Eyüp Belediye Başkanı Ahmet Genç, Beyoğlu Belediye Başkanı Misbah Demircan, Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı İbrahim Karaosmanoğlu ve Bolu Belediye Başkanı Alaaddin Yılmaz'ın adı geçiyor.
İddianamede ayrıca AK Parti'deki disiplin soruşturmaları göstermelik olduğu ifade ediliyor ve "Soruşturmalar partiyi sorumluluktan kurtarmaz. AK Parti'nin yenilikçiyiz söylemi gerçek değil, RP ve FP ile bağını koparmadı" deniliyor.
AK Parti'ye kapatma davası iddianamesinde, "YÖK Başkanı Yusuf Ziya Özcan'ın da belirlenmiş bir düşünce yönünde çalıştığı" belirtiliyor.
İddianamede, "Davalı parti, laiklik karşıtı eylem ve söylemleriyle yasalara ve Anayasa'ya aykırı olarak tüzük ve programının ötesine geçmiştir" ifadesine de yer veriliyor.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya'nın iddianamesinde Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın açıklamaları da yer aldı: "Bırakalım kitabını, Kuran'ı öğrensin. Bu durumdan niye rahatsız olalım. Bırakalım rahat rahat öğrensin. Tommiks-Teksas okumaya hiç kimse mani olmuyor ama kendi kitabını öğrenmesine niye mani oluyoruz."
Unutulmamalı ki; tüm modern devletler; kendilerine yönelen tehdit ve tehlikelere karşı önlem alırlar... Bu önlemler, 10 bin oy alan bir partiye karşı da olur, yüzde 47 oy alan bir partiye de… Ya da parti olmayan yasadışı örgütlenmelere de…
1961’den bugüne kadar 24 parti kapatıldı. Kapatılan partilerin yöneticileri, taraftarları isyan ederken; başkalarının hiç gıkı çıkmadı.
AKP, 6 yıldır iktidarda. Yasaları, hatta anayasayı değiştirecek güce sahip, Neden gerçek bir demokrat tavırla partilerin kapatılmasını engelleyecek, sadece ilgili kişilerin cezalandırılmasını sağlayacak bir düzenleme yapmadı da; okun ucun kendisine yönelince feryat ediyor…
Mevcut anayasa hükmü, AKP’nin çoğu zaman pervasızca, kimi zaman keyfice uygulamalarına, icraatlarına, sisteme yönelik tehlikeli politikalarına karşı, kapatma davası açmayı gerektirir. Eğer bunun demokratik bir uygulama olmadığına inanılıyorsa, önce bu hüküm değiştirilmeli ve sadece AKP’ye karşı değil, tüm siyasi partilere karşı kapatma davası açmanın yolu kapatılmalıdır.
Ama tekrarlamak istiyorum ki, bu kapatma davasının zamanlamasına herkesin yeniden bir kafa yorması ve geleceğe yönelik endişeli senaryoları iyi hesaplaması gerekir.

MEHMET ATILGAN

NE MUTLU TÜRK'ÜM DİYENE!..

2008-03-11T07:00:00.001-07:00

Umursamazlıklar, duyarsızlıklar nedeniyle Türkçe’nin günden güne yozlaştığını; hatta yok olmaya yüz tuttuğunu defalarca dile getirdik. Özellikle internet dili ve yabancı dil özentisi sonucu dilimizin katledildiğine defalarca dikkat çektik.

İşyeri adlarının inanılmaz biçimde anlaşılmaz yabancı sözcüklerden oluşmasının, yeni yetişen nesli olumsuz etkilediğinden dem vurduk.

Gençlerin yabancı marka merakının çığ gibi büyümesinden ötürü milyarlarca Doların dış ülkelere aktığını, aşırı ve gereksiz ithalat nedeniyle ülke ekonomisinin her geçen gün daha da kötüye gittiğini anlatmaya çalıştık.

Bizim bu çabalarımızın çık da etkili olduğunu söylemek mümkün değil. Çünkü yabancı hayranlığı, yabancı marka düşkünlüğü çığ gibi büyüyüp gidiyor. Fransızların “Benim iki vatanım var. Birisi yaşadığım topraklar; ikincisi konuştuğum ana dilim” sözlerinin önemini bir türlü kavrayamıyoruz.

Bir dostum, bu konudaki duyarlılığı güzel bir biçimde ortaya koyan ve biraz da mizahi bir yaklaşımla kaleme alınan bir yazı göndermiş sağolsun.

Ne kadar vahim bir durumda olduğumuza, bir kez daha dikkat çekmek için bu yazıyı aynen aktarıyorum:

“Osman Bey, sabah saat 7.00'de Casio masa saatinin alarmıyla gözlerini açtı.
Puffy yorganını kaldırdı.
Hugo Boss pijamalarını çıkarıp Adidas terliklerini giydi.
WC 'ye uğradıktan sonra banyoya geçti.
Clear şampuan ve Protex sabunuyla duşunu aldı.
Colgate ile dişlerini fırçaladı.
Rowenta ile saçlarını kuruttu.
Bill's gömleğini ve Pierre Cardin takımını giydi.
Lipton çayını içti.
Sony televizyonda medya özetlerini ve flash haberleri izledi.
Citizen kol saatine baktı. Aile fertlerine 'çav' deyip Hyundai otomobiline bindi.
Blaupunkt radyosunu açarak, rock müziği buldu. Ağzına bir Polo şeker attı.
Şehrin göbeğindeki Mega Center 'daki ofisine varınca, Fujitsu-Siemens bilgisayarını çalıştırdı. Microsoft Excel'e girdi.
Ofisboy 'dan Nescafe 'sini istedi. Saat 10.00'a doğru açlığını bastırmak için Grissini yedi.
Öğlen Wimpy's Fast Food kafeteryaya gitti. Ayaküstü, Coca Cola ve hamburgeri mideye indirdi.
Camel sigarasını yakıp Star gazetesini karıştırdı. Akşam üzeri iş çıkışı Image Bar' a uğrayıp JB' sini yudumladı, sonra köşedeki Shopping Center 'a uğradı. Eşinin sipariş ettiği Persil Supra deterjan, Ace çamaşır suyu, Palmolive şampuan, Gala tuvalet kağıdı, Sprite gazoz ve Johnson kolonyayı alarak kasaya yanaştı.
Bonus kartıyla ödemeyi yaptı. Hafta sonu eşi Münevver'le Galleria 'ya giden Osman Bey, Showroom 'ları dolaşıp Kinetix ayakkabı, Lee Cooper blue jean satın aldı.
Akşam evde bir gazetenin verdiği TV Guide 'a göz atan Osman Bey, kanallar arasında zapping yaparak, First Class , Top Secret , Paparazzi gibi programlar izledi. Aynı anda Outdoor dergisini karıştırdı.
Saat 22.00'ye doğru TRT'de Türk dili üzerine bir panel başladı. Uykusu gelen Osman Bey, televizyonu kapatıp yatak odasına geçerken, kendisini mutlu hissetti. 'Ne mutlu Türk'üm diyene!' diye gerindi ve uyudu.
Hâlâ da uyuyor.
Ne zaman uyanacağı da belli değil.”

Kadınlara her gün fedâ olsun...

2008-03-07T02:02:00.000-08:00

Yüzlerce özel gün, hafta, festival, kurtuluş günü, şenlik var da; şu hediye gerektiren günler iyice bıktırdı.
Birisini kutlayıp daha soluklanmadan öteki geliyor.
Zaten her ailede yeterince doğum günü, evlilik yıldönümü var. Bir de Sevgililer Günü, Kadınlar Günü, Anneler Günü, Babalar günü kutlamanın ne âlemi var. Zaten Kadınlar Günü’yle Anneler Günü’nün ne farkı var da, 2 ay arayla hediye avcılığı yapılıyor bir türlü anlayamam. Sanki erkeklerden de anne olurmuş gibi, Kadınlar Günü’ndeki hediye borcunu ödemeden bir de Anneler günü hediyesi derdi çıkıyor. Bir de Sevgililer Günü’nü hesap edersen, 3 ayda 3 hediye.
Bir de kadınların ezildiğinden, horlandığından dem vurulup, feminist akımlarca kıyametler koparılır. Hiç aslı yok kadınların mağduriyetinin. Esas mağdur, erkekler. Kadınların yüzde 70’inin ev kadını olduğunu, yani ev dışında başka bir işte çalışmadığını düşünürseniz, bir ailede erkek de hediye alsa, kadın da alsa, çocuklar da alsa, parası erkekten çıkıyor.
Tüm günler kadınlara adanmış. Ayıp olmasın diye bir de Babalar günü uydurmuşlar ya, ne zaman Babalar Günü olduğunu bilenlerin sayısı parmakla sayılacak kadardır ancak.
Laf açılınca Türkiye’nin çoğunluğunun ataerkil aile olduğu söylenir, evde erkeklerin sözünün geçtiğinden yakınılır. Külliyen yalan. Gerçi, eşin, dostun yanında mangalda kül bırakmaz, erkekliğe toz kondurmayız. Hatta hanımlara atfen “Ağzını kulaklarına kadar yırtarım; bir ekmeği bir lokmada yer”, “Elim de çok ağır, bir elim kalkarsa 15 gün rapor aldırırım” gibi laflar ederiz. Bunların gerçekle uzaktan yakından ilgisi yok. Gerçek şöyle:
Hanımım ne söylerse, çıkmam onun sözünden
Ne arzu ettiğini, keşfederim gözünden
Saygı gösterip ona, sabah erken kalkarım
Ortalığı süpürüp, sobamızı yakarım
Çayımızı hazırlar, soframızı kurarım
Bu arada uyanır, sultanlar gibi hanım
İbriği tası alır, eline su dökerim
Hizmetimi beğenir, takdir eder şekerim
Evi badana eder, duvarları sıvarım
Elimden her iş gelir, tahtaları ovarım
Sinirliyim, titizim. Terstir biraz damarım
Yırtık sökük gördüm mü, hemen alır yamarım
Sporu çok severim, salıncağı sallarım
Çocuk doğdu doğalı, idmanlıdır kollarım
Biraz müşkül pesendim, her yemeği yiyemem
Gururluyum hanıma, şunu pişir diyemem
Ev işine karışmam, herkes gibi aşırı
Haftada bir yıkarım, biriken çamaşırı
Kimseye boyun eğmem, temizlerim ocağı
Misafir günümüz de, toplarım dört bucağı
Hanıma fincan cezve, getirttim Kahire’den
Kahve pişirmem için, çağırır daireden
Dalar karıştırırsam, şekerliyle sadeyi
Oklavanın altında, veririm ifadeyi...

Durumlar böyle böyleyken, daha da sanki eksik bir yanımız varmış gibi 3 ayda 3 özel günde hediyeler alır, gönül almaya çalışırız. Ne bu erkeklerin çektiği be!..
Yukarıda söylediklerimin hepsi latife, hepsi espri… Kadınlara ne kadar gün adasak azdır. (Bu gerçek valla)
Bir çocuğun annesi şöyledir (Kim yazmış bilmiyorum):
Dünyada karşılık beklemeden börek yapan tek insandır...
Karşılıksız sevginin ete kemiğe bürünmüş hâlidir...
Ne kadar üzsen de, 10 dakika sonra seni affeden zarif bir memeli türüdür...
Elleri yağlı bile olsa, saçını okşayan, kucağına yatıran, öpüp koklayan tek varlıktır; meleğin, sütlü olanıdır...
Yarasın diye, muhallebinin içine ciğer katarak çocuğuna yediren bir varlıktır...
Yemek yemeyen çocuğun dikkatini çekmek için elindeki tencere ve tavalarla maymunluk yapan kişidir...
Kafayı, çocuklarıyla bozmuş; göbek bağı kopsa da, yürek bağı asla kopmayan, sevgi dolu fedakâr bir insandır..
Bulaşık, ütü ve başkaca işler yaparken bile çene çalan kendi kendine konuşan; 'Anne, ne dedin?' dediğinizde, 'Sen kendi işine bak; bir de seninle uğraşmayayım' türünden yanıtlar verendir,
Yemek uzmanı, düzen insanı, bilgili, kültürlüdür; her şeyi bilen bir şahsiyettir,
Yavrularını, yol tarafından değil, kaldırım tarafından yürütendir...
Dizi dizi incidir; lâkin, gerektiğinde lâf sokma dalında da birincidir...
Sevgiliden ayrılma haberi verildiğinde, "Amaaan, ben sana daha akıllısını, güzelini/yakışıklısını bulurum" diyebilen komik bir karakterdir...
Dünyanın en güzel kucağına sahip; en güzel kokan, harikulade bir varlıktır...
Olmadık yerlerde "İyi ki doğurmuşum seni!" diyen, evlâtlarını asla ayırmayan, aynı zamanda birbirinden koruyan güç abidesidir...
Evde bir yere uzandığınız an, orada temizlik yapacağı tutandır...
Mutfakta yaşayan; evde, herkesi idare eden bir tür canlı türüdür...
Oğlunun, damat; kızının gelin olduğunu görünce; çocuğu, okuldan mezun olunca; gol atınca, hasta olunca; çocuğu askere gidince, 'Asmalı Konak' seyredince, dolar yükselince; velhasıl; olduk-olmadık yerde ağlaya(bile)n; bu mesajı okurken duygulanıp, gözleri dolabilen bir duygu çeşmesidir...
Uzakta dursa da, yakın hissedilen; hep istenen, asla vazgeçil(e)meyen, dizinin dibinde olmak istenen; evlâtların varlığını, varlığına armağan edendir...
Velhasıl…
3-5 değil, 365 özel gün feda olsun; eli öpülesi kadınlara.
Tüm kadınların günü kutlu olsun.

MEHMET ATILGAN

Bir ülke nasıl sevilir?

2008-03-06T02:57:00.001-08:00

"Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda"… Güzel bir söz…
Gerektiğinde her insan ülkesi için feda etmeli kendini…
Ama asıl olan yaşamak. Herkes ülkesi için yaşamalı, ülkesi için yaşadığı sürece bir şeyler yapmalı.Son günlerde, terör nedeniyle, tüm toplum büyük bir gerginlik içerisinde.
Herkes bir şeyler yapmak istiyor ülkesi için…
Ama mitinglerde, gösterilerde, yürüyüşlerde slogan atmaktan başka bir çözüm de bulamıyor insanlar.Elbet, herkes, her gün tüm yurtta şehit cenazelerinin kaldırıldığı, anaların, çocukların, eşlerin yüreklerinin dağlandığı bir ortamda; teröre lanet okumak için tepkisini ortaya koyacaktır…
Ama yeterli mi; bu kadarlık tepkiyle ülke sevgisi gösterilebilir mi?
Bu ülkenin geleceği için, insanların daha mutlu olabilmesi için başka şeyler yapmak gerekmez mi?
Büyük sorunlarla boğuşan bir ülkeyiz.
Büyük tehlikeler, tehditler altındayız.25 yılda 30 bin insanımız hayatını kaybetti.Gencecik kızlarımız töre cinayetlerine kurban gidiyor.
Gecekondu yıkımlarında insanlar, benzin döküp kendisini yakıyor.
Ormanlarımız, talan ediliyor. Zapteden güç sahipleri, çocuklarımızın geleceği ormanları yok edip, villalar, siteler dikiyor.
Özelleştirme adı altında, ülkenin en stratejik, en yaşamsal kurumları birilerine peşkeş çekiliyor.
Bankaların yarısı, borsanın yarıdan fazlası, finans sektörünün tüm yönetimi yabancıların eline geçmiş durumda.
Aydınlarımız, yazarlarımız, şairlerimiz; hâlâ düşüncelerini ifade ettikleri için 100 yıllarca ceza istemleriyle yargılanıyor.
Kurumlarımızın çoğunda, rüşvetsiz iş yapılmıyor.Gıda ve giyim yardımlarını kapabilmek için insanlar birbirlerini eziyor…
Ülkenin dış borcu 500 milyar dolara ulaştı. Her doğan çocuk 6-7 bin dolar borçla doğuyor…Büyük kentlerde kapkaççıya, yankesiciye, haraççıya bedel ödemeyen insan sayısı yok denecek kadar az.
Ve… Biz ülkemizi çok seviyoruz. Bu ülke; ülkeyi peşkeş çekenlere, hortumculara, mafyaya, törecilere, rüşvetçilere, katillere, emperyalistlere bırakılamayacak kadar değerli çünkü…
Evet. Ülkemizi gerçekten seviyorsak ve gereğini yapmak istiyorsak; yaşamımızın her alanda olumsuzluklara müdahale etmek zorundayız.Önce, her konuda bizi yönetmeye çalışan emperyalist ülkelere karşı tam bağımsızlığımızı elde edebilmemiz için, ekonomik anlamda güçlenmek, dış borcumuzu sıfırlamak zorundayız.
Bunun yolu, üretim, üretim, üretimdir. Bir de kullandığımız her ürünün kendi üretimimiz olmasını sağlamak, yabancı ürünleri kullanmamaktır.
Anlamsız, gereksiz törelerle insanların ölümünün önüne geçmek için eğitimi çağdaş hale getirmek durumundayız. Bölgesel ekonomik dengeleri sağlayarak, yasaları tam uygulayarak, bu töre rezaletini önleyebiliriz.
Zor değil bunlar, yeter ki istensin.Hepsinden önemlisi, hoşgörüyü, sevgiyi, saygıyı tesis etmeliyiz ülkede. Artık yazarları cezaevine atarak, şairleri yargılayarak, aydınları baskı altında tutarak ülke sevilmeyeceğini anlamak zorundayız.
Bir günde onlarca yasa çıkaran Meclis, 2-3 yasa değişikliğiyle bu ayıbı neden kaldırmıyor? Vekillerimize, siyasilere, yöneticilere halk olarak baskı yapıp, hoşgörü ortamını yaratabiliriz kısa sürede. Bu da hiç zor değil.
Herkes kapısının önünden, en yakın çevresinden başlayarak, yolsuzluğa, hırsızlığa, rüşvete, orman talanına karşı çıkmak için örgütlenmeli; bunlara karşı güç birliği yapmalı.
Bu da, çok zor bir şey mi?
Bunları yapmazsak, ülkeyi her fırsatta çok sevdiğimizi söylemenin; hatta başkalarını hain ilan ederek kendimizi vatansever göstermenin bu ülkeye ne yararı olabilir; bu ülkenin geleceğine ne katkı sağlar?
Ülkesini seven, gereğini yapmalı.
Gerisi laf-ı güzâf…

Yalakalık almış başını gidiyor!..

2008-02-28T06:05:00.000-08:00

Rahmetli Aziz Nesin “Bu halkın yüzde 70’i aptal” deyince çarşı karışmıştı. “Ne yüzde 70’i? Yüzde 80-90 diyenler de oldu; “bizim halkımız aptal değildir; bu, halka hakarettir” diyenler de…
Tabi “aptal”dan kimin ne anladığının önemli olduğu kadar; kimsenin elinde “aptalölçer” bir alet olmadığı için kimin haklı olduğunu belirlemenin de zor olacağı açık.
Onun için, bu lafla ilgili tüm değerlendirmeler benim dışımda; söyleyenle, yorumlayanları ilgilendirir.
Aptallıkla ilgili değil de; yalakalıkla ilgili bir izlenim oluşmaya başladı bende.
Kariyer için, iş için, ihale için, çıkar için, geçim için yapılan yalakalıklara baktığınızda, herkes bir yüzde tahmini yapar; ama hiç kimse “bizim halkımız yalakalık yapmaz” diyemez.
Ben, bir oran vermem ama, hiç de az olduğu kanısında değilim.
Müdürünün gittiği camiye gidip, ön sıralarda saf tutan memurlar…
Makamında yükselebilmek için eşine türban giydirenler…
İhale alabilmek için, yetkililerin elini eteğini öpenler…
Bir ton kömür, bir paket gıda yardımı için oyunu satanlar…
Onun için ben Türkiye’de çok ciddi bir kimlik kaybı olduğunu düşünüyorum.
Böylesine bir kimliksizleşme ortamında da, Türkiye’de ne siyasi anlamda, ne kültürel anlamda yarın neler olacağını kimse kestiremez.
Bugün belli gerekçelerle bir partiye oy verip, büyük farkla onu iktidar yapanların, aynı gerekçeleri bir başka partide gördüğünde jet hızıyla kayması içten bile değil.
Bugün belli gelenekleri, görenekleri savunanların, bir süre sonra ortam değiştiğinde, çıkarlarının başka odaklarda olduğunu gördüklerinde, tam tersi kültürlere yönelmeleri gayet doğal.
Bunun adı, sadece ortama göre hareket etmek veya “işini bilmek” değil; apaçık ve resmen yalakalık.
Geçenlerde Habertürk televizyonunda Fatih Altaylı’nın bir yorumu vardı. Şöyle diyordu: “İnsanların güçlüden yana olma gibi bir hastalıkları var. Bugünkü AKP iktidarına yakın olmak için yarışa girenler, bu iktidar değiştiğinde ilk söyleyecekleri şey eminim ki ‘Bunlar da çok ileri gitmişlerdi. Cumhuriyetin temel ilkeleriyle oynamayın diye çok uyardık ama dinlemediler; eriyip gidecekleri belliydi’ olacaktır.”…
Evet, Aziz Nesin’in “Zübük” hikayesinde olduğu gibi, bugünün yalakalarının, tutundukları dal kuruyunca ilk yapacakları şey, yeni bir güce sarılıp, ona yalakalık yapmak olacaktır.
Ve maalesef o denli yaygın ki bu yalakalık, neredeyse bir meslek haline geldi. İşin en acı yanı da bu tür yalakalıklara hâlâ prim veriliyor olması. Oysa bu yalakalıkların, başta yalakalık yaptıkları kişi ve kurumlar olmak üzere, hiç kimseye bir faydası olmaz. Sadece o kişilere belli dönemler çıkar sağlar.
Yalakaların tüm kurumlarda egemen olması sonucu da, hiçbir şeyin ülke lehine gelişmesi mümkün değil. Yalakalar için varsa yoksa kişisel çıkar anlayışı egemen olduğu için; ülke batmış, çıkmış; başka ülkeler kaynaklarımız sömürmüş; ekonomi dibe vurmuş; siyaset ahlâkı çökmüş; bunlar asla yalakaları ilgilendirmez. Belli bir dönem saltanat sürebilmek için, ağa babalarına yağcılık, soytarılık yapmak için akla gelmeyecek onursuzlukları yaparlar.
İlk bakışta bu tür yalakalığa yönelenlerin sadece geçim sıkıntısı çekenler olduğunu sanırız. Ama özellikle bürokraside, iş dünyasında çok daha ileri boyutlarda olduğunu; hatta eğitim alanında, bilim alanında ciddi unvan sahibi insanlar olduğunu görmek mümkün.
Bu ülke için; ekonominin kötüye gitmesi, terör, yolsuzluk, rüşvet ne kadar tehlikeliyse; yalakalık da bir o kadar tehlikelidir.
Ben yine de toplumun yüzde kaçının “yalaka” olduğu konusunda bir tahminde bulunmak istemiyorum. Sizler, etrafınızı şöyle bir süzüp yüzde oranını görün.

Çok öfkeliyim; öyleyse iyi sanatçıyım!

2008-02-21T02:25:00.000-08:00

Başbakan diyor ki; “Öfke de bir hitabet sanatıdır”.
Allah’ım, bana aklıma mukayyet olma gücü ver.
Bugünlerde acayip öfkeliyim. Demek ki iyi bir sanatçıyım.
Büyük Ata’nın “Her şey olabilirsiniz ama sanatçı olamazsınız” dediği gibi, aslında benden her şey olur da, sanatçı olmaz. Fakat, Başbakan’ın dahiyane tespiti sayesinde ben de sanatçı olup çıktım.
Öfke, de bir hitabet sanatıymış… Hıh.
Allah rızası için Başbakan önce sanatı bir tarif etse de, biz de bilsek, kim sanatçı, kim değil.
Başbakan’ın tanımına göre, memlekette herkes sanatçı. Hem de en süperinden.
Trafikte, adam yoluna tecavüz ediyor; üstüne üstlük bir de camı açıp küfredip, çekip gidiyor. Sanatçı ya…
Maaş kuyruğunda, uyanığın biri gelip, orta sıralara dalıyor. Sıra arkada diyene basıyor küfrü. O da sanatçı ya.
Çocuğunun karnesinde zayıf var diye, gidip öğretmenin yakasına yakışan veli de sanatçı o zaman.
Kafayı çekip gelip, karısını çocuklarını döven de… İstediği şarkıyı söylemeyen sanatçıya kurşun yağdıran da sanatçı.
Öfke de bir hitabet sanatıymış.
Öfkeyi bırakın da, hitabet bir sanat mı? O bile tartışılır. Kaldı ki öfke.
Büyük Ata’ya göre “Sanatsız kalan bir milletin, hayat damarlarından birisi kopmuş demek”se eğer, Türkiye’nin hayat damarları, tüm Dünyaya yetecek kadar var demek ki.
Biz bilirdik ki; öfke, bir saldırganlık belirtisidir. İnsanın kendisini kontrol edememe göstergesidir. Sinirlerine hâkim olamama ifadesidir.
Meğer öyle değilmiş; sanatmış.
Başbakan’ın eski sol kolu, eski başbakan yardımcısı Abdullatif Şener bile çileden çıkıyor, bu sanat tanımına. “Öfkeli konuşmak bir sanat olmaz. Bir hitabet biçimi olabilir. Bir hitabet tarzı olabilir ama hiçbir zaman bir hitabet sanatı olmaz. Diğer taraftan bu biçim de şık olmaz. Faydalı biçim olmaz. Yanlış bir hitabet biçimi olur. Zararlı bir hitabet biçimi olur" diyor.
Bir zamanlar, bir gazetede Abdullah Gül ve Recep Tayip Erdoğan’a; Hoca’ları Necmettin Erbakan’ın bir tavsiyesini okumuştum. Diyordu ki Erbakan: “Sakın toplum içinde kimseye bağırıp çağırmayın, öfkenizi dışa vurmayın. Böyle bir ihtiyaç duyarsanız, ormana gidin, ağaçlara, dallara, yapraklara bağırıp çağırın”. Anlaşılan, Başbakan, Hoca’sından hiç ders almamış.
Zaten, öfke gerçekten bir hitabet sanatı olsaydı; tarihte bu sanatı en iyi icra edenler Hitler’le Mussoloni olurdu.
Bizde “Keskin sirke küpüne zarar” diye bir söz var.
Bir de “Öfkeyle kalkan zararla oturur” derler.
Zararı hedefleyen bir sanat olabilir mi? Öfkenin bırakın bir başbakanın hitabet sanatı olmasını, sıradan insanların bile yöntemi olduğunda nelere yol açtığını, her gün gazetelerin ikinci sayfalarında görmüyor muyuz?
Son zamanlarda Türkiye’de hiçbir şey iyiye gitmiyor. Her şeye öfkeleniyorum.
Hele, Başbakan’ın bu son sözüne nasıl öfkelendim, anlatamam.
Öfke yüklüyüm, sinir küpü oldum.
Demek ki iyi sanatçıyım ben de.
Sanata, sanatçıya saygı isterim bundan böyle.